ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا هود › ئایەتا ٩

سورەتا هود · ئایەتا ٩ ب تەفسیرا کوردی

Hud

  • مەککەهێ
  • ١٢٣ ئایەت
  • جوز ١١–١٢

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ وَكَانَ عَرۡشُهُۥ عَلَى ٱلۡمَآءِ لِيَبۡلُوَكُمۡ أَيُّكُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلٗاۗ وَلَئِن قُلۡتَ إِنَّكُم مَّبۡعُوثُونَ مِنۢ بَعۡدِ ٱلۡمَوۡتِ لَيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٞ ﴿٧﴾

    وئه‌وه‌ يێ عه‌سمان وعه‌رد وتشتێ د ناڤ وان دا د شه‌ش ڕۆژان دا ئافراندين، وعه‌رشێ وى به‌رى هنگى ل سه‌ر ئاڤێ بوو؛ دا ئه‌و هه‌وه‌ بجه‌ڕبينت كانێ كى ژ هه‌وه‌ باشتر دێ گوهدارییا وى كه‌ت وكارێ چێتر كه‌ت، وكارێ چێتر ئه‌وه‌ يێ خوڕى بۆ خودێ بت و ل دويڤ وێ ڕێكێ بت يا پێغه‌مبه‌رێ خودێ سلاڤ لێ بن پێ هاتى. وئه‌گه‌ر تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژییه‌ ڤان بوتپه‌رێسێن هه‌ ژ ملله‌تێ خۆ: هوين پشتى مرنێ جاره‌كا دى دێ زێندى بنه‌ڤه‌، ئه‌و ب له‌ز دێ ته‌ دره‌وین ده‌رێخن وبێژن: هندى ئه‌ڤ قورئانه‌يه‌ يا تو بۆ مه‌ دخوينى سێره‌به‌ندییه‌كا ئاشكه‌رايه‌.

  2. وَلَئِنۡ أَخَّرۡنَا عَنۡهُمُ ٱلۡعَذَابَ إِلَىٰٓ أُمَّةٖ مَّعۡدُودَةٖ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحۡبِسُهُۥٓۗ أَلَا يَوۡمَ يَأۡتِيهِمۡ لَيۡسَ مَصۡرُوفًا عَنۡهُمۡ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ ﴿٨﴾

    وئه‌گه‌ر ئه‌م عه‌زابێ حه‌تا ده‌مه‌كێ ده‌سنيشانكرى ژ ڤان بوتپه‌رێسان دوير بكه‌ين ئه‌و دێ هزر كه‌ن ئه‌و گيرۆ بوو، ودێ بێژن: ئه‌گه‌ر ئه‌ڤ عه‌زابه‌ تشته‌كێ ڕاست بت پا بۆچى نائێت؟ نێ ڕۆژا ئه‌و عه‌زاب دگه‌هته‌ وان كه‌سه‌ك نه‌شێت وێ ژ وان پاشڤه‌ ببه‌ت، يان وه‌رگێڕت، وئه‌و عه‌زابا وان به‌رى هنگى تڕانه‌ بۆ خۆ پێ دكرن ژ هه‌مى لايان ڤه‌ دۆر ل وان گرت.

  3. وَلَئِنۡ أَذَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِنَّا رَحۡمَةٗ ثُمَّ نَزَعۡنَٰهَا مِنۡهُ إِنَّهُۥ لَيَـُٔوسٞ كَفُورٞ ﴿٩﴾

    وئه‌گه‌ر مه‌ قه‌نجییه‌ك د گه‌ل مرۆڤه‌كى كر، چ دانا ساخله‌مییێ بت، يان ته‌ناكرنه‌ك بت، يان هه‌ر تشته‌كێ دى بت، پاشى مه‌ ئه‌و قه‌نجى ژێ ستاند، هندى ئه‌وه‌ ئه‌و ژ دلۆڤانییا خودێ گه‌له‌ك دێ يێ بێ هيڤى بت، و دێ حاشاتییا وان قه‌نجییان كه‌ت يێن خودێ د گه‌ل وى كرين.

  4. وَلَئِنۡ أَذَقۡنَٰهُ نَعۡمَآءَ بَعۡدَ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّيٓۚ إِنَّهُۥ لَفَرِحٞ فَخُورٌ ﴿١٠﴾

    وئه‌گه‌ر مه‌ دنيا ل به‌ر مرۆڤى خۆشكر وڕزقێ وى به‌رفره‌هكر پشتى كو ئه‌و د ته‌نگاڤییێ دا ژياى، هنگى ئه‌و دێ بێژت: ته‌نگاڤى ونه‌خۆشى من نه‌مان، هندى ئه‌وه‌ ئه‌و ب قه‌نجییان د سه‌ر دا دچت، وزێده‌ مه‌دحان دكه‌ت وخۆ ل سه‌ر سه‌رێ خه‌لكى مه‌زن دكه‌ت.

  5. إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَأَجۡرٞ كَبِيرٞ ﴿١١﴾

    به‌لێ ئه‌وێن صه‌بر ل سه‌ر نه‌خۆشییێ كێشاى ژ به‌ر باوه‌رییا وان ب خودێ وكو وان بۆ خۆ ب خێر حسێبكرى، ووه‌ك سوپاسى بۆ خودێ كريارێن چاك كرين، ئه‌ڤان ژێبرنا گونه‌هان وخێره‌كا مه‌زن ل ئاخره‌تێ بۆ وان هه‌يه‌.