قورئانا پیرۆز › سورەتا مريم › ئایەتا ٣٤
سورەتا مريم · ئایەتا ٣٤ ب تەفسیرا کوردی
Maryam
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَتِي وَلَمۡ يَجۡعَلۡنِي جَبَّارٗا شَقِيّٗا ﴿٣٢﴾
ووى ئهز بۆ دهیكا من يێ باش كريم، وئهز نهكريمه مرۆڤهكێ خۆمهزنكهر وخراب، يێ نهگوهدار بۆ خودێ.
وَٱلسَّلَٰمُ عَلَيَّ يَوۡمَ وُلِدتُّ وَيَوۡمَ أَمُوتُ وَيَوۡمَ أُبۡعَثُ حَيّٗا ﴿٣٣﴾
وسلاڤ وتهناهى ژ خودێ ل من بن ڕۆژا ئهز بوويم، وڕۆژا ئهز دمرم، وڕۆژا ئهز زێندى دبمهڤه ل قيامهتێ.
ذَٰلِكَ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَۖ قَوۡلَ ٱلۡحَقِّ ٱلَّذِي فِيهِ يَمۡتَرُونَ ﴿٣٤﴾
ئهوێ هه يێ مه بهحسێ وى بۆ ته كرى -ئهى پێغهمبهر- عيسايێ كوڕێ مهريهمێيه، ب ڕاستى وبێ گومان، بهلكى ئهو ئهو گۆتنا ڕاسته يا جوهى وفهله تێدا كهفتينه گومانێ.
مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٖۖ سُبۡحَٰنَهُۥٓۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿٣٥﴾
نهبوويه بۆ خودێ ونهبابهتى وییه كو ئهو زارۆيهكى ژ چێكرى وبهنییێن خۆ بۆ خۆ بدانت، يێ پاك وپيرۆز بت ژ وێ چهندێ، دهمێ وى ڤيا كارهكى پێك بينت، چ يێ بچويك بت چ يێ مهزن بت، ئهو ل بهر وى ئاسێ نابت، بهلكى ههما ئهو دبێژتێ: (ببه)، ڤێجا ئهو وهسا دبت وهكى وى ڤياى وحهزكرى.
وَإِنَّ ٱللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُوهُۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ ﴿٣٦﴾
وعيساى گۆته مللهتێ خۆ: وهندى ئهللاهه خودايێ من وخودايێ ههوهيه ڤێجا هوين پهرستنا وى ب تنێ بكهن وچو شريكان بۆ نهدانن، ئهڤهيه ڕێكا ڕاست.