قورئانا پیرۆز › سورەتا لقمان › ئایەتا ٢٥
سورەتا لقمان · ئایەتا ٢٥ ب تەفسیرا کوردی
Luqman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَن كَفَرَ فَلَا يَحۡزُنكَ كُفۡرُهُۥٓۚ إِلَيۡنَا مَرۡجِعُهُمۡ فَنُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٢٣﴾
وههچییێ كوفرێ بكهت تو ل سهر وى ب خهم نهكهڤه؛ چونكى ته يا ل سهر خۆ كر وگازى گههاندێ، زڤڕينا وان ل ڕۆژا قيامهتێ بۆ نك مهيه، ڤێجا ئهم دێ بهحسێ كارێ وان يێ خراب يێ كو وان د دنيايێ دا دكر بۆ وان كهين هندى خودێیه ب وێ كوفرا د دلێ وان دا ههى يێ پڕزانايه.
نُمَتِّعُهُمۡ قَلِيلٗا ثُمَّ نَضۡطَرُّهُمۡ إِلَىٰ عَذَابٍ غَلِيظٖ ﴿٢٤﴾
دهمهكێ كێم ئهم دێ خۆشییێ د ڤێ دنيايێ دا دهينه وان، پاشى ڕۆژا قيامهتێ ئهم دێ وان مهجبوورى عهزابهكا كرێت ومهزن كهين، كو عهزابا جههنهمێیه.
وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿٢٥﴾
وئهگهر تو پسيارا ڤان بوتپهرێسان بكهى: كێ عهسمان وعهرد ئافراندينه؟ مسوگهر ئهو دێ بێژن: خودێ، ڤێجا ئهگهر وان وه گۆت تو بێژه وان: حهمد بۆ وى خودايى بت يێ گۆتنا ههوه ل سهر ههوه كرییه هێجهت، بهلكى پترییا وان بهرێ خۆ نادهنێ وهزرا خۆ ناكهن كانێ حهمد بۆ كێیه، لهو ئهو شريكان بۆ خودێ ددانن.
لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡغَنِيُّ ٱلۡحَمِيدُ ﴿٢٦﴾
ههر تشتهكێ ل عهسمانان وعهردى بۆ خودێیه ملكێ وییه ووى يێ داى، ڤێجا ژبلی وى كهس يێ هێژاى پهرستنێ نينه. هندى خودێیه ژ بهنییێن خۆ يێ بێ منهته، د ههر حالهكێ ههبت دا حهمد ومهدح بۆ وينه.
وَلَوۡ أَنَّمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ مِن شَجَرَةٍ أَقۡلَٰمٞ وَٱلۡبَحۡرُ يَمُدُّهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦ سَبۡعَةُ أَبۡحُرٖ مَّا نَفِدَتۡ كَلِمَٰتُ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٞ ﴿٢٧﴾
وئهگهر داروبارێ عهردى ههمى قهلهم بن، ودهريا بۆ ببته حوبر، وحهفت دهريايێن دى ژى د گهل دا بن، وپهيڤێن خودێ ب وان قهلهم ووى حوبرى بێنه نڤيسين، ئهو قهلهم وئهو حوبر دێ خلاس بن، وپهيڤێن خودێ يێن تمام يێن كهس دۆرێ لێ نهگرت ب دويماهى نائێن. هندى خودێیه د تۆلڤهكرنا خۆ دا ژ موشركان يێ زاله، و د ڕێڤهبرنا خهلكى دا يێ كاربنهجهه. وئهڤ ئايهته سالۆخهتێ ئاخفتنێ بۆ خودێ دهسنيشان دكهت ب ڕهنگهكێ هێژاى وى بت.