قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ١٠٧
سورەتا التوبة · ئایەتا ١٠٧ ب تەفسیرا کوردی
At-Tawbah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَقُلِ ٱعۡمَلُواْ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۖ وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿١٠٥﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان یێن خۆ ژ جیهادێ دایه پاش: گوهدارییا خودێ بكه‌ن، خودێ دێ كارێ هه‌وه بينت وپێغه‌مبه‌رێ وى وخودان باوه‌ر ژى، ومه‌سه‌لا هه‌وه دێ ئاشكه‌را بت، و ل ڕۆژا قيامه‌تێ هوين دێ زڤڕنه نك وى يێ تشتێ ئاشكه‌را وڤه‌شارتییێ هه‌وه دزانت، ڤێجا ئه‌و دێ بۆ هه‌وه به‌حسێ وى كارى كه‌ت يێ هه‌وه دكر. وئه‌ڤه گه‌فه‌كه بۆ وان.
وَءَاخَرُونَ مُرۡجَوۡنَ لِأَمۡرِ ٱللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمۡ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيۡهِمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ ﴿١٠٦﴾
و ژ وان يێن د گه‌ل هه‌وه ده‌رنه‌كه‌فتينه غه‌زايا ته‌بووكێ هنده‌كێن دى هه‌نه يێن هاتينه پاشڤه‌هێلان؛ دا خودێ وى حوكمى د ده‌ر حه‌قا وان دا بده‌ت يێ وى بڤێت. وئه‌ڤه ئه‌و بوون يێن ژ كارێ خۆ په‌شێمان بووين: مورارێ كوڕێ ره‌بيعى، وكه‌عبێ كوڕێ مالكى، وهلالێ كوڕێ ئومه‌ييه‌ى، يان خودێ دێ وان عه‌زاب ده‌ت، يان دێ ل وان بۆرت. وخودێ يێ پڕزانايه ب وى يێ هێژاى عه‌زابێ يان لێبۆرينێ بت، يێ كاربنه‌جهه د هه‌مى گۆتن وكريارێن خۆ دا.
وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مَسۡجِدٗا ضِرَارٗا وَكُفۡرٗا وَتَفۡرِيقَۢا بَيۡنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَإِرۡصَادٗا لِّمَنۡ حَارَبَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ مِن قَبۡلُۚ وَلَيَحۡلِفُنَّ إِنۡ أَرَدۡنَآ إِلَّا ٱلۡحُسۡنَىٰۖ وَٱللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ ﴿١٠٧﴾
وئه‌و دوڕوییێن مزگه‌فته‌ك ئاڤاكرى؛ دا زيانێ پێ بگه‌هيننه خودان باوه‌ران وكوفرا ب خودێ پێ بكه‌ن، وخودان باوه‌ران پێ ژێكڤه كه‌ن؛ دا هنده‌ك ژ وان نڤێژێ لێ بكه‌ن ونه‌چنه مزگه‌فتا (قوبائێ) ئه‌وا موسلمان نڤێژێ لێ دكه‌ن، ڤێجا دا ڕێزا موسلمانان ب ڤى ڕه‌نگى ژێكڤه ببت، وئه‌و ڤێ چه‌ندێ دكه‌ن دا چاڤه‌ڕێیى وى كه‌سى بكه‌ن يێ ژ به‌رێ وه‌ره شه‌ڕێ خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كرى -كو ئه‌بوو عامرێ ڕاهبێ فاسقه- دا ئه‌و مزگه‌فت ببته جهێ پيلانگێڕییا دژى موسلمانان، وئه‌ڤ دوڕوییه دێ سويند خۆن كو وان ب ئاڤاكرنا ڤێ مزگه‌فتێ هه‌ما قه‌نجى دڤێت، ودا بۆ وان موسلمانێن بێ چاره ئه‌وێن نه‌شێن بچنه مزگه‌فتا (قوبائێ) ب ساناهى بێخن، وخودێ شاهده‌يێ دده‌ت كو ئه‌و د ڤێ سويندا خۆ دا ددره‌وينن. وپاشى ئه‌و مزگه‌فت هاته سۆتن وهه‌ڕفاندن.
لَا تَقُمۡ فِيهِ أَبَدٗاۚ لَّمَسۡجِدٌ أُسِّسَ عَلَى ٱلتَّقۡوَىٰ مِنۡ أَوَّلِ يَوۡمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِۚ فِيهِ رِجَالٞ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُواْۚ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلۡمُطَّهِّرِينَ ﴿١٠٨﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ نڤێژێ قه‌ت د ڤێ مزگه‌فتێ ڤه ڕانه‌به؛ چونكى ئه‌و مزگه‌فتا ژ ڕۆژا ئێكێ ل سه‌ر ته‌قوايێ هاتییه دانان -كو مزگه‌فتا قوبائێیه- فه‌رتره كو تو نڤێژێ لێ بكه‌ى، و د ڤێ مزگه‌فتێ دا هنده‌ك زه‌لام هه‌نه حه‌ز دكه‌ن كو خۆ ب ئاڤێ ژ هه‌مى پيساتییان پاقژ بكه‌ن، كا چاوا ئه‌و ب ته‌قوايێ خۆ ژ گونه‌هان پاقژ دكه‌ن. وخودێ حه‌ز ژ خۆپاقژكه‌ران دكه‌ت. وئه‌گه‌ر مزگه‌فتا (قوبائێ) هه‌ر ژ ڕۆژا ئێكێ ل سه‌ر ته‌قوايێ هاتبته دانان، پا مزگه‌فتا پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن فه‌رتر وهێژاتره كو يا وه‌سا بت.
أَفَمَنۡ أَسَّسَ بُنۡيَٰنَهُۥ عَلَىٰ تَقۡوَىٰ مِنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٍ خَيۡرٌ أَم مَّنۡ أَسَّسَ بُنۡيَٰنَهُۥ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٖ فَٱنۡهَارَ بِهِۦ فِي نَارِ جَهَنَّمَۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٠٩﴾
وه‌كى ئێك نابن ئه‌وێ بناخه‌يێن خۆ ل سه‌ر ته‌قوایا خودێ وگوهدارى وڕازيبوونا وى دانابت، وئه‌وێ بناخه‌يێن خۆ ل سه‌ر لێڤا كه‌نداله‌كێ نێزيكه بكه‌ڤت دانابت، ڤێجا ڕاببت مزگه‌فته‌ك بۆ زيانێ وكوفرێ وژێكڤه‌كرنا موسلمانان ئاڤاكربت، وئه‌وى ب وێ چه‌ندێ خۆ هاڤێتبته د ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دا. وخودێ به‌رێ وى ملله‌تێ زۆردار ناده‌ته هيدايه‌تێ يێ زێده‌گاڤى ل سه‌ر توخويبێن خودێ كرى.