قورئانا پیرۆز › سورەتا الزخرف › ئایەتا ١٢
سورەتا الزخرف · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Az-Zukhruf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ مَهۡدٗا وَجَعَلَ لَكُمۡ فِيهَا سُبُلٗا لَّعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ ﴿١٠﴾
ئه‌وێ عه‌رد بۆ هه‌وه ڕائێخستى، وڕێك بۆ ژيار وبازرگانییا هه‌وه تێدا داناين وخۆش كرين؛ دا به‌لكى هوين ب وان ڕێكان ب سه‌ر وى تشتى هل ببن يێ مفايێ دين ودنيايا هه‌وه تێدا.
وَٱلَّذِي نَزَّلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءَۢ بِقَدَرٖ فَأَنشَرۡنَا بِهِۦ بَلۡدَةٗ مَّيۡتٗاۚ كَذَٰلِكَ تُخۡرَجُونَ ﴿١١﴾
وئه‌وێ بارانه‌كا ژ قايده ژ عه‌سمانى ئينايه خوارێ؛ دا ئه‌و بۆ هه‌وه وحه‌يوانه‌تێن هه‌وه ببته ژيار، ومه ب وێ ئاڤێ باژێره‌كێ به‌يار ب شينكاتى زێندى كر، ڤێجا كانێ چاوا ب ڤێ ئاڤا كو مه ژ عه‌سمانى باراندى مه ئه‌ڤ باژێرێ مرى زێندى كر، وه‌سا هوين ژى پشتى پويچبوونێ دێ ژ گۆڕێن خۆ ده‌ركه‌ڤن.
وَٱلَّذِي خَلَقَ ٱلۡأَزۡوَٰجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلۡفُلۡكِ وَٱلۡأَنۡعَٰمِ مَا تَرۡكَبُونَ ﴿١٢﴾
وئه‌وێ هه‌مى ڕه‌نگێن حه‌يوانه‌ت وشينكاتییان ئافراندين، و ژ گه‌مییان وى ئه‌و تشتێ هوين د ده‌ريايێ دا لێ سويار ببن بۆ هه‌وه چێ كر، و ژ حێشتر وهه‌سپ وهێستر وده‌واران وى ئه‌و دا هه‌وه يێ هوين ل هشكاتى لێ سويار دبن.
لِتَسۡتَوُۥاْ عَلَىٰ ظُهُورِهِۦ ثُمَّ تَذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ رَبِّكُمۡ إِذَا ٱسۡتَوَيۡتُمۡ عَلَيۡهِ وَتَقُولُواْ سُبۡحَٰنَ ٱلَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُۥ مُقۡرِنِينَ ﴿١٣﴾
دا هوين ل سه‌ر پشتێن وان بلند ببن، ودا پاشى هوين قه‌نجییا خودايێ خۆ ل بيرا خۆ بينن ده‌مێ هوين لێ سويار دبن، ودا بێژن: حه‌مد بۆ وى خودايى بن يێ ئه‌ڤه بنده‌ستى مه كرى، وئه‌گه‌ر ئه‌و نه‌با ئه‌م نه‌دشياينێ.
وَإِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ ﴿١٤﴾
وهندى ئه‌مين ئه‌م پشتى مرنێ دێ زڤڕينه نك خودايێ خۆ.