قورئانا پیرۆز › سورەتا لقمان › ئایەتا ١٠
سورەتا لقمان · ئایەتا ١٠ ب تەفسیرا کوردی
Luqman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُمۡ جَنَّـٰتُ ٱلنَّعِيمِ ﴿٨﴾
هندى ئهون يێن باورى ب خودێ وپێغهمبهرێ وى ئيناى وئهو كريارێن چاك كرين يێن فهرمان پێ ل وان هاتییهكرن، ئهوان خۆشییهكا بهردهوام د بهحهشتێ دا بۆ ههيه.
خَٰلِدِينَ فِيهَاۖ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٗاۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ﴿٩﴾
وژينا وان د وان بهحهشتان دا يا بهردهوام وبێ ڤهبڕينه، خودێ سۆزهكا دورست ب وێ چهندێ دا وان. وئهو ل سۆزا خۆ لێڤه نابت، وئهو د كارێ خۆ دا يێ زاله، و د ڕێڤهبرنا خۆ دا يێ كاربنهجهه.
خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيۡرِ عَمَدٖ تَرَوۡنَهَاۖ وَأَلۡقَىٰ فِي ٱلۡأَرۡضِ رَوَٰسِيَ أَن تَمِيدَ بِكُمۡ وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٖۚ وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٖ كَرِيمٍ ﴿١٠﴾
خودێ عهسمان ئافراندن، وبێ ستوين وهكى هوين دبينن بلندكرن، ووى چيايێن موكم د عهردى ڕا كرن؛ دا ئهو نههژيێت وژينا ههوه نهئێته تێكدان، ووى گهلهك ڕهنگێن حهيوانان ل عهردى بهلاڤكرن، ومه باران ژ عهورى باراند، ڤێجا مه ب وێ بارانێ ژ ههر شينكاتییهكى جۆتهكێ ب مفا وجوان ژ عهردى دهرێخست.
هَٰذَا خَلۡقُ ٱللَّهِ فَأَرُونِي مَاذَا خَلَقَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦۚ بَلِ ٱلظَّـٰلِمُونَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ ﴿١١﴾
وههر تشتهكێ هوين دبينن چێكرییێ خودێیه، ڤێجا هوين -گهلی بوتپهرێسان- نيشا من بدهن: كانێ ئهو خوداوهندێن هوين ژبلی خودێ پهرستنێ بۆ دكهن چ ئافراندییه؟ بهلكى بوتپهرێس ژ حهقییێ وڕێكا ڕاست ددويرن.
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا لُقۡمَٰنَ ٱلۡحِكۡمَةَ أَنِ ٱشۡكُرۡ لِلَّهِۚ وَمَن يَشۡكُرۡ فَإِنَّمَا يَشۡكُرُ لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٞ ﴿١٢﴾
و ب ڕاستى مه كاربنهجهى وتێگههشتن وعهقلدارى دابوو بهنییهكێ چاك ژ بهنییێن خۆ (كو لوقمانه)، ومه گۆتبوويێ: تو شوكرا قهنجییا خودێ ل سهر خۆ بكه، وههچییێ شوكرا خودايێ خۆ بكهت ههما مفايێ وێ بۆ وى دزڤڕت، وههچییێ كوفرێ پێ بكهت هندى خودێیه ژ شوكرا وى يێ بێ منهته، چو ههوجهيى ب وى نينه، حهمد -د ههر حالهكى دا- بۆ وییه.