قورئانا پیرۆز › سورەتا الزخرف › ئایەتا ٥٤
سورەتا الزخرف · ئایەتا ٥٤ ب تەفسیرا کوردی
Az-Zukhruf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَمۡ أَنَا۠ خَيۡرٞ مِّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي هُوَ مَهِينٞ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ ﴿٥٢﴾
نێ ئهز ژ وى چێترم يێ چو پشتهڤان د گهل دا نه؛ چونكى ئهو ب خۆ ب كارێ خۆ ڕادبت، وخۆ بێ بها دكهت، بهلكى نێزيكه كهس د گۆتنا وى نهگههت ژ بهر نهدورستییا ئهزمانێ وى، وڕكدارى وكافرییێ بهرێ فیرعهونى دا ڤێ گۆتنێ.
فَلَوۡلَآ أُلۡقِيَ عَلَيۡهِ أَسۡوِرَةٞ مِّن ذَهَبٍ أَوۡ جَآءَ مَعَهُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ مُقۡتَرِنِينَ ﴿٥٣﴾
ڤێجا ئهگهر ڕاسته كو مووسا پێغهمبهرێ خودێیه پا دێ بلا هندهك بازنكێن زێڕى ب سهر وى دا هاتبانه خوارێ، يان بلا هندهك فريشته د گهل وى هاتبان، وههمى پێكڤه بۆ وى ببانه شاهد كو ئهو پێغهمبهرێ خودێیه بۆ مه.
فَٱسۡتَخَفَّ قَوۡمَهُۥ فَأَطَاعُوهُۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ ﴿٥٤﴾
وفيرعهونى سڤكى بۆ خۆ ب عهقلێ مللهتێ خۆ كر، وبهرێ وان دا سهرداچوونێ، ووان گوهدارییا وى كر، هندى ئهو بوون ئهو مللهتهكێ سهرداچووى بوون.
فَلَمَّآ ءَاسَفُونَا ٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ أَجۡمَعِينَ ﴿٥٥﴾
ڤێجا دهمێ وان ب نهگوهدارییێ ودرهوین دهرێخستنا مووسایى كهربێن مه ڤهكرين، مه ب عهزابهكا زوى تۆل ل وان ڤهكر، ومه ئهو ههمى د دهريايێ دا خهندقاندن.
فَجَعَلۡنَٰهُمۡ سَلَفٗا وَمَثَلٗا لِّلۡأٓخِرِينَ ﴿٥٦﴾
ومه ئهو كرنه پێشى وجهێ مهتهل پێ ئينانێ بۆ وان يێن پشتى وان دئێن وخۆ هێژاى عهزابدانێ دكهن، وعيبرهت بۆ خهلكێ دى.