قورئانا پیرۆز › سورەتا الزمر › ئایەتا ١٢
سورەتا الزمر · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Az-Zumar
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قُلۡ يَٰعِبَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمۡۚ لِلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ فِي هَٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٞۗ وَأَرۡضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٌۗ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّـٰبِرُونَ أَجۡرَهُم بِغَيۡرِ حِسَابٖ ﴿١٠﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه به‌نییێن من يێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى هه‌ى: هوين ته‌قوایا خودايێ خۆ بكه‌ن وگوهدارییا وى بكه‌ن. بۆ ئه‌وێن د ڤێ دنيايێ دا ب باشى په‌رستنا خودايێ خۆ كرى باشییه‌ك ل ئاخره‌تێ -كو به‌حه‌شته- وباشییه‌ك ل دنيايێ ژى -كو سه‌ركه‌فتنه- هه‌يه. وعه‌درێ خودێ يێ به‌رفره‌هه، ڤێجا هوين تێدا مشه‌خت ببنه وى جهى يێ هوين بشێن په‌رستنا خودايێ خۆ لێ بكه‌ن، ودينێ وى ب كار بينن. ل ئاخره‌تێ خێره‌كا بێ حسێب بۆ وان يێن صه‌برێ دكێشن دێ ئێته‌دان.
قُلۡ إِنِّيٓ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱللَّهَ مُخۡلِصٗا لَّهُ ٱلدِّينَ ﴿١١﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه مرۆڤان: هندى خودێیه فه‌رمان ل من وهه‌چییێ دويكه‌فتنا من بكه‌ت كرییه كو ئه‌م ب ئيخلاص په‌رستنا خودێ ب تنێ بكه‌ين.
وَأُمِرۡتُ لِأَنۡ أَكُونَ أَوَّلَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ ﴿١٢﴾
ووى فه‌رمان ل من كرییه كو ئه‌ز ئێكه‌مين كه‌س بم ژ ئوممه‌تا خۆ موسلمان ببم.
قُلۡ إِنِّيٓ أَخَافُ إِنۡ عَصَيۡتُ رَبِّي عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿١٣﴾
تو بێژه مرۆڤان: هندى ئه‌زم ئه‌گه‌ر من گوهدارییا خودايێ خۆ د وى تشتى دا نه‌كر يێ وى فه‌رمان پێ ل من كرى ئه‌ز ژ عه‌زابا ڕۆژا قيامه‌تێ دترسم، ئه‌و ڕۆژا سه‌هما وێ يا مه‌زن.
قُلِ ٱللَّهَ أَعۡبُدُ مُخۡلِصٗا لَّهُۥ دِينِي ﴿١٤﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: هندى ئه‌زم ئه‌ز ب ئيخلاص په‌رستنا خودێ ب تنێ دكه‌م وگوهدارییا وى دكه‌م.