قورئانا پیرۆز › سورەتا إبراهيم › ئایەتا ٤١
سورەتا إبراهيم · ئایەتا ٤١ ب تەفسیرا کوردی
Ibrahim
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى ٱلۡكِبَرِ إِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَۚ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ ﴿٣٩﴾
ئيبراهيم مهدحێن خودێ دكهت، ودبێژت: سوپاسى بۆ خودێ بت ئهوێ ل پيراتییا من ئيسماعيل وئيسحاق داينه من، پشتى كو من دوعا ژێ كرى كو ئهو هندهك چاكان بدهته من، هندى خودايێ منه گوهـ ل دوعايا وى دبت يێ دوعايێ ژێ بكهت، ومن دوعا ژێ كر ووى دوعايا من ب جهـ ئينا.
رَبِّ ٱجۡعَلۡنِي مُقِيمَ ٱلصَّلَوٰةِ وَمِن ذُرِّيَّتِيۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلۡ دُعَآءِ ﴿٤٠﴾
خودايێ من تو من بهردهوام بكه ل سهر كرنا نڤێژان ب ڕهنگهكێ دورست، وتو وێ بكه كو ژ دووندهها من ژى ئهو ههبت يێ بهردهوامییێ ل سهر نڤێژێ بكهت، خودايێ مه وتو دوعا وعيبادهتێ من قهبوويل بكه.
رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ ﴿٤١﴾
خودايێ مه، تو وان گونههێن من يێن كو چو مرۆڤ ژ كرنا وان خلاس نابن، بۆ من، وبۆ دايبابێن من، وبۆ ههمى خودان باوهران، ژێ ببه، ل وێ ڕۆژا مرۆڤ بۆ حسێبێ وجزادانێ ڕادبن (وئهڤه هنگى بوو دهمێ هێشتا ل نك وى مسۆگهر نهبووى كو بابێ وى دوژمنێ خودێیه).
وَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱللَّهَ غَٰفِلًا عَمَّا يَعۡمَلُ ٱلظَّـٰلِمُونَۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمۡ لِيَوۡمٖ تَشۡخَصُ فِيهِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ ﴿٤٢﴾
وتو -ئهى پێغهمبهر- قهت هزر نهكه كو خودێ ژ وى كارێ زۆردار دكهن يێ بێ ئاگههه، دهمێ ئهو باوهرییێ ب ته و ب پێغهمبهرێن دى نهئينن، ونهخۆشییێ دگههيننه خودان باوهران وههر گونهههكا دى يا ههبت يا ئهو دكهن، بهلكى ههما ئهو وان بۆ ڕۆژهكا دژوار پاش دهێلت، چاڤێن وان تێدا دميننه ڤهكرى ونائێنهگرتن؛ ژ بهر وێ ترسا ئهو دبينن. وئهڤ چهنده صهبرئينانه بۆ موحهممهد پێغهمبهرى -سلاڤ لێ بن-.
مُهۡطِعِينَ مُقۡنِعِي رُءُوسِهِمۡ لَا يَرۡتَدُّ إِلَيۡهِمۡ طَرۡفُهُمۡۖ وَأَفۡـِٔدَتُهُمۡ هَوَآءٞ ﴿٤٣﴾
ڕۆژا زۆردار تێدا ب لهز ژ گۆڕێن خۆ دهردكهڤن؛ دا د بهرسڤا گازيكهرى بچن، بهرێ وان يێ سهرئهڤرازه ژ ترسان دا ئهو تشتهكى نابينن، ودلێن وان دڤالانه تشتهك تێدا نينه؛ ژ بهر وێ ترس وسههما ئهو دبينن.