قورئانا پیرۆز › سورەتا فاطر › ئایەتا ٣٣
سورەتا فاطر · ئایەتا ٣٣ ب تەفسیرا کوردی
Fatir
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ هُوَ ٱلۡحَقُّ مُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِعِبَادِهِۦ لَخَبِيرُۢ بَصِيرٞ ﴿٣١﴾
وئهوا مه بۆ ته -ئهى پێغهمبهر- ب وهحى ئينايه خوارێ ژ قورئانێ ئهوه حهقى يا كو ڕاستگۆيییا وان كيتابان ئاشكهرا دكهت يێن خودێ بۆ پێغهمبهرێن بهرى ته ئيناينه خوارێ. هندى خودێیه ب بهنییێن خۆ يێ شارهزا وبينهره، تشتهك ل بهر وى بهرزه نابت.
ثُمَّ أَوۡرَثۡنَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلَّذِينَ ٱصۡطَفَيۡنَا مِنۡ عِبَادِنَاۖ فَمِنۡهُمۡ ظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ وَمِنۡهُم مُّقۡتَصِدٞ وَمِنۡهُمۡ سَابِقُۢ بِٱلۡخَيۡرَٰتِ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَضۡلُ ٱلۡكَبِيرُ ﴿٣٢﴾
پاشى -پشتى تێبرنا مللهتان- مه قورئان دا وان يێن مه هلبژارتين ژ ئوممهتا موحهممهدى سلاڤ لێ بن: ڤێجا ژ وان ههيه يێ ب كرنا گونههان زۆردارییێ ل خۆ دكهت، و ژ وان ههيه یێ واجبێ خۆ ب جهـ دئينت وخۆ ژ حهرامى ددهته پاش، و ژ وان ههيه يێ ب ئانههییا خودێ لهزێ د خێران دا دكهت، يێن فهر وسوننهت، ئهڤ دانا كيتابێ وهلبژارتنا ڤێ ئوممهتێ ئهوه قهنجییا مهزن.
جَنَّـٰتُ عَدۡنٖ يَدۡخُلُونَهَا يُحَلَّوۡنَ فِيهَا مِنۡ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٖ وَلُؤۡلُؤٗاۖ وَلِبَاسُهُمۡ فِيهَا حَرِيرٞ ﴿٣٣﴾
بهحهشتێن لێ ئاكنجيبوونا بهردهوام بۆ وان يێن خودێ كيتابا خۆ ب ميراتگرى دايێ ههنه، بازنێن زێڕى ولوئلوئى تێدا دكهنه بهر وان، وجلكێ وان يێ عهدهتى تێدا ئارميشێ تهنكه.
وَقَالُواْ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِيٓ أَذۡهَبَ عَنَّا ٱلۡحَزَنَۖ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٞ شَكُورٌ ﴿٣٤﴾
ودهمێ ئهو چووينه د بهحهشتێ دا وان گۆت: حهمد بۆ وى خودايى بت يێ چو خهم ل نك مه نههێلاين، هندى خودايێ مه يه باش گونههـ ژێبر بوويه؛ چونكى خهلهتییێن مه ل مه نهگرتن، ويێ شوكردار بوويه؛ چونكى خێرێن مه ژ مه قهبويلكرن وبۆ مه ب خودان كرن.
ٱلَّذِيٓ أَحَلَّنَا دَارَ ٱلۡمُقَامَةِ مِن فَضۡلِهِۦ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٞ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٞ ﴿٣٥﴾
وئهوه يێ ژ قهنجییا خۆ ئهم كرينه د بهحهشتێ دا، نه وهستيانهك تێدا دگههته مه ونه نهخۆشییهك.