قورئانا پیرۆز › سورەتا الزمر › ئایەتا ٤٧
سورەتا الزمر · ئایەتا ٤٧ ب تەفسیرا کوردی
Az-Zumar
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَحۡدَهُ ٱشۡمَأَزَّتۡ قُلُوبُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِۖ وَإِذَا ذُكِرَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦٓ إِذَا هُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ ﴿٤٥﴾
وئه‌گه‌ر به‌حسێ خودێ ب تنێ هاته‌كرن دلێن وان يێن باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ نه‌ئينن كيڤى دبن، وئه‌گه‌ر ژبلی وى به‌حسێ وان صه‌نه‌م ووه‌لییێن وان هاته‌كرن هنگى كه‌يفا وان دئێت؛ چونكى شرك ل دويڤ دلێ وانه.
قُلِ ٱللَّهُمَّ فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ عَٰلِمَ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ أَنتَ تَحۡكُمُ بَيۡنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ ﴿٤٦﴾
تو بێژه: ئه‌ى خودا، ئه‌ى داهێنه‌رێ عه‌سمانان وعه‌ردى، زانايێ تشتێ ڤه‌شارتى وئاشكه‌را، تويى ڕۆژا قيامه‌تێ حوكمى د ناڤبه‌را به‌نییێن خۆ دا د وى تشتى دا دكه‌ى يێ ئه‌و تێدا ژێك جودا دبوون، ژ گۆتنا د ده‌ر حه‌قا ته ومه‌زنییا ته وباوه‌رى ئينانا ب ته وب پێغه‌مبه‌رێ ته دا، تو ب ئانه‌هییا خۆ به‌رێ من بده وێ حه‌قییێ يا خه‌لك تێدا ژێك جودا بووين، هندى تويى يێ ته بڤێت تو به‌رێ وى دده‌يه ڕێكا ڕاست. وئه‌ڤه ژ دوعايێن پێغه‌مبه‌رى بوون -سلاڤ لێ بن-، وئه‌و فێركرنه‌كه بۆ به‌نییان كو ئه‌و هاوارێن خۆ بگه‌هيننه خودێ، و ب باشناڤ وسالۆخه‌تێن وى يێن بلند دوعايان ژ وى بكه‌ن.
وَلَوۡ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ مَا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفۡتَدَوۡاْ بِهِۦ مِن سُوٓءِ ٱلۡعَذَابِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَبَدَا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مَا لَمۡ يَكُونُواْ يَحۡتَسِبُونَ ﴿٤٧﴾
وئه‌گه‌ر هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌درى هه‌ى ژ مالى، وهندى دى ژى د گه‌ل دا يێ ڤان كافران بت، ڕۆژا قيامه‌تێ ئه‌و دێ ده‌ن دا خۆ پێ ژ عه‌زابا خراب بكڕن، وئه‌گه‌ر ئه‌و وى مالی هه‌مییێ ژى بده‌ن ئه‌و ژ وان نائێته قه‌بويلكرن، و ب تشته‌كى مفایى ناگه‌هينته وان، ووێ ڕۆژێ ئه‌و بۆ وان ژ فه‌رمان وعه‌زابا خودێ دياربوو يا وان چو حسێب د دنيايێ دا بۆ نه‌كرى.
وَبَدَا لَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ ﴿٤٨﴾
وڕۆژا حسێبێ جزايێ وان گونه‌هێن ڤان دره‌وپێكه‌ران كرين بۆ وان دياربوو، ده‌مێ وان ئه‌و ب دويڤ خودێ ڤه‌ناى يێ نه بابه‌تى وى بت، ووان د ژينا خۆ دا گونه‌هـ كرن، و ژ هه‌مى لايان ڤه عه‌زابه‌كا ب ئێش دۆر ل وان گرت؛ ژ به‌ر كو وان يارى بۆ خۆ ب گۆتنا پێغه‌مبه‌رى دكر ده‌مێ وى ئه‌و ژ عه‌زابێ دترساندن.
فَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلۡنَٰهُ نِعۡمَةٗ مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمِۭۚ بَلۡ هِيَ فِتۡنَةٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿٤٩﴾
وئه‌گه‌ر نه‌خۆشى وته‌نگاڤییه‌ك گه‌هشته مرۆڤى، ئه‌و دێ ژ خودايێ خۆ خوازت كو وێ ته‌نگاڤییێ ژ سه‌ر وى ڕاكه‌ت، ڤێجا ئه‌گه‌ر مه ئه‌و ژ سه‌ر وى ڕاكر وقه‌نجییه‌ك ژ نك خۆ دايێ، ئه‌و دێ زڤڕت كوفرێ ب خودايێ خۆ كه‌ت، وبێژت: هندى ئه‌وه يا بۆ من هاتییه‌دان هه‌ما ژ به‌ر هندێیه چونكى خودێ دزانت ئه‌ز يێ هه‌ژيمه، به‌لكى ئه‌و جه‌ڕباندنه‌كه خودێ به‌نییێن خۆ پێ دجه‌ڕبينت، به‌لێ پترییا وان -ژ به‌ر نه‌زانين وهزرا وان يا خه‌له‌ت- نزانن كو ئه‌و ل دویڤ به‌ردانه، وئمتحانه‌كه ژ خودێ ب وان.