قورئانا پیرۆز › سورەتا الشورى › ئایەتا ٤٦
سورەتا الشورى · ئایەتا ٤٦ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shura
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن وَلِيّٖ مِّنۢ بَعۡدِهِۦۗ وَتَرَى ٱلظَّـٰلِمِينَ لَمَّا رَأَوُاْ ٱلۡعَذَابَ يَقُولُونَ هَلۡ إِلَىٰ مَرَدّٖ مِّن سَبِيلٖ ﴿٤٤﴾
وهه‌چییێ خودێ به‌رێ وى -ژ به‌ر زۆردارییا وى- ژ ڕێكا ڕاست وه‌رگێڕابت وى چو پشته‌ڤان نابن به‌رێ وى بده‌نه ڕێكا ڕاست. وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر، ل قيامه‌تێ- دێ وان كافران يێن باوه‌رى ب خودايێ خۆ نه‌ئيناى بينى ده‌مێ ئه‌و عه‌زابێ دبينن دبێژنه خودايێ خۆ: ئه‌رێ ڕێكه‌ك بۆ مه هه‌يه ئه‌م پێ بزڤڕينه دنيايێ؛ دا كارى ب فه‌رمانا ته بكه‌ين؟ وئه‌و داخواز بۆ وان ب جهـ نائێت.
وَتَرَىٰهُمۡ يُعۡرَضُونَ عَلَيۡهَا خَٰشِعِينَ مِنَ ٱلذُّلِّ يَنظُرُونَ مِن طَرۡفٍ خَفِيّٖۗ وَقَالَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّ ٱلۡخَٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَأَهۡلِيهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ أَلَآ إِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ فِي عَذَابٖ مُّقِيمٖ ﴿٤٥﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- دێ ڤان زۆرداران بينى ئه‌و ب ڕه‌زيلی وسه‌رشۆڕى ڤه دێ ل سه‌ر ئاگرى ئێنه پێشكێشكرن ب چاڤه‌كێ شكه‌ستى ڤه -ژ به‌ر ترس وشه‌رمزارییێ- ئه‌و به‌رێ خۆ دده‌نه ئاگرى. وئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى ده‌مێ وێ زيانێ دبينن يا كو ب سه‌رێ كافران هاتى ئه‌و د به‌حه‌شتێ دا دبێژن: ب ڕاستى يێن زيانكار ئه‌ون يێن ڕۆژا قيامه‌تێ خۆ ومرۆڤێن خۆ ب زيان داين كو چووينه ئاگرى. نێ هندى زۆردارن -ڕۆژا قيامه‌تێ- د عه‌زابه‌كا به‌رده‌وام دانه، نه ئه‌و ژ وان دئێته ڤه‌بڕين ونه ب دويماهى دئێت.
وَمَا كَانَ لَهُم مِّنۡ أَوۡلِيَآءَ يَنصُرُونَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِۗ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن سَبِيلٍ ﴿٤٦﴾
وده‌مێ خودێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ ڤان كافران عه‌زاب دده‌ت وان چو سه‌ركار وپشته‌ڤان نابن عه‌زابا خودێ ژ وان پاشڤه‌ببه‌ن. وهه‌چییێ خودێ -ژ به‌ر كوفر وزۆردارییا وى- وى به‌رزه بكه‌ت، چو ڕێك بۆ وى نابن ل دنيايێ وى بگه‌هيننه حه‌قییێ، و ل ئاخره‌تێ وى بگه‌هيننه به‌حه‌شتێ؛ چونكى ڕێكێن ڕزگاربوونێ هه‌مى ل به‌ر وى دگرتينه، وهيدايه‌ت وبه‌رزه‌كرن ب ده‌ستێ خودێ ب تنێیه.
ٱسۡتَجِيبُواْ لِرَبِّكُم مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمٞ لَّا مَرَدَّ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِۚ مَا لَكُم مِّن مَّلۡجَإٖ يَوۡمَئِذٖ وَمَا لَكُم مِّن نَّكِيرٖ ﴿٤٧﴾
هوين -ئه‌ى گه‌لی كافران- ب باوه‌رى ئينان وگوهدارییێ د به‌رسڤا خودايێ خۆ وه‌رن به‌رى كو ڕۆژا قيامه‌تێ بێت، ئه‌و ڕۆژا كه‌س نه‌شێت بزڤڕينت، وێ ڕۆژێ هه‌وه چو جهـ نابن هوين بڕه‌ڤنێ وخۆ لێ ڤه‌شێرن و ژ عه‌زابێ بپارێزن. وئه‌ڤ ئايه‌ته هندێ دگه‌هينت كو دڤێت مرۆڤ له‌زێ د كرنا باشییان دا بكه‌ت، ونه‌بێژت پاشى، چونكى خرابییێن مه‌زن د گيرۆكرنێ دا هه‌نه.
فَإِنۡ أَعۡرَضُواْ فَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ عَلَيۡهِمۡ حَفِيظًاۖ إِنۡ عَلَيۡكَ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُۗ وَإِنَّآ إِذَآ أَذَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِنَّا رَحۡمَةٗ فَرِحَ بِهَاۖ وَإِن تُصِبۡهُمۡ سَيِّئَةُۢ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡ فَإِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ كَفُورٞ ﴿٤٨﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ڤان بوتپه‌رێسان پشت دا باوه‌رییا ب خودێ مه تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ وان نه‌هنارتى دا كريارێن وان بهژمێرى حه‌تا تو حسێبێ سه‌را د گه‌ل وان بكه‌ى، ژ گه‌هاندنێ پێڤه‌تر چو ل سه‌ر ته نينه. وهندى ئه‌مين ئه‌گه‌ر مه ژ دلۆڤانییا خۆ به‌رفره‌هى وده‌وله‌مه‌ندى دا مرۆڤى، كه‌يفا وى دێ پێ ئێت، وئه‌گه‌ر -ژ به‌ر گونه‌هێن وان كرين- خرابییه‌كا وه‌كى هه‌ژارییێ ونساخییێ گه‌هشتێ، هندى مرۆڤه يێ قه‌نجى ڤه‌شێره، نه‌خۆشییان دهژمێت، وقه‌نجییان ژ بير دكه‌ت.