قورئانا پیرۆز › سورەتا إبراهيم › ئایەتا ٦
سورەتا إبراهيم · ئایەتا ٦ ب تەفسیرا کوردی
Ibrahim
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوۡمِهِۦ لِيُبَيِّنَ لَهُمۡۖ فَيُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ﴿٤﴾
وبه‌رى ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- مه چو پێغه‌مبه‌ره‌ك نه‌هنارتییه ئه‌گه‌ر ب ئه‌زمانێ ملله‌تێ وى نه‌بت؛ دا ئه‌و شريعه‌تێ خودێ بۆ وان ئاشكه‌را بكه‌ت، ڤێجا يێ خودێ بڤێت ئه‌و وى ژ ڕێكا هيدايه‌تێ به‌رزه دكه‌ت، ويێ وى بڤێت ئه‌و به‌رێ وى دده‌ته حه‌قییێ، وئه‌و د ملكێ خۆ دا يێ زاله، ويێ كاربنه‌جهه، هه‌ر كاره‌كى ل دويڤ حكمه‌ته‌كێ ددانته جهێ وى.
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَآ أَنۡ أَخۡرِجۡ قَوۡمَكَ مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ وَذَكِّرۡهُم بِأَيَّىٰمِ ٱللَّهِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّكُلِّ صَبَّارٖ شَكُورٖ ﴿٥﴾
و ب ڕاستى مه مووسا بۆ ئسرائيلییان هنارت ومه ب وان موعجزه‌يێن ڕاستییا وى ئاشكه‌را دكه‌ن پشته‌ڤانییا وى كر، ومه فه‌رمان ل وى كر كو ئه‌و به‌رێ وان بده‌ته باوه‌رییێ؛ دا ئه‌و وان ژ به‌رزه‌بوونێ ده‌ربێخته هيدايه‌تێ، وبيرا وان ل قه‌نجییێن خودێ وبه‌لايێن وى بينته‌ڤه، هندى د ڤێ بيرئينانێ دايه نيشان هه‌نه بۆ هه‌ر ئێكێ د نه‌خۆشى وته‌نگاڤییێ دا گه‌له‌ك بێهنا خۆ فره‌هـ بكه‌ت، وگه‌له‌ك شوكرێ ل سه‌ر قه‌نجى وبه‌رفره‌هییێ بكه‌ت، و ب تايبه‌تى به‌حسێ ڤان هاته‌كرن؛ چونكى ئه‌ون يێن وجێ بۆ خۆ ژ ئايه‌تان دبينن، وخۆ ژێ بێ ئاگه‌هـ ناكه‌ن.
وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ أَنجَىٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَآءٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَظِيمٞ ﴿٦﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- چيرۆكا مووساى بۆ ملله‌تێ خۆ ڤه‌گێڕه ده‌مێ وى گۆتییه ئسرائيلییان: قه‌نجییا خودێ بيننه بيرا خۆ ده‌مێ وى هوين ژ فيرعه‌ون ودويكه‌فتییێن وى ڕزگاركرين، وان دژوارترين عه‌زاب دئينا سه‌رێ هه‌وه، وكوڕێن هه‌وه دكوشتن، دا ئه‌و ژ ناڤ وان ده‌رنه‌كه‌ڤت يێ ملكێ فيرعه‌ونى ژێ دستينت، وكچێن هه‌وه دهێلانه ساخ دا ڕه‌زيل ببن، و د ڤێ به‌لايێ وڕزگاركرنێ دا جه‌رباندنه‌كا مه‌زن ژ خودايێ هه‌وه بۆ هه‌وه هه‌بوو.
وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكُمۡ لَئِن شَكَرۡتُمۡ لَأَزِيدَنَّكُمۡۖ وَلَئِن كَفَرۡتُمۡ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٞ ﴿٧﴾
ومووساى گۆته وان: وهوين ل بيرا خۆ بينن ده‌مێ خودايێ هه‌وه ب ڕه‌نگه‌كێ مسۆگه‌ر دايه زانينێ: كو ئه‌گه‌ر هوين شوكرا وى بكه‌ن ئه‌و دێ قه‌نجییا خۆ ل هه‌وه زێده‌كه‌ت، وئه‌گه‌ر هوين كوفرێ ب قه‌نجییا خودێ بكه‌ن ئه‌و ب عه‌زابه‌كا دژوار دێ هه‌وه عه‌زاب ده‌ت.
وَقَالَ مُوسَىٰٓ إِن تَكۡفُرُوٓاْ أَنتُمۡ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا فَإِنَّ ٱللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ ﴿٨﴾
ومووساى گۆته وان: ئه‌گه‌ر هوين وهه‌مى خه‌لكێ عه‌ردى كافر ببن هوين ب تشته‌كى زيانێ ناگه‌هيننه خودێ؛ چونكى خودێ يێ بێ منه‌ته ژ به‌نییێن خۆ، ئه‌و يێ ده‌وله‌مه‌نده، و د هه‌مى حالان دا ئه‌و يێ هێژاى مه‌دح وحه‌مدانه.