قورئانا پیرۆز › سورەتا لقمان › ئایەتا ٢٩
سورەتا لقمان · ئایەتا ٢٩ ب تەفسیرا کوردی
Luqman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَوۡ أَنَّمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ مِن شَجَرَةٍ أَقۡلَٰمٞ وَٱلۡبَحۡرُ يَمُدُّهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦ سَبۡعَةُ أَبۡحُرٖ مَّا نَفِدَتۡ كَلِمَٰتُ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٞ ﴿٢٧﴾
وئه‌گه‌ر داروبارێ عه‌ردى هه‌مى قه‌له‌م بن، وده‌ريا بۆ ببته حوبر، وحه‌فت ده‌ريايێن دى ژى د گه‌ل دا بن، وپه‌يڤێن خودێ ب وان قه‌له‌م ووى حوبرى بێنه نڤيسين، ئه‌و قه‌له‌م وئه‌و حوبر دێ خلاس بن، وپه‌يڤێن خودێ يێن تمام يێن كه‌س دۆرێ لێ نه‌گرت ب دويماهى نائێن. هندى خودێیه د تۆلڤه‌كرنا خۆ دا ژ موشركان يێ زاله، و د ڕێڤه‌برنا خه‌لكى دا يێ كاربنه‌جهه. وئه‌ڤ ئايه‌ته سالۆخه‌تێ ئاخفتنێ بۆ خودێ ده‌سنيشان دكه‌ت ب ڕه‌نگه‌كێ هێژاى وى بت.
مَّا خَلۡقُكُمۡ وَلَا بَعۡثُكُمۡ إِلَّا كَنَفۡسٖ وَٰحِدَةٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعُۢ بَصِيرٌ ﴿٢٨﴾
ئافراندنا هه‌وه -گه‌لی مرۆڤان- وڕاكرنا هه‌وه ل ڕۆژا قيامه‌تێ هند يا ب ساناهییه وه‌كى يا نه‌فسه‌كا ب تنێیه. هندى خودێیه گوهدێرێ گۆتنێن هه‌وه‌يه، و ب كريارێن هه‌وه يێ بينه‌ره، وئه‌و دێ هه‌وه سه‌را وان جزا ده‌ت.
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُولِجُ ٱلَّيۡلَ فِي ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِي ٱلَّيۡلِ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ يَجۡرِيٓ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى وَأَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ ﴿٢٩﴾
ئه‌رێ ما ته نه‌ديتییه كو خودێ هنده‌كێ ژ ده‌مێ شه‌ڤێ كێم دكه‌ت، وڕۆژێ درێژ دكه‌ت، وشه‌ڤێ كورت دكه‌ت، وهنده‌كێ ژ ده‌مێ ڕۆژێ كێم دكه‌ت، ڤێجا شه‌ڤ درێژ دبت، وڕۆژ كورت دبت، ووى ڕۆژ وهه‌يڤ بۆ فايدێ هه‌وه بنده‌ست كرينه، هه‌ر ئێك ژ وان د فه‌له‌كا خۆ دا دچت حه‌تا ده‌مه‌كێ ده‌سنيشانكرى، وكو خودێ ب هه‌ر كاره‌كێ خه‌لك دكه‌ن يێ ئاگه‌هداره چ باشى بت چ خرابى، تشته‌ك ژ وى كارى ل به‌ر وى به‌رزه نابت.
ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِ ٱلۡبَٰطِلُ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡكَبِيرُ ﴿٣٠﴾
ئه‌وا هه هه‌مى ژ شيانا من يا مه‌زنه؛ دا هوين بزانن وباوه‌ر بكه‌ن كو خودێیه د خۆيينى وسالۆخه‌ت وكريارێن خۆ دا يێ حه‌ق، وكو ئه‌و تشتێ ئه‌و ژبلی خودێ گازى دكه‌نێ يێ نه‌حه‌قه، وكو خودێیه د سه‌ر هه‌مى چێكرییان ڕا يێ بلند، وئه‌وه يێ مه‌زن، وهه‌ر تشته‌كێ ژبلی وى يێ هه‌وجه‌ى وییه، ڤێجا ئه‌و ب تنێیه هێژاى په‌رستنێ.
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱلۡفُلۡكَ تَجۡرِي فِي ٱلۡبَحۡرِ بِنِعۡمَتِ ٱللَّهِ لِيُرِيَكُم مِّنۡ ءَايَٰتِهِۦٓۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّكُلِّ صَبَّارٖ شَكُورٖ ﴿٣١﴾
ئه‌رێ ما ته -ئه‌ى بينه‌ر- نه‌ديتییه كو گه‌مى د ده‌ريايێ دا ب فه‌رمانا خودێ ب ڕێڤه دچن، ئه‌ڤه قه‌نجییه‌كه وى د گه‌ل هه‌وه كرى؛ دا ئه‌و وێ ژ ئايه‌ت وده‌ليلێن خۆ نيشا هه‌وه بده‌ت يا هوين عيبره‌تێ بۆ خۆ ژێ بگرن؟ هندى د چوونا گه‌مییێ دا د ده‌ريايێ دايه ئايه‌ت بۆ وى هه‌نه يێ گه‌له‌ك صه‌برێ ل سه‌ر ئه‌مرێ خودێ دكێشت، وگه‌له‌ك شوكرا قه‌نجییێن وى دكه‌ت.