قورئانا پیرۆز › سورەتا إبراهيم › ئایەتا ٩
سورەتا إبراهيم · ئایەتا ٩ ب تەفسیرا کوردی
Ibrahim
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكُمۡ لَئِن شَكَرۡتُمۡ لَأَزِيدَنَّكُمۡۖ وَلَئِن كَفَرۡتُمۡ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٞ ﴿٧﴾
ومووساى گۆته وان: وهوين ل بيرا خۆ بينن ده‌مێ خودايێ هه‌وه ب ڕه‌نگه‌كێ مسۆگه‌ر دايه زانينێ: كو ئه‌گه‌ر هوين شوكرا وى بكه‌ن ئه‌و دێ قه‌نجییا خۆ ل هه‌وه زێده‌كه‌ت، وئه‌گه‌ر هوين كوفرێ ب قه‌نجییا خودێ بكه‌ن ئه‌و ب عه‌زابه‌كا دژوار دێ هه‌وه عه‌زاب ده‌ت.
وَقَالَ مُوسَىٰٓ إِن تَكۡفُرُوٓاْ أَنتُمۡ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا فَإِنَّ ٱللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ ﴿٨﴾
ومووساى گۆته وان: ئه‌گه‌ر هوين وهه‌مى خه‌لكێ عه‌ردى كافر ببن هوين ب تشته‌كى زيانێ ناگه‌هيننه خودێ؛ چونكى خودێ يێ بێ منه‌ته ژ به‌نییێن خۆ، ئه‌و يێ ده‌وله‌مه‌نده، و د هه‌مى حالان دا ئه‌و يێ هێژاى مه‌دح وحه‌مدانه.
أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ نَبَؤُاْ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَٱلَّذِينَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ لَا يَعۡلَمُهُمۡ إِلَّا ٱللَّهُۚ جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَرَدُّوٓاْ أَيۡدِيَهُمۡ فِيٓ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَقَالُوٓاْ إِنَّا كَفَرۡنَا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ وَإِنَّا لَفِي شَكّٖ مِّمَّا تَدۡعُونَنَآ إِلَيۡهِ مُرِيبٖ ﴿٩﴾
ئه‌ى ئوممه‌تا موحه‌ممه‌دى ئه‌رێ ما به‌حسێ وان ملله‌تێن به‌رى هه‌وه چووين بۆ هه‌وه نه‌هاتییه‌كرن، ملله‌تێ نووحى وملله‌تێ عادى وملله‌تێ صالحى وملله‌تێ ثه‌موودى، وملله‌تێن پشتى وان، ژ خودێ پێڤه‌تر كه‌س هژمارا وان نزانت، پێغه‌مبه‌رێن وان ب نيشانێن ئاشكه‌را بۆ وان هاتن، ڤێجا وان ژ خۆمه‌زنكرن وكه‌ربان دا ده‌ستێن خۆ دانه به‌ر له‌قان، ووان گۆته پێغه‌مبه‌رێن خۆ: هندى ئه‌مين ئه‌م باوه‌رییێ ب وێ نائينين يا هوين بۆ مه پێ هاتين، وهندى ئه‌مين ئه‌م د وێ گازییێ دا يا هوين به‌رێ مه دده‌نێ ب گومانين.
۞قَالَتۡ رُسُلُهُمۡ أَفِي ٱللَّهِ شَكّٞ فَاطِرِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ يَدۡعُوكُمۡ لِيَغۡفِرَ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُؤَخِّرَكُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ قَالُوٓاْ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا تُرِيدُونَ أَن تَصُدُّونَا عَمَّا كَانَ يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا فَأۡتُونَا بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ ﴿١٠﴾
پێغه‌مبه‌رێن وان گۆته وان: ئه‌رێ گومانه‌ك د هه‌بوون وپه‌رستنا خودێ -ب تنێ- دا هه‌يه، وئافرانده‌رێ عه‌سمانان وعه‌ردى ئه‌وه، يێ كو ئه‌و ژ چونه‌يێ وبێ وێنه چێكرين، وئه‌و به‌رێ هه‌وه دده‌ته باوه‌رییێ؛ دا ئه‌و هنده‌ك گونه‌هێن هه‌وه بۆ هه‌وه ژێ ببه‌ت، ومانا هه‌وه يا د دنيايێ دا حه‌تا ده‌مه‌كێ وى داناى پاش بێخت، وهه‌وه د دنيايێ دا عه‌زاب نه‌ده‌ت؟ ئينا وان گۆته پێغه‌مبه‌رێن خۆ: ئه‌م نابينين ژ مرۆڤينییێ پێڤه‌تر هوين تشته‌ك بن، سالۆخه‌تێن هه‌وه ژى وه‌كى يێن مه‌نه، چو تشتێ زێده‌تر ل نك هه‌وه نينه هه‌وه هێژاى پێغه‌مبه‌رينییێ بكه‌ت، هه‌وه دڤێت هوين به‌رێ مه ژ په‌رستنا وان صه‌نه‌مان بده‌نه پاش يێن كو باب وباپيرێن مه په‌رستن بۆ دكر، ڤێجا كانێ هوين هێجه‌ته‌كا ئاشكه‌را بۆ مه بينن شاهده‌يێ ل سه‌ر ڕاستییا گۆتنا هه‌وه بده‌ت.
قَالَتۡ لَهُمۡ رُسُلُهُمۡ إِن نَّحۡنُ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ وَمَا كَانَ لَنَآ أَن نَّأۡتِيَكُم بِسُلۡطَٰنٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ﴿١١﴾
وده‌مێ پێغه‌مبه‌ران گوهـ ل گۆتنا ملله‌تێن خۆ بووى گۆتنێ: ڕاسته ئه‌م ژى وه‌كى هه‌وه مرۆڤين وه‌كى هوين دبێژن، به‌لێ هه‌چییێ خودێ بڤێت ژ به‌نییێن خۆ ئه‌و قه‌نجییێ لێ دكه‌ت ووى بۆ هلگرتنا په‌ياما خۆ هل دبژێرت، وئه‌و ده‌ليلێ ئاشكه‌را يێ هه‌وه داخوازكرى، ئه‌گه‌ر ب ئانه‌هییا خودێ نه‌بت ئه‌م نه‌شێين بۆ هه‌وه بينين، وخودان باوه‌ر د هه‌مى كارێ خۆ دا بلا خۆ بهێلنه ب هيڤییا خودێ ب تنێ ڤه.