قورئانا پیرۆز › سورەتا الشورى › ئایەتا ١٢
سورەتا الشورى · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shura
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَا ٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِيهِ مِن شَيۡءٖ فَحُكۡمُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبِّي عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُ وَإِلَيۡهِ أُنِيبُ ﴿١٠﴾
وهه‌ر تشته‌كێ هوين -گه‌لی مرۆڤان- تێدا ژێك جودا بوون ژ كارێ دينێ خۆ هوين حوكمێ وى بۆ خودێ د كيتابا وى وسوننه‌تا پێغه‌مبه‌رێ وى دا بزڤڕينن. ئه‌وه ئه‌للاهـ خودايێ من وخودايێ هه‌وه، من د هه‌مى كارێن خۆ دا خۆ هێلايه ب هيڤییا وى ڤه، و د هه‌مى كارێن خۆ دا ئه‌ز دێ ل وى زڤڕم.
فَاطِرُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ جَعَلَ لَكُم مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ أَزۡوَٰجٗا وَمِنَ ٱلۡأَنۡعَٰمِ أَزۡوَٰجٗا يَذۡرَؤُكُمۡ فِيهِۚ لَيۡسَ كَمِثۡلِهِۦ شَيۡءٞۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ ﴿١١﴾
خودێیه ب شيان وكاربنه‌جهییا خۆ عه‌سمان وعه‌رد ئافراندين، ئه‌وه يێ ژ هه‌وه ب خۆ جۆته‌ك (يێ نێر ويێ مێ) بۆ هه‌وه داى؛ دا هوين ل نك ئاكنجى ببن، ووى ژ حه‌يوانان ژى جۆته‌ك (يێ نێر ويێ مێ) بۆ هه‌وه دا، ئه‌و ب وێ چه‌ندێ هه‌وه زێده دكه‌ت، تشته‌ك ژ چێكرییێن وى وه‌كى وى نينه، نه د ذاتێ وى دا نه د ناڤ وسالۆخه‌ت وكريارێن وى دا؛ چونكى ناڤێن وى هه‌مى دباشن، وسالۆخه‌تێن وى هه‌مى دپێكهاتى ومه‌زنن، ووى ب كريارێن خۆ -بێ هه‌ڤپشك- چێكرییێن خۆ يێن مه‌زن هه‌مى ئافراندينه، وئه‌وه گوهدێرێ بينه‌ر، تشته‌ك ژ گۆتن وكريارێن به‌نییێن وى ل وى به‌رزه نابت، وئه‌و دێ وان سه‌را جزا ده‌ت.
لَهُۥ مَقَالِيدُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ ﴿١٢﴾
ملكێ عه‌سمانان وعه‌ردى يێ وییه، وكليلێن ڕه‌حمێ وڕزقى د ده‌ستێ وى دانه، هه‌چییێ وى بڤێت ژ به‌نییێن خۆ ئه‌و ڕزقێ وى به‌رفره‌هـ دكه‌ت، وهه‌چییێ وى بڤێت ئه‌و ڕزقى لێ به‌رته‌نگ دكه‌ت، هندى ئه‌وه ئه‌و ب هه‌ر تشته‌كى يێ پڕزانايه، تشته‌ك ژ كارێ چێكرییێن وى ل وى به‌رزه نابت.
۞شَرَعَ لَكُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِۦ نُوحٗا وَٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ وَمَا وَصَّيۡنَا بِهِۦٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰٓۖ أَنۡ أَقِيمُواْ ٱلدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُواْ فِيهِۚ كَبُرَ عَلَى ٱلۡمُشۡرِكِينَ مَا تَدۡعُوهُمۡ إِلَيۡهِۚ ٱللَّهُ يَجۡتَبِيٓ إِلَيۡهِ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِيٓ إِلَيۡهِ مَن يُنِيبُ ﴿١٣﴾
ژ وى دينێ مه بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئينايه خوارێ، خودێ ئه‌و شريعه‌ت بۆ هه‌وه -گه‌لی مرۆڤان- دانايه يێ وى شيره‌ت پێ ل نووحى كرى كو بگه‌هينته خه‌لكى ونيشا وان بده‌ت، ويێ مه شيره‌ت پێ ل ئيبراهيم ومووساى وعيساى كرى (وئه‌ڤ هه‌ر پێنجه وه‌كى ناڤدار پێغه‌مبه‌رێن ئولولعه‌زمن) كو هوين ب ته‌وحيد وگوهدارى وپه‌رستنا خودێ ب تنێ دينى ب جهـ بينن، وهوين د وى دينى دا يێ من فه‌رمان پێ ل هه‌وه كرى ژێك جودا نه‌بن، ئه‌و ته‌وحيد وئيخلاصا تو به‌رێ بوتپه‌رێسان دده‌يێ ل به‌ر وان تشته‌كێ مه‌زنه، خودێ وى بۆ ته‌وحيدێ هل دبژێرت يێ وى بڤێت ژ به‌نییێن خۆ، وته‌وفيقا وى بۆ چاكییێ دده‌ت يێ ل وى بزڤڕت.
وَمَا تَفَرَّقُوٓاْ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى لَّقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُورِثُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ ﴿١٤﴾
وبوتپه‌رێس د دينێن خۆ دا ژێك جودا نه‌بووبوون ونه‌بووبوونه پارت وده‌سته‌ك به‌رى زانين بۆ وان بێت، وچو هێجه‌ت بۆ وان نه‌مينن، وژبلی ڕكدارى وزێده‌گاڤییێ تشته‌كێ دى نه‌بوو به‌رێ وان دايه ڤێ چه‌ندێ، وئه‌گه‌ر ژ به‌ر وێ په‌يڤێ نه‌بايه يا خودايێ ته داى كو حه‌تا ده‌مه‌كێ ده‌سنيشانكرى كو ڕۆژا قيامه‌تێیه عه‌زابێ ژ وان پاشڤه ببه‌ت، حوكم دا د ناڤبه‌را وان دا ئێته‌كرن ودا له‌ز ل عه‌زابدانا كافران ئێته‌كرن. وهندى ئه‌ون يێن ميراتگرییا ته‌وراتێ وئنجيلی كرى -پشتى ڤان يێن كو د حه‌قییێ دا ژێك جودابووين- د دينى وباوه‌رییێ دا هند ب گومانن كو دودل ببن وبكه‌ڤنه ژێك جودابوونه‌كا كرێت.