قورئانا پیرۆز › سورەتا الشورى › ئایەتا ٢٣
سورەتا الشورى · ئایەتا ٢٣ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shura
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَـٰٓؤُاْ شَرَعُواْ لَهُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا لَمۡ يَأۡذَنۢ بِهِ ٱللَّهُۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةُ ٱلۡفَصۡلِ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۗ وَإِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿٢١﴾
يان ئه‌رێ ما ڤان بوتپه‌رێسان د شرك وسه‌رداچوونا خۆ دا هنده‌ك هه‌ڤپشك هه‌نه وى تشتێ خودێ ده‌ستويرى پێ نه‌داى ژ دينى وشركێ بۆ وان ددانن؟ وئه‌گه‌ر ژ به‌ر قه‌ده‌را خودێ نه‌بايه كو وى حه‌زكرییه ئه‌و وان پاشڤه بهێلت، وله‌زێ ل عه‌زابدانا وان د دنيايێ دا نه‌كه‌ت، دا حوكم ب پێشخستنا عه‌زابێ د ناڤبه‌را وان دا ئێته پێكئينان. وهندى ئه‌ون يێن كوفر ب خودێ كرى ڕۆژا قيامه‌تێ عه‌زابه‌كا ب ئێش ونه‌خۆش بۆ وان هه‌يه.
تَرَى ٱلظَّـٰلِمِينَ مُشۡفِقِينَ مِمَّا كَسَبُواْ وَهُوَ وَاقِعُۢ بِهِمۡۗ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فِي رَوۡضَاتِ ٱلۡجَنَّاتِۖ لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمۡۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَضۡلُ ٱلۡكَبِيرُ ﴿٢٢﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ڕۆژا قيامه‌تێ دێ كافران بينى ژ به‌ر كارێن خراب يێن وان د دنيايێ دا كرين ئه‌و ژ جزادانێ دترسن، وعه‌زاب دێ ب سه‌ر وان دا ئێت، ووان بڤێت نه‌ڤێت ئه‌و دێ تام كه‌نێ. وئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ ئيناى وگوهدارییا وى كرى د باغ وبيستانێن به‌حه‌شتێ و د قه‌سر وخۆشییان دانه، تشتێ دلێ وان بخوازت بۆ وان ل نك خودايێ وان هه‌يه، ئه‌و قه‌نجى وقه‌درێ هه يێ خودێ دايه وان ئه‌و قه‌نجی وسه‌راتییه يا نه‌ئێته سالۆخدان، و ژ به‌ر مه‌زنییا وێ عه‌قل ناگه‌هتێ.
ذَٰلِكَ ٱلَّذِي يُبَشِّرُ ٱللَّهُ عِبَادَهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِۗ قُل لَّآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ أَجۡرًا إِلَّا ٱلۡمَوَدَّةَ فِي ٱلۡقُرۡبَىٰۗ وَمَن يَقۡتَرِفۡ حَسَنَةٗ نَّزِدۡ لَهُۥ فِيهَا حُسۡنًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ شَكُورٌ ﴿٢٣﴾
ئه‌وا هه يا من به‌حس بۆ هه‌وه ژێ كرى -گه‌لی مرۆڤان- ژ وێ خۆشى وقه‌درگرتنا ل ئاخره‌تێ هه‌ى ئه‌و مزگينییه يا خودێ دده‌ته وان به‌نییێن خۆ يێن ل دنيايێ باوه‌رى ب وى ئيناى وگوهدارییا وى كرى. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان يێن ژ قيامه‌تێ ب گومان ژ بوتپه‌رێسێن ملله‌تێ ته: سه‌را وێ گازییا حه‌ق يا ئه‌ز بۆ هه‌وه پێ هاتيم وبه‌رێ هه‌وه دده‌مێ ئه‌ز پسيارا تشته‌كى ژ مالێ هه‌وه ژ هه‌وه ناكه‌م، ب تنێ من دڤێت هوين مرۆڤاينییا من وخۆ بپارێزن. وهه‌چییێ باشییه‌كێ ب ده‌ست خۆ ڤه بينت ئه‌م وێ باشییێ ده‌هـ قات به‌لكى پتر ژى دێ بۆ وى زێده كه‌ين. هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێبره بۆ به‌نییێن خۆ، وشوكردارێ باشییێن وانه.
أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗاۖ فَإِن يَشَإِ ٱللَّهُ يَخۡتِمۡ عَلَىٰ قَلۡبِكَۗ وَيَمۡحُ ٱللَّهُ ٱلۡبَٰطِلَ وَيُحِقُّ ٱلۡحَقَّ بِكَلِمَٰتِهِۦٓۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٢٤﴾
يان ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه دبێژن: موحه‌ممه‌دى دره‌و ژ كيسێ خودێ كرییه، وئه‌وا ئه‌و بۆ مه دخوينت وى ژ نك خۆ چێكرییه؟ ڤێجا ئه‌گه‌ر ته وه كر وخودێ بڤێت دێ خه‌تمێ ل دلێ ته ده‌ت وخودێ نه‌حه‌قییێ دبه‌ت وپويچ دكه‌ت، وئه‌و ب په‌يڤێن خۆ يێن نه‌ئێنه گوهاڕتن و ب سۆزا خۆ يا ڕاست حه‌قییێ بنه‌جهـ دكه‌ت. هندى خودێیه يێ پڕزانايه ب وى تشتێ د دلێن به‌نییێن وى دا، تشته‌ك ژێ ل وى نائێته ڤه‌شارتن.
وَهُوَ ٱلَّذِي يَقۡبَلُ ٱلتَّوۡبَةَ عَنۡ عِبَادِهِۦ وَيَعۡفُواْ عَنِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ وَيَعۡلَمُ مَا تَفۡعَلُونَ ﴿٢٥﴾
وخودايێ پاك وبلنده تۆبا به‌نییێن خۆ وه‌ردگرت ده‌مێ ئه‌و ل ته‌وحيد وگوهدارییا وى دزڤڕن، وئه‌و ل گونه‌هان دبۆرت، وئه‌و دزانت كانێ هوين چ باشى وخرابییان دكه‌ن، تشته‌ك ل وى به‌رزه نابت، وئه‌و دێ هه‌وا سه‌را وى كارى جزاده‌ت.