قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ٧٩
سورەتا الشعراء · ئایەتا ٧٩ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَإِنَّهُمۡ عَدُوّٞ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٧٧﴾
هندى ئهو تشتن يێن هوين ژبلی خودێ دپهرێسن ئهو دوژمنێن منن، وئهز پهرستنا خودايێ ههمى چێكرییان ب تنێ دكهم.
ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ ﴿٧٨﴾
ئهوه يێ ب جوانترين ڕهنگ ئهز ئافرانديم وبهرێ من ددهته ڕێكا مهصلحهتا دنيايێ وئاخرهتێ.
وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ ﴿٧٩﴾
وئهوه يێ ژ قهنجییا خۆ خوارن وڤهخوارنێ ددهته من.
وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ ﴿٨٠﴾
وئهگهر نهخۆشییهك گههشته من ئهو من ساخ دكهت.
وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ ﴿٨١﴾
وئهوه يێ من د دنيايێ دا دمرينت وڕحا من دستينت، پاشى ل ڕۆژا قيامهتێ ئهو من زێندى دكهتهڤه.