قورئانا پیرۆز › سورەتا غافر › ئایەتا ١٧
سورەتا غافر · ئایەتا ١٧ ب تەفسیرا کوردی
Ghafir
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
رَفِيعُ ٱلدَّرَجَٰتِ ذُو ٱلۡعَرۡشِ يُلۡقِي ٱلرُّوحَ مِنۡ أَمۡرِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ لِيُنذِرَ يَوۡمَ ٱلتَّلَاقِ ﴿١٥﴾
هندى خودێیه بلندێ ژ هه‌مییان بلندتره، يێ كو ب بلندییا ده‌ره‌جێن خۆ ژ هه‌مى چێكرییان هاتییه جوداكرن، وقه‌درێ وى پێ بلند بووى، وئه‌وه خودانێ عه‌رشێ مه‌زن، و ژ دلۆڤانییا وییه ب به‌نییێن وى كو ئه‌و هنده‌ك پێغه‌مبه‌ران بۆ وان دهنێرت وێ وه‌حییێ بۆ وان دبێژن يا ئه‌و پێ بژين، دا ئه‌و د كارێ خۆ دا شاره‌زا بن؛ دا ئه‌و پێغه‌مبه‌ر به‌نییێن خودێ ژ ڕۆژا قيامه‌تێ بترسينن يا خه‌لكێ پێشییێ وپاشییێ تێدا دئێنه كۆمكرن.
يَوۡمَ هُم بَٰرِزُونَۖ لَا يَخۡفَىٰ عَلَى ٱللَّهِ مِنۡهُمۡ شَيۡءٞۚ لِّمَنِ ٱلۡمُلۡكُ ٱلۡيَوۡمَۖ لِلَّهِ ٱلۡوَٰحِدِ ٱلۡقَهَّارِ ﴿١٦﴾
ڕۆژا قيامه‌تێ چێكرى هه‌مى به‌رانبه‌ر خودايێ خۆ ئاشكه‌را دبن، تشته‌ك ژ وان و ژ كارێ وان د دنيايێ دا كرى ل به‌ر خودێ به‌رزه نابت، خودێ دبێژت: ملك وڕێڤه‌برنا كارى ئه‌ڤرۆ يا كێیه؟ وئه‌و ب خۆ دێ به‌رسڤا خۆ ده‌ت: يا وى خودايییه يێ كو د ناڤ وسالۆخه‌ت وكريارێن خۆ دا يێ ئێكانه، يێ ب سه‌رڤه‌هاتى ئه‌وێ هه‌مى چێكرى ئێخستينه بن ده‌ستێ خۆ.
ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡۚ لَا ظُلۡمَ ٱلۡيَوۡمَۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ ﴿١٧﴾
ئه‌ڤرۆ خێرا هه‌ر نه‌فسه‌كێ ل دويڤ كريارا وێ د دنيايێ دا كرى ژ باشى وخرابییێ دێ ئێته‌دان، ئه‌ڤرۆ چو زۆردارى ل كه‌سێ نائێته‌كرن كو خێرێن وى بێنه كێمكرن يان گونه‌هێن وى بێنه زێده‌كرن. هندى خودێیه يێ حسێب سڤكه، ڤێجا هوين نه‌بێژن: ئه‌و ڕۆژ گيرۆ بوو؛ چونكى ئه‌و يا نێزيكه.
وَأَنذِرۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡأٓزِفَةِ إِذِ ٱلۡقُلُوبُ لَدَى ٱلۡحَنَاجِرِ كَٰظِمِينَۚ مَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنۡ حَمِيمٖ وَلَا شَفِيعٖ يُطَاعُ ﴿١٨﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- مرۆڤان ژ وێ ڕۆژا نێزيك بترسينه يا كو ل به‌ر وان گه‌له‌كا دويره كو ڕۆژا قيامه‌تێیه، ده‌مێ ژ ترسا عه‌زابا خودێ دا دل ژ سنگان بلند دبن و ب گه‌روییێن وان ڤه دئێنه گرێدان، وئه‌و دتژى خه‌م وكۆڤانن. زۆرداران چو دۆست وهه‌ڤالێن نێزيك نابن، ووان چو مه‌هده‌رچى ژى نابن مه‌هده‌رێ بۆ وان ل نك خودێ بكه‌ن، دا مه‌هده‌را وان بێته وه‌رگرتن.
يَعۡلَمُ خَآئِنَةَ ٱلۡأَعۡيُنِ وَمَا تُخۡفِي ٱلصُّدُورُ ﴿١٩﴾
خودێ دزانت كانێ چاڤ چ ديتنان ڤه‌دڕه‌ڤينن، وكانێ مرۆڤ چ تشتى د سنگێ خۆ دا ڤه‌دشێرت ژ باشى وخرابییان.