قورئانا پیرۆز › سورەتا هود › ئایەتا ٣٠
سورەتا هود · ئایەتا ٣٠ ب تەفسیرا کوردی
Hud
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ يَٰقَوۡمِ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّي وَءَاتَىٰنِي رَحۡمَةٗ مِّنۡ عِندِهِۦ فَعُمِّيَتۡ عَلَيۡكُمۡ أَنُلۡزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمۡ لَهَا كَٰرِهُونَ ﴿٢٨﴾
نووحى گۆت: ئه‌ى ملله‌تێ من، ئه‌رێ ئه‌گه‌ر ئه‌ز خودان هێجه‌ته‌كا ئاشكه‌رابم ژ خودايێ خۆ د وى تشتى دا يێ ئه‌ز بۆ هه‌وه پێ هاتيم، وئه‌و هندێ بگه‌هينت كو ئه‌ز يێ حه‌قم، و خودێ ژ نك خۆ دلۆڤانییه‌ك دابته من، كو پێغه‌مبه‌رينییه، ڤێجا ژ نه‌زانين ودفنبلندییا هه‌وه ئه‌و ل به‌ر هه‌وه هاتبته ڤه‌شارتن، ئه‌رێ ما چێ دبت ئه‌م ب كوته‌كى وێ بكه‌ينه د ده‌ستێن هه‌وه دا يا هه‌وه پێ نه‌خۆش وهوين پێ دكافر؟ ئه‌م وێ چه‌ندێ ناكه‌ين، به‌لێ دێ هه‌وه هێلينه ب هيڤییا خودێ ڤه حه‌تا ئه‌و حوكمى د ناڤبه‌را مه وهه‌وه دا بكه‌ت ب وى ڕه‌نگێ وى دڤێت.
وَيَٰقَوۡمِ لَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مَالًاۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِۚ وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْۚ إِنَّهُم مُّلَٰقُواْ رَبِّهِمۡ وَلَٰكِنِّيٓ أَرَىٰكُمۡ قَوۡمٗا تَجۡهَلُونَ ﴿٢٩﴾
نووحى سلاڤ لێ بن گۆته ملله‌تێ خۆ: ئه‌ى ملله‌تێ من، سه‌را گازيكرنا هه‌وه بۆ ته‌وحيدا خودێ وكرنا عيباده‌تێ وى ب تنێ ئه‌ز پسيارا ماله‌كى ژ هه‌وه ناكه‌م كو هوين پشتى باوه‌رى ئينانێ وى بده‌نه من، به‌لێ خێرا شيره‌تكرنا من ل هه‌وه هه‌ما ب تنێ ل سه‌ر خودێیه، ونه هێژاى منه ئه‌ز خودان باوه‌ران ده‌ربێخم، هندى ئه‌ون ئه‌و ل ڕۆژا قيامه‌تێ ڕابه‌رى خودايێ خۆ دێ ڕاوه‌ستن، به‌لێ ئه‌ز دبينم هوين ملله‌ته‌كێ نه‌زانن؛ چونكى هوين ژ من دخوازن كو ئه‌ز خۆشتڤییێن خودێ ژ نك خۆ ده‌ربێخم، ووان ژ خۆ دوير بكه‌م.
وَيَٰقَوۡمِ مَن يَنصُرُنِي مِنَ ٱللَّهِ إِن طَرَدتُّهُمۡۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٣٠﴾
وئه‌ى ملله‌تێ من كى دێ من ژ خودێ پارێزت ئه‌گه‌ر وى ڤيا سه‌را ده‌رێخستنا خودان باوه‌ران من عه‌زاب بده‌ت؟ ئه‌رێ ما هوين د مه‌سه‌لان ناگه‌هن ونزانن كانێ چ تشت بۆ هه‌وه چێتر و ب مفاتره؟
وَلَآ أَقُولُ لَكُمۡ عِندِي خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ وَلَآ أَقُولُ إِنِّي مَلَكٞ وَلَآ أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزۡدَرِيٓ أَعۡيُنُكُمۡ لَن يُؤۡتِيَهُمُ ٱللَّهُ خَيۡرًاۖ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا فِيٓ أَنفُسِهِمۡ إِنِّيٓ إِذٗا لَّمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٣١﴾
وئه‌ز نابێژمه هه‌وه: كو گه‌نجينه‌يێن خودێ د ده‌ستێ من دانه، وئه‌ز تشتێ نه‌به‌رچاڤ نزانم، وئه‌ز نه ئێك ژ فريشته‌يانم، وئه‌ز نابێژمه ڤان يێن د چاڤێن هه‌وه دا دكێم ژ خودان باوه‌رێن لاواز: خودێ خێره‌كێ سه‌را كريارێن هه‌وه ناده‌ته هه‌وه.. خودێ ب تنێیه وى تشتى دزانت يێ د سنگ ودلێن وان دا هه‌ى، وئه‌گه‌ر من ئه‌و چه‌نده كر هنگى ئه‌ز دێ ژ وان بم يێن زۆردارى ل خۆ وغه‌يرى خۆ كرى.
قَالُواْ يَٰنُوحُ قَدۡ جَٰدَلۡتَنَا فَأَكۡثَرۡتَ جِدَٰلَنَا فَأۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٣٢﴾
وان گۆت: ئه‌ى نووح، ته هه‌ڤڕكى د گه‌ل مه كر وته هه‌ڤڕكییه‌كا زێده ژى كر، ڤێجا كانێ وێ عه‌زابێ ب سه‌ر مه دا بينه يا تو گه‌فان پێ ل مه دكه‌ى ئه‌گه‌ر تو ژ ڕاستگۆيانى د گۆتنا خۆ دا.