قورئانا پیرۆز › سورەتا الطارق › ئایەتا ١٥
سورەتا الطارق · ئایەتا ١٥ ب تەفسیرا کوردی
At-Tariq
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّهُۥ لَقَوۡلٞ فَصۡلٞ ﴿١٣﴾
هندى قورئانه گۆتنه‌كه ناڤبڕێ دئێخته ناڤبه‌را حه‌قییێ ونه‌حه‌قییێ دا.
وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ ﴿١٤﴾
وئه‌و تڕانه نينه.
إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدٗا ﴿١٥﴾
هندى ئه‌ون يێن دره‌وێ ب پێغه‌مبه‌رى و ب قورئانێ دكه‌ن، ئه‌و فێلبازییێ وپيلانگێڕییێ دكه‌ن؛ دا ب فێلا خۆ حه‌قییێ پويچ بكه‌ن.
وَأَكِيدُ كَيۡدٗا ﴿١٦﴾
وئه‌ز فێلێ دكه‌م دا حه‌قییێ ب سه‌ر بێخم، ئه‌گه‌ر خۆ كافران بێ نه‌خۆش بت ژى.
فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا ﴿١٧﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- له‌زێ د داخوازكرنا عه‌زابدانا وان دا نه‌كه، به‌لێ ده‌ليڤێ بده وان وبه‌رێ خۆ بدێ، وله‌زێ نه‌كه، تو دێ بينى چ عه‌زاب وتێچوون دێ ب سه‌ر وان دا ئێت.