قورئانا پیرۆز › سورەتا فصلت › ئایەتا ٤٥
سورەتا فصلت · ئایەتا ٤٥ ب تەفسیرا کوردی
Fussilat
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
مَّا يُقَالُ لَكَ إِلَّا مَا قَدۡ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبۡلِكَۚ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةٖ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٖ ﴿٤٣﴾
ئه‌و تشته‌كى نابێژنه ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ژ وێ گۆتنێ پێڤه‌تر يا به‌رێ ملله‌تێن دى گۆتییه پێغه‌مبه‌رێن خۆ، ڤێجا تو بێهنا خۆ ل سه‌ر نه‌خۆشییێ فره‌هـ بكه. هندى خودايێ ته‌يه يێ خودان لێبورێنه بۆ گونه‌هێن تۆبه‌كه‌ران، ويێ خودان عه‌زابه بۆ وى يێ ڕژدییێ ل سه‌ر كوفرێ بكه‌ت.
وَلَوۡ جَعَلۡنَٰهُ قُرۡءَانًا أَعۡجَمِيّٗا لَّقَالُواْ لَوۡلَا فُصِّلَتۡ ءَايَٰتُهُۥٓۖ ءَا۬عۡجَمِيّٞ وَعَرَبِيّٞۗ قُلۡ هُوَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ هُدٗى وَشِفَآءٞۚ وَٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٞ وَهُوَ عَلَيۡهِمۡ عَمًىۚ أُوْلَـٰٓئِكَ يُنَادَوۡنَ مِن مَّكَانِۭ بَعِيدٖ ﴿٤٤﴾
وئه‌گه‌ر ئه‌ڤ قورئانه مه كربا قورئانه‌كا عه‌جه‌مى، بوتپه‌رێس دا بێژن: بلا ئايه‌تێن وێ هاتبانه ئاشكه‌راكرن، دا ئه‌م تێ گه‌هشتباين، وئه‌رێ ما ئه‌ڤ قورئانه يا عه‌جه‌مییه، وئه‌زمانێ وى يێ ئه‌و بۆ هاتى عه‌ره‌بییه؟ ئه‌ڤه نابت. تو بێژه وان: ئه‌ڤ قورئانه بۆ وان يێن باوه‌رى ئيناى هيدايه‌تا ژ به‌رزه‌بوونێیه، وده‌رمانه بۆ وان گومان ونه‌ساخییێن د سنگان دا هه‌ين، وئه‌وێن باوه‌رییێ ب قورئانێ نه‌ئينن گوهێن وان ژێ دكه‌ڕن، وئه‌و ل سه‌ر دلێن وان كۆراتییه، ئه‌و پێ ب هيدايه‌ت نائێن، ئه‌و بوتپه‌رێس وه‌كى وينه يێ ژ جهه‌كێ دوير دئێته گازيكرن، نه وى گوهـ ل كه‌سێ دبت ونه ئه‌و به‌رسڤا كه‌سێ دده‌ت.
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ فَٱخۡتُلِفَ فِيهِۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ وَإِنَّهُمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ ﴿٤٥﴾
و ب ڕاستى كانێ چاوا مه قورئان بۆ ته ئينايه خوارێ وه‌سا مه ته‌ورات بۆ مووساى ژى ئينابوو خوارێ، ڤێجا ملله‌تێ وى د ده‌ر حه‌قێ دا ژێك جودا بوون: هنده‌كان باوه‌رى پێ ئينا، وهنده‌كان دره‌و پێ كر. وئه‌گه‌ر نه ژ به‌ر په‌يڤا خودايێ ته با ئه‌وا بۆرى كو عه‌زابدانا ملله‌تێ ته پاش بێخت، د گاڤێ دا حوكم د ناڤبه‌را وان دا دا ئێته‌كرن وكافر دا ئێنه تێبرن، وهندى بوتپه‌رێسن د ده‌ر حه‌قا قورئانێ دا د گومانه‌كا گومان دانه.
مَّنۡ عَمِلَ صَٰلِحٗا فَلِنَفۡسِهِۦۖ وَمَنۡ أَسَآءَ فَعَلَيۡهَاۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّـٰمٖ لِّلۡعَبِيدِ ﴿٤٦﴾
هه‌چییێ چاكییه‌ك كر بت وگوهدارییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كربت ئه‌وى خێرا كارێ وى بۆ وییه، وهه‌چییێ خرابى كر بت وبێ ئه‌مرییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كربت گونه‌ها كارێ وى ل سه‌ر ویيه. وخودايێ ته بۆ به‌نییان يێ پڕزۆردار نينه، نه خێرێن وان كێم دكه‌ت ونه خرابییێن وان زێده دكه‌ت.
۞إِلَيۡهِ يُرَدُّ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِۚ وَمَا تَخۡرُجُ مِن ثَمَرَٰتٖ مِّنۡ أَكۡمَامِهَا وَمَا تَحۡمِلُ مِنۡ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلۡمِهِۦۚ وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ أَيۡنَ شُرَكَآءِي قَالُوٓاْ ءَاذَنَّـٰكَ مَامِنَّا مِن شَهِيدٖ ﴿٤٧﴾
زانينا ده‌مێ قيامه‌تێ بۆ خودێ ب تنێ دزڤڕت، و ژ وى پێڤه‌تر كه‌س نزانت ئه‌و كه‌نگى دێ ڕابت، بێى زانينا وى كوليلكا به‌رهه‌مه‌كى ژ سۆلينا خۆ ده‌رناكه‌ڤت، وئێكا مێ تشته‌كى هل ناگرت، تشته‌ك ژ وێ ل به‌ر وى به‌رزه نابت. وڕۆژا قيامه‌تێ ده‌مێ خودێ بۆ پاشڤه‌برن ودياركرنا دره‌وا بوتپه‌رێسان گازى وان دكه‌ت: كانێ ئه‌و شريكێن هه‌وه د په‌رستنێ دا بۆ من ددانان؟ وان گۆت: نوكه مه ب ته دا زانين ئه‌ڤرۆ كه‌سه‌ك ژ مه نينه شاهده‌يێ بده‌ت كو شريكه‌ك ته هه‌يه.