قورئانا پیرۆز › سورەتا مريم › ئایەتا ١٢
سورەتا مريم · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Maryam
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ رَبِّ ٱجۡعَل لِّيٓ ءَايَةٗۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَٰثَ لَيَالٖ سَوِيّٗا ﴿١٠﴾
زه‌كه‌ريياى دا پتر خۆ پشتڕاست بكه‌ت گۆت: خودايێ من تو نيشانه‌كێ ل سه‌ر وى تشتێ ملياكه‌تان مزگينى پێ دايه من بۆ من بدانه، وى گۆت: نيشانا ته ئه‌وه سێ شه‌ڤ وسێ ڕۆژان تو نه‌شێى د گه‌ل مرۆڤان باخڤى، وتو دێ يێ ساخله‌م ودروست بى.
فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ مِنَ ٱلۡمِحۡرَابِ فَأَوۡحَىٰٓ إِلَيۡهِمۡ أَن سَبِّحُواْ بُكۡرَةٗ وَعَشِيّٗا ﴿١١﴾
ڤێجا زه‌كه‌ريياى ژ جهێ خۆ يێ نڤێژێ ده‌ركه‌فته ناڤ ملله‌تێ خۆ، و ل وى جهى مزگينى ب دانا كوڕكى بۆ وى هاتبوو دان، ووى ب نك وان ڤه ئيشاره‌ت كر: كو هوين ل سپێده وئێڤاران ته‌سبيحا خودێ بكه‌ن وشوكرا وى بكه‌ن.
يَٰيَحۡيَىٰ خُذِ ٱلۡكِتَٰبَ بِقُوَّةٖۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡحُكۡمَ صَبِيّٗا ﴿١٢﴾
وده‌مێ یه‌حیا بووى، و وه لێ هاتى د گۆتنێ بگه‌هت، خودێ فه‌رمان لێ كر كو ئه‌و ته‌وراتێ ب هێز ومجدى ڤه بگرت، وگۆتێ: ئه‌ى یه‌حیا، تو ته‌وراتێ ب مجدى بگره، په‌يڤێن وێ ژبه‌ر بكه و د ڕامانێن وێ بگه‌هه، وكارى پێ بكه، وهێشتا ئه‌و يێ بچويك مه كاربنه‌جهى وتێگه‌هشتنا باش دابوويێ.
وَحَنَانٗا مِّن لَّدُنَّا وَزَكَوٰةٗۖ وَكَانَ تَقِيّٗا ﴿١٣﴾
ومه ڤيان ودلۆڤانییه‌ك ژ نك خۆ، وپاقژییا ژ گونه‌هان دابوويێ، وئه‌و يێ گوهدار بوو بۆ خودێ و ژ وى دترسيا، فه‌رمانێن وى ب جهـ دئينان، وخۆ ژ حه‌رامییان ددا پاش.
وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَيۡهِ وَلَمۡ يَكُن جَبَّارًا عَصِيّٗا ﴿١٤﴾
وئه‌و بۆ ده‌یبابێن خۆ يێ باش بوو ووى گوهدارییا وان دكر، ووى خۆ ژ عيباده‌تێ خودێ وگوهدانا ده‌یبابێن خۆ مه‌زنتر لێ نه دكر، وبێ ئه‌مرییا خودێ ويا ده‌یبابێن خۆ نه دكر.