قورئانا پیرۆز › سورەتا محمد › ئایەتا ١٦
سورەتا محمد · ئایەتا ١٦ ب تەفسیرا کوردی
Muhammad
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّهِۦ كَمَن زُيِّنَ لَهُۥ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُم ﴿١٤﴾
ئه‌رێ ڤێجا هه‌چییێ ده‌ليله‌كێ ئاشكه‌را ژ خودايێ وى د گه‌ل وى هه‌بت و ب ته‌وحيدا وى يێ زانابت، دێ وه‌كى وى بت يێ شه‌يتانى كارێ وى يێ خراب ل به‌ر وى خه‌ملاندى، ڤێجا وى د بێ ئه‌مرییا خودێ دا دويكه‌فتنا دلچوونێن خۆ كرى ووى بێ ده‌ليل په‌رستنا ئێكێ دى ژبلی خودێ كرى؟ ئه‌و وه‌كى ئێك نابن.
مَّثَلُ ٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَۖ فِيهَآ أَنۡهَٰرٞ مِّن مَّآءٍ غَيۡرِ ءَاسِنٖ وَأَنۡهَٰرٞ مِّن لَّبَنٖ لَّمۡ يَتَغَيَّرۡ طَعۡمُهُۥ وَأَنۡهَٰرٞ مِّنۡ خَمۡرٖ لَّذَّةٖ لِّلشَّـٰرِبِينَ وَأَنۡهَٰرٞ مِّنۡ عَسَلٖ مُّصَفّٗىۖ وَلَهُمۡ فِيهَا مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ وَمَغۡفِرَةٞ مِّن رَّبِّهِمۡۖ كَمَنۡ هُوَ خَٰلِدٞ فِي ٱلنَّارِ وَسُقُواْ مَآءً حَمِيمٗا فَقَطَّعَ أَمۡعَآءَهُمۡ ﴿١٥﴾
ژ سالۆخه‌تێن وێ به‌حه‌شتێيه يا خودێ ژڤان پێ دايه ته‌قواداران: هنده‌ك ڕويبارێن مه‌زن ژ وێ ئاڤا ڕه‌نگێ وێ نه‌ئێته گوهاڕتن تێدا هه‌نه، وهنده‌ك ڕويبارێن ژ وى شيرێ تاما وى نه‌ئێته گوهاڕتن، وڕويبارێن ژ وێ مه‌يا ڤه‌خور خۆشییێ پێ دبه‌ن، وڕويبارێن تژى هنگڤينێ صه‌فاندى تێدا هه‌نه، وبۆ ڤان ته‌قواداران د به‌حه‌شتێ دا ژ هه‌مى ڕه‌نگێن فێقى هه‌نه، ويا ژ ڤێ مه‌زنتر لێبورينا ژ گونه‌هێن وانه، ئه‌رێ ئه‌وێ د ڤێ به‌حه‌شتێ دا ما وه‌كى وییه يێ هه‌ر وهه‌ر د ئاگرى دا دمينت، وئاڤه‌كا زێده كه‌لاندى بۆ وان دئێته‌دان ڕويڤيكێن وان پێ پرتپرت دبن؟
وَمِنۡهُم مَّن يَسۡتَمِعُ إِلَيۡكَ حَتَّىٰٓ إِذَا خَرَجُواْ مِنۡ عِندِكَ قَالُواْ لِلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ مَاذَا قَالَ ءَانِفًاۚ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ طَبَعَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُمۡ ﴿١٦﴾
و ژ ڤان دوڕوییان هنده‌ك هه‌نه گوهێ خۆ دده‌نه ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وخۆ تێ ناگه‌هينن؛ حه‌تا ده‌مێ ئه‌و ژ ديوانا ته ڕادبن بۆ تڕانه‌پێكرن دبێژنه وان يێن خودان زانين ب كيتابا خودێ: موحه‌ممه‌دى ڤێ گاڤێ چ دگۆت؟ ئه‌و ئه‌ون يێن خودێ خه‌تم ل دلێن وان داى، ڤێجا ئه‌و د حه‌قییێ ناگه‌هن و ب ڕێكێ ناكه‌ڤن، و د كوفر و سه‌رداچوونێ دا وان دويكه‌فتنا دلچوونێن خۆ كرییه.
وَٱلَّذِينَ ٱهۡتَدَوۡاْ زَادَهُمۡ هُدٗى وَءَاتَىٰهُمۡ تَقۡوَىٰهُمۡ ﴿١٧﴾
وئه‌وێن هاتينه سه‌ر ڕێكا حه‌ق خودێ هيدايه‌ت ل وان زێده كر، ڤێجا ب وێ چه‌ندێ هيدايه‌تا وان ب هێز كه‌فت، ووى به‌رێ وان دا ته‌قوايێ، وئه‌و بۆ وان ب ساناهى كر.
فَهَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّا ٱلسَّاعَةَ أَن تَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗۖ فَقَدۡ جَآءَ أَشۡرَاطُهَاۚ فَأَنَّىٰ لَهُمۡ إِذَا جَآءَتۡهُمۡ ذِكۡرَىٰهُمۡ ﴿١٨﴾
ئه‌ڤ دره‌وپێكه‌ره ژ قيامه‌تێ پێڤه‌تر چاڤه‌ڕێیى تشته‌كێ دى ناكه‌ن كو ئه‌و ژ نشكه‌كێ ڤه بێت وبگه‌هته وان، چونكى ب ڕاستى نيشانێن وێ هاتينه ووان چو مفا بۆ خۆ ژێ وه‌رنه‌گرتییه، ڤێجا ئه‌گه‌ر ئه‌و گه‌هشته وان ئه‌