قورئانا پیرۆز › سورەتا هود › ئایەتا ١٤
سورەتا هود · ئایەتا ١٤ ب تەفسیرا کوردی
Hud
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَلَعَلَّكَ تَارِكُۢ بَعۡضَ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيۡكَ وَضَآئِقُۢ بِهِۦ صَدۡرُكَ أَن يَقُولُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ كَنزٌ أَوۡ جَآءَ مَعَهُۥ مَلَكٌۚ إِنَّمَآ أَنتَ نَذِيرٞۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ وَكِيلٌ ﴿١٢﴾
ڤێجا نه‌كو تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر ژ به‌ر وێ كوفر ودره‌وكرنا مه‌زن يا تو ژ وان دبينى- هنده‌كێ ژ وێ يا خودێ بۆ ته ب وه‌حى هنارتى وفه‌رمان ب گه‌هاندنا وێ ل ته كرى بهێلی، وسنگێ ته پێ ته‌نگ ببت؛ ژ ترسێن هندێ دا كو ئه‌و هنده‌ك داخوازێن ب ته‌ڤه نه‌ئێن ژ ته بكه‌ن، وه‌كى كو بێژن: ئه‌گه‌ر ماله‌كێ مشه ل سه‌ر وى هاتبا خوارێ، يان ملیاكه‌ته‌ك د گه‌ل وى هاتبا ئه‌و ڕاستگۆ ده‌رێخستبا، ڤێجا تو وێ بگه‌هينه وان يا من بۆ ته ب وه‌حى هنارتى؛ چونكى كارێ ته ئه‌وه تو وان ب وێ وه‌حییێ بترسينى يا بۆ ته هاتى. وخودێ پارێزڤانێ هه‌ر تشته‌كییه، ئه‌و كارێ هه‌مى چێكرییێن خۆ ب ڕێڤه دبه‌ت.
أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُۖ قُلۡ فَأۡتُواْ بِعَشۡرِ سُوَرٖ مِّثۡلِهِۦ مُفۡتَرَيَٰتٖ وَٱدۡعُواْ مَنِ ٱسۡتَطَعۡتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿١٣﴾
يان ئه‌رێ ئه‌ڤ بوتپه‌رێسێن هه ژ خه‌لكێ (مه‌كه‌هێ) دبێژن: موحه‌ممه‌دى ئه‌ڤ قورئانه ژ نك خۆ چێكرییه؟ تو بێژه وان: ئه‌گه‌ر مه‌سه‌له وه‌سا بت وه‌كى هوين دبێژن، پا كانێ هوين ده‌هـ سووره‌تێن وه‌كى وێ ژ نك خۆ چێكه‌ن، وهه‌چییێ هوين بشێنێ ژ چێكرییێن خودێ هوين گازى بكه‌نێ؛ دا هاريكارییا هه‌وه د ڤێ چه‌ندێ دا بكه‌ن، ئه‌گه‌ر هوين د گۆتنا خۆ دا دڕاستگۆنه.
فَإِلَّمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَكُمۡ فَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَآ أُنزِلَ بِعِلۡمِ ٱللَّهِ وَأَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ ﴿١٤﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ڤان بوتپه‌رێسان به‌رسڤا هه‌وه نه‌دا -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر وئه‌وێن باوه‌رى د گه‌ل ته ئيناى-؛ چونكى ئه‌و نه‌شێن به‌رسڤێ بده‌ن، هوين بزانن كو ئه‌ڤ قورئانه خودێ ب زانينا خۆ بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ هنارتییه وئه‌و نه گۆتنا مرۆڤانه، وهوين بزانن كو ژ خودێ پێڤه‌تر چو خودايێن ب حه‌ق نينن بێنه په‌رستن، ئه‌رێ ڤێجا -پشتى ئه‌ڤ هێجه‌ته بۆ هه‌وه ئاشكه‌را بووى- هوين دێ خۆ ب ده‌ست خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ڤه به‌رده‌ن؟
مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيۡهِمۡ أَعۡمَٰلَهُمۡ فِيهَا وَهُمۡ فِيهَا لَا يُبۡخَسُونَ ﴿١٥﴾
هه‌چییێ ب كارێ خۆ ژينا دنيايێ وخه‌ملا وێ بخوازت ئه‌م دێ به‌رهه‌مێ كريارێن وان ب تمامى ده‌ينێ، وتشته‌ك ژ جزايێ وان يێ دنيايێ ژ وان نائێته كێمكرن.
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَيۡسَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِلَّا ٱلنَّارُۖ وَحَبِطَ مَا صَنَعُواْ فِيهَا وَبَٰطِلٞ مَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٦﴾
ئه‌وان ل ئاخره‌تێ ژ ئاگرى پێڤه‌تر چو تشته‌ك بۆ وان نينه، ئه‌و دێ تام كه‌نه گه‌رما وى، ومفايێ وى تشتێ وان كرى نه‌گه‌هشته وان، وكارێ وان يێ پويچ بوو؛ چونكى ئه‌و بۆ كنارێ خودێ نه‌بوو.