ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ٤٢

سورەتا التوبة · ئایەتا ٤٢ ب تەفسیرا کوردی

At-Tawbah

  • مەدینێ
  • ١٢٩ ئایەت
  • جوز ١٠–١١

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدۡ نَصَرَهُ ٱللَّهُ إِذۡ أَخۡرَجَهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ ٱثۡنَيۡنِ إِذۡ هُمَا فِي ٱلۡغَارِ إِذۡ يَقُولُ لِصَٰحِبِهِۦ لَا تَحۡزَنۡ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَنَاۖ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَيۡهِ وَأَيَّدَهُۥ بِجُنُودٖ لَّمۡ تَرَوۡهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلسُّفۡلَىٰۗ وَكَلِمَةُ ٱللَّهِ هِيَ ٱلۡعُلۡيَاۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٤٠﴾

    ئه‌ى هه‌ڤالێن پێغه‌مبه‌رێ خودێ -سلاڤ لێ بن- ئه‌گه‌ر هوين د گه‌ل وى ده‌رنه‌كه‌ڤنه‌ شه‌ڕى، وپشته‌ڤانییا وى نه‌كه‌ن، ب ڕاستى خودێ پشته‌ڤانییا وى كر وئه‌و ب سه‌رئێخست ڕۆژا كافرێن قوره‌يشییان ئه‌و ژ (مه‌كه‌هێ) ده‌رێخستى، وئه‌و ئێك ژ دووان بوو (ئه‌و وئه‌بووبه‌كرێ ڕاستگۆ خودێ لێ خۆش بت) ده‌مێ كافران ئه‌و نه‌چار كرين قه‌ستا شكه‌فته‌كێ ل چيایێ (ثه‌ور) ل مه‌كه‌هێ بكه‌ن، وسێ شه‌ڤان ماینه‌ ل وێرێ، ده‌مێ وى دگۆته‌ هه‌ڤالێ خۆ (ئه‌بووبه‌كرى) ده‌مێ وى ترس ژێ ديتى: ب خه‌م نه‌كه‌ڤه‌، هندى خودێیه ‌ب سه‌ركه‌فتن وهاريكارییا خۆ يێ د گه‌ل مه‌، ئينا خودێ ته‌ناهى ب سه‌ر دلێ پێغه‌مبه‌رێ خۆ دا -سلاڤ لێ بن- ئينا، و ب هنده‌ك له‌شكه‌رێن چو مرۆڤان ئه‌و ب چاڤ نه‌ديتين كو فريشته‌ بوون هاريكارییا وى كر، وخودێ ئه‌و ژ دوژمنێ وى ڕزگاركر ودوژمنێن وى ڕه‌زيلكرن، ووى په‌يڤا ئه‌وێن كافر بووين كره‌ يا نزمتر. وپه‌يڤا خودێیه ‌يا بلند، ب بلندبوونا ئيسلامێ. وخودێ د ملكێ خۆ دا يێ زاله‌، و د ڕێڤه‌برنا كارێن به‌نییێن خۆ دا يێ كاربنه‌جهه‌. و د ڤێ ئايه‌تێ دا مه‌دحه‌كا مه‌زن بۆ ئه‌بووبه‌كرێ صدديق -خودێ لێ خۆش بت- هه‌يه‌.

  2. ٱنفِرُواْ خِفَافٗا وَثِقَالٗا وَجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِكُمۡ وَأَنفُسِكُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ ﴿٤١﴾

    هوين -گه‌لى خودان باوه‌ران- گه‌نج وپير، ل خۆشى ونه‌خۆشییێ بۆ جيهادا د ڕێكا خودێ دا ده‌ركه‌ڤن، وهوين مالێ خۆ د ڕێكا خودێ دا خه‌رج بكه‌ن، و ب ده‌ستێن خۆ شه‌ڕى بۆ بلندكرنا په‌يڤا خودێ بكه‌ن، ئه‌و ده‌ركه‌فتن وخه‌رجكرن ژ خۆگرانكرنێ وپاشڤه‌لێدان وده‌ستگرتنێ چێتره‌، ئه‌گه‌ر هوين قه‌در وبهايێ جيهادێ ل نك خودێ بزانن پا دێ وێ بكه‌ن.

