قورئانا پیرۆز › سورەتا هود › ئایەتا ٦٣
سورەتا هود · ئایەتا ٦٣ ب تەفسیرا کوردی
Hud
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَٰلِحٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥۖ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَٱسۡتَعۡمَرَكُمۡ فِيهَا فَٱسۡتَغۡفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِۚ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٞ مُّجِيبٞ ﴿٦١﴾
ومه بۆ ثه‌موودییان برايێ وان صالح هنارت، ئينا وى گۆته وان: ئه‌ى ملله‌تێ من په‌رستنا خودێ ب تنێ بكه‌ن، وهوين ژ دل عيباده‌تى بۆ وى بكه‌ن؛ چونكى هه‌وه ژ وى پێڤه‌تر چو خودايێن دى يێن حه‌ق نينن، ئه‌وه يێ ده‌ست ب ئافراندنا هه‌وه كرى ژ عه‌ردى ده‌مێ بابێ هه‌وه ئاده‌م ژێ چێكرى، ووى هوين كرنه ئاڤاكه‌رێن عه‌ردى، ڤێجا هوين داخوازا ژێبرنا گونه‌هان بۆ خۆ ژ وى بكه‌ن، وهوين ب تۆبه‌كا دورست ڤه ل وى بزڤڕن. هندى خودايێ منه يێ نێزيكى وییه يێ ژ دل عيباده‌تى بۆ وى بكه‌ت، و ل وى بزڤڕت، وئه‌و د به‌رسڤا وى دئێت ئه‌گه‌ر وى دوعا ژێ كرن.
قَالُواْ يَٰصَٰلِحُ قَدۡ كُنتَ فِينَا مَرۡجُوّٗا قَبۡلَ هَٰذَآۖ أَتَنۡهَىٰنَآ أَن نَّعۡبُدَ مَا يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكّٖ مِّمَّا تَدۡعُونَآ إِلَيۡهِ مُرِيبٖ ﴿٦٢﴾
ثه‌موودییان گۆته پێغه‌مبه‌رێ خۆ صالحی: ب ڕاستى به‌رى تو ڤێ گۆتنێ بێژيه مه، هيڤییا مه ئه‌و بوو تو ببییه ئێك ژ مه‌زنێن مه، ئه‌رێ تو مه پاشڤه دبه‌ى كو ئه‌م وان خوداوه‌ندان بپه‌رێسين يێن بابێن مه په‌رستنا وان دكر؟ وهندى ئه‌مين ئه‌م يێن د گومانێ دا ژ وێ گازییا تو به‌رێ مه دده‌يێ كو ئه‌م خودێ ب تنێ بپه‌رێسين.
قَالَ يَٰقَوۡمِ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّي وَءَاتَىٰنِي مِنۡهُ رَحۡمَةٗ فَمَن يَنصُرُنِي مِنَ ٱللَّهِ إِنۡ عَصَيۡتُهُۥۖ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيۡرَ تَخۡسِيرٖ ﴿٦٣﴾
صالحى گۆته ملله‌تێ خۆ: ئه‌ى ملله‌تێ من، بێژنه من ئه‌گه‌ر ئه‌ز ل سه‌ر ڕێكه‌كا ئاشكه‌را بم ژ خودايێ خۆ وپێغه‌مبه‌رينى وكاربنه‌جهى ژ نك وى بۆ من هاتبت، ئه‌رێ ئه‌و كییه يێ بشێت عه‌زابا خودێ ژ من پاشڤه‌ببه‌ت ئه‌گه‌ر من گوهدارییا وى نه‌كر وپه‌ياما وى نه‌گه‌هانده هه‌وه وشيره‌ت ل هه‌وه نه‌كرن؟ ئێدى هوين ژ بلی زيان وبه‌رزه‌كرن ودويركرنا ژ حه‌قییێ تشته‌كى ل من زێده ناكه‌ن.
وَيَٰقَوۡمِ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمۡ ءَايَةٗۖ فَذَرُوهَا تَأۡكُلۡ فِيٓ أَرۡضِ ٱللَّهِۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابٞ قَرِيبٞ ﴿٦٤﴾
وئه‌ى ملله‌تێ من، ئه‌ڤ حێشتره خودێ بۆ هه‌وه يا كرییه نيشان وده‌ليله‌ك، ئه‌و ڕاستییا من د ڤێ گازییێ دا يا ئه‌ز به‌رێ هه‌وه دده‌مێ ئاشكه‌را دكه‌ت، ڤێجا هوين وێ بهێلن دا ل عه‌ردێ خودێ بچه‌رت؛ چونكى ڕزقێ وێ ل سه‌ر هه‌وه نينه، وهوين ب ڤه‌كوشتنێ ده‌ست نه‌كه‌نێ، چونكى ئه‌گه‌ر هه‌وه وه كر پشتى ڤه‌كوشتنا وێ ب ده‌مه‌كێ نێزيك عه‌زابه‌ك ژ خودێ دێ هه‌وه گرت.
فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُواْ فِي دَارِكُمۡ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٖۖ ذَٰلِكَ وَعۡدٌ غَيۡرُ مَكۡذُوبٖ ﴿٦٥﴾
ئينا وان ئه‌و دره‌وين ده‌رێخست وحێشتر ڤه‌كوشت، ڤێجا صالحى گۆته وان: سێ ڕۆژان هوين ل وارێ خۆ خۆشییێ ببه‌ن، پشتى وان هه‌ر سێ ڕۆژان مسۆگه‌ر عه‌زاب دێ ب سه‌ر هه‌وه دا ئێت، وئه‌ڤه سۆزه‌كه ژ خودێ دره‌و تێدا نينه، وئه‌و هه‌ر دێ ئێت.