قورئانا پیرۆز › سورەتا هود › ئایەتا ١١٠
سورەتا هود · ئایەتا ١١٠ ب تەفسیرا کوردی
Hud
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞وَأَمَّا ٱلَّذِينَ سُعِدُواْ فَفِي ٱلۡجَنَّةِ خَٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَۖ عَطَآءً غَيۡرَ مَجۡذُوذٖ ﴿١٠٨﴾
وئهوێن خودێ دلشادى ب ڕزقێ وان كرى ئهو دێ چنه د بهحهشتێ دا هندى عهسمان وعهرد ههبن ئهو دێ تێدا بن، ئهو دهستهك تێ نهبت يا خودێ ڤياى وان گيرۆ بكهت، كو گونههكارێن خهلكێ تهوحيدێنه، ئهو دهمهكى دێ ميننه د ئاگرى دا پاشى ب حهزكرن ودلۆڤانییا خودێ ئهو دێ ژ ئاگرى دهركهڤن وچنه بهحهشتێ، وخودايێ ته دانهكا بێ ڤهبڕين د بهحهشتێ دا دێ دهته ڤان دلشادان.
فَلَا تَكُ فِي مِرۡيَةٖ مِّمَّا يَعۡبُدُ هَـٰٓؤُلَآءِۚ مَا يَعۡبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعۡبُدُ ءَابَآؤُهُم مِّن قَبۡلُۚ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمۡ نَصِيبَهُمۡ غَيۡرَ مَنقُوصٖ ﴿١٠٩﴾
ڤێجا تو -ئهى پێغهمبهر- د مهسهلا نهحهقییا وى تشتى دا يێ كافرێن مللهتێ ته دپهرێسن ب گومان نهكهڤه، ژ وان صهنهمان پێڤهتر يێن بابێن وان بهرێ دپهرێسين ئهو پهرستنا تشتهكێ دى ناكهن، وهندى ئهمين ئهم بارا وان ژ وێ سۆزا مه دايێ بێ كێماتى دێ دهينێ. وئهگهر چ ئهڤ گۆتنه بۆ پێغهمبهرى سلاڤ لێ بن یا هاتییه ئاراستهكرن ژى بهلێ ئهو بۆ ئوممهتێ ههمیێیه.
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ فَٱخۡتُلِفَ فِيهِۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ وَإِنَّهُمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ ﴿١١٠﴾
وب ڕاستى مه كيتاب كو تهوراته دابوو مووساى، ئينا مللهتێ وى د دهرحهقا وێ دا ژێك جودابوون، ڤێجا هندهكان باوهرى پێ ئينا وهندهك پێ كافر بوون. وهكى كو مللهتێ ته د گهل قورئانێ كرى. وئهگهر نه ژ بهر پهيڤا خودايێ ته بايه كو ئهو لهزێ د عهزابدانا بهنییێن خۆ دا ناكهت، ئهو د دنيايێ دا حوكمێ خۆ ب تێبرنا درهوكهران و ب ڕزگاركرنا خودان باوهران دا ب جهـ ئينت. وهندى كافرێن مللهتێ تهنه -ئهى پێغهمبهر- د مهسهلا ڤێ قورئانێ دا د گومانهكا گومان دانه.
وَإِنَّ كُلّٗا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمۡ رَبُّكَ أَعۡمَٰلَهُمۡۚ إِنَّهُۥ بِمَا يَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ ﴿١١١﴾
وههمى ئهڤ مللهتێن جودا جودا يێن مه بهحسێ وان بۆ ته كرى خودايێ ته جزايێ كريارێن وان ڕۆژا قيامهتێ ب دورستى دێ دهتێ، ئهگهر وان قهنجى كربت دێ قهنجییێ دهتێ، وئهگهر خرابى كربت دێ خرابییێ دهتێ، هندى خودايێ تهيه ب كارێ ئهڤ بوتپهرێسه دكهن يێ شارهزايه، تشتهك ژ كارێ وان ل بهر وى بهرزه نابت. وئهڤه گهفهكه بۆ وان.
فَٱسۡتَقِمۡ كَمَآ أُمِرۡتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطۡغَوۡاْۚ إِنَّهُۥ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ ﴿١١٢﴾
ڤێجا تو -ئهى پێغهمبهر- وههچییێ د گهل ته تۆبهكرى وهسا خۆ ل سهر ڕێكێ ڕاست بكهن وهكى خودايێ ته فهرمان پێ كرى، وهوين پێ ل وان توخويبان نهدانن يێن خودێ بۆ ههوه داناين، هندى خودايێ ههوهيه ب ههمى كريارێن هوين دكهن يێ بينهره، تشتهك ژێ ل وى بهرزه نابت، وئهو دێ ههوه سهرا وان جزادهت.