قورئانا پیرۆز › سورەتا لقمان › ئایەتا ٣٢
سورەتا لقمان · ئایەتا ٣٢ ب تەفسیرا کوردی
Luqman
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِ ٱلۡبَٰطِلُ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡكَبِيرُ ﴿٣٠﴾
ئه‌وا هه هه‌مى ژ شيانا من يا مه‌زنه؛ دا هوين بزانن وباوه‌ر بكه‌ن كو خودێیه د خۆيينى وسالۆخه‌ت وكريارێن خۆ دا يێ حه‌ق، وكو ئه‌و تشتێ ئه‌و ژبلی خودێ گازى دكه‌نێ يێ نه‌حه‌قه، وكو خودێیه د سه‌ر هه‌مى چێكرییان ڕا يێ بلند، وئه‌وه يێ مه‌زن، وهه‌ر تشته‌كێ ژبلی وى يێ هه‌وجه‌ى وییه، ڤێجا ئه‌و ب تنێیه هێژاى په‌رستنێ.
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱلۡفُلۡكَ تَجۡرِي فِي ٱلۡبَحۡرِ بِنِعۡمَتِ ٱللَّهِ لِيُرِيَكُم مِّنۡ ءَايَٰتِهِۦٓۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّكُلِّ صَبَّارٖ شَكُورٖ ﴿٣١﴾
ئه‌رێ ما ته -ئه‌ى بينه‌ر- نه‌ديتییه كو گه‌مى د ده‌ريايێ دا ب فه‌رمانا خودێ ب ڕێڤه دچن، ئه‌ڤه قه‌نجییه‌كه وى د گه‌ل هه‌وه كرى؛ دا ئه‌و وێ ژ ئايه‌ت وده‌ليلێن خۆ نيشا هه‌وه بده‌ت يا هوين عيبره‌تێ بۆ خۆ ژێ بگرن؟ هندى د چوونا گه‌مییێ دا د ده‌ريايێ دايه ئايه‌ت بۆ وى هه‌نه يێ گه‌له‌ك صه‌برێ ل سه‌ر ئه‌مرێ خودێ دكێشت، وگه‌له‌ك شوكرا قه‌نجییێن وى دكه‌ت.
وَإِذَا غَشِيَهُم مَّوۡجٞ كَٱلظُّلَلِ دَعَوُاْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ فَمِنۡهُم مُّقۡتَصِدٞۚ وَمَا يَجۡحَدُ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَّا كُلُّ خَتَّارٖ كَفُورٖ ﴿٣٢﴾
وئه‌گه‌ر بوتپه‌رێس ل گه‌مییان سويار بوون وپێلان وه‌كى عه‌ور وچيايان ب سه‌ر وان دا گرت، ترس وله‌رزا ژ خندقينێ دێ وان گرت، ڤێجا ئه‌و دێ هاوار كه‌نه خودێ، و دێ ژ دل دوعايان ژێ كه‌ن، وده‌مێ ئه‌و وان ڕزگار دكه‌ت ودبه‌ته هشكاتییێ ژ وان هه‌يه يێ ناڤنجى كو ب دورستى شوكرا خودێ نه‌كه‌ت، و ژ وان هه‌يه يێ كوفرا قه‌نجییا خودێ بكه‌ت، و ژ غه‌دره‌چییێ بێ سۆز وقه‌نجى ڤه‌شێر پێڤه‌تر كه‌سه‌ك كوفرێ ب وان ئايه‌تێن مه ناكه‌ت يێن دبنه ده‌ليل ل سه‌ر شيان وته‌وحيدا مه.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمۡ وَٱخۡشَوۡاْ يَوۡمٗا لَّا يَجۡزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِۦ وَلَا مَوۡلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِۦ شَيۡـًٔاۚ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِٱللَّهِ ٱلۡغَرُورُ ﴿٣٣﴾
ئه‌ى گه‌لی مرۆڤان ته‌قوایا خودايێ خۆ بكه‌ن، وگوهدارییا فه‌رمانێن وى بكه‌ن، و ژ ڕۆژا قيامه‌تێ بترسن ئه‌و ڕۆژا باب تێدا چو مفایى ناگه‌هينته زارۆكێ خۆ وزارۆك ژى مفایى ناگه‌هينته بابێ خۆ، هندى سۆزا خودێیه يا ڕاسته گومان تێدا نينه، ڤێجا هوين ب ژينا دنيايێ وخه‌ملا وێ د سه‌ر دا نه‌چن، وبلا ئه‌و ئاخره‌تێ ژ بيرا هه‌وه نه‌به‌ت، وبلا چو شه‌يتان ژ مرۆڤ وئه‌جنان هه‌وه نه‌خاپينن و ژ خودێ نه‌كه‌ن.
إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ ٱلۡغَيۡثَ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلۡأَرۡحَامِۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسٞ مَّاذَا تَكۡسِبُ غَدٗاۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسُۢ بِأَيِّ أَرۡضٖ تَمُوتُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرُۢ ﴿٣٤﴾
هندى خودێیه -ئه‌و ب تنێ- دزانت كانێ كه‌نگى قيامه‌ت دێ ڕابت؟ وئه‌وه يێ بارانێ ژ عه‌ورى دئينته خوارێ، ژ وى پێڤه‌تر كه‌سه‌ك نه‌شێت وه بكه‌ت، وئه‌وه دزانت كانێ چو تشت د مال بچويكان دا هه‌يه، وئه‌و دزانت كانێ هه‌ر نه‌فسه‌ك ل سوباهییا خۆ دێ چ كه‌ت، ونه‌فسه‌ك نزانت كانێ دێ ل كيژ عه‌ردى مرت. به‌لكى خودێیه ب تنێ ڤى تشتى دزانت. هندى خودێیه پڕزانايێ شاره‌زايه، وى دۆر ل تشتێ ئاشكه‌را وڤه‌شارتى گرتییه، تشته‌ك ژێ ل به‌ر وى به‌رزه نابت.