  3. لَوۡ كَانَ عَرَضٗا قَرِيبٗا وَسَفَرٗا قَاصِدٗا لَّٱتَّبَعُوكَ وَلَٰكِنۢ بَعُدَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلشُّقَّةُۚ وَسَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَوِ ٱسۡتَطَعۡنَا لَخَرَجۡنَا مَعَكُمۡ يُهۡلِكُونَ أَنفُسَهُمۡ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ ﴿٤٢﴾

    خودێ ده‌سته‌كه‌كا منافقان پاشڤه‌بر ده‌مێ وان ده‌ستويرى ژ پێغه‌مبه‌رێ خودێ خواستى كو ئه‌و ژ شه‌ڕێ (ته‌بووكێ) پاشڤه‌ بمينن، ووى ئاشكه‌را كر كو ئه‌گه‌ر ده‌ركه‌فتنا وان بۆ ده‌سكه‌فتییه‌كێ نێزيك و ب ساناهى با ئه‌و دا ب دويڤ ته‌ كه‌ڤن، به‌لێ ده‌مێ ئه‌و بۆ شه‌ڕێ ڕۆمێ ل لايێ وه‌لاتێ (شامێ) و ل ده‌مێ گه‌رمێ هاتينه‌ داخوازكرن وان خۆ به‌ردا عه‌ردى، وئه‌و پاشڤه‌مان، وئه‌و دێ ب خودێ سويند خۆن وداخوازا لێبۆرينێ كه‌ن كو نه‌ده‌ركه‌فتنا وان ژ به‌ر هندێ بوويه‌ ئه‌و نه‌شێن ده‌ركه‌ڤن، ئه‌و ب دره‌وێ ونفاقێ خۆ تێ دبه‌ن، وخودێ دزانت كو ئه‌و د گرتنا ڤان هێجه‌تان دا ددره‌وينن.

  4. عَفَا ٱللَّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمۡ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْ وَتَعۡلَمَ ٱلۡكَٰذِبِينَ ﴿٤٣﴾

    خودێ ل ته‌ نه‌گرت -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- كو ته‌ يا باشتر وچێتر هێلاى ونه‌كرى، ده‌مێ ته‌ ده‌ستويرى دايه‌ دوڕوییان كو ئه‌و ڕوينن وده‌رنه‌كه‌ڤنه‌ جيهادێ، ژ به‌ر چ ئه‌گه‌ر ته‌ ده‌ستويرى دا ڤان كو ئه‌و ده‌رنه‌كه‌ڤنه‌ شه‌ڕى، به‌رى ئه‌و بۆ ته‌ ئاشكه‌را ببن يێن ڕاستگۆ د هێجه‌تێن خۆ دا، وتو وان بنیاسى يێن دره‌و د وێ چه‌ندێ دا كرى؟

  5. لَا يَسۡتَـٔۡذِنُكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ أَن يُجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلۡمُتَّقِينَ ﴿٤٤﴾

    نه‌ ژ كارێ وانه‌ يێن باوه‌رى ب خودێ و ب پێغه‌مبه‌رێ وى و ب ڕۆژا دويماهییێ ئيناى كو ده‌ستويرییێ ژ ته‌ -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بخوازن دا جيهادا د ڕێكا خودێ دا ب مال وڕحێن خۆ نه‌كه‌ن، به‌لكى ئه‌ڤه‌ كارێ منافقانه‌. وخودێ يێ پڕزانايه‌ ب وى يێ ژ وى بترست وفه‌رمانێن وى ب جهـ بينت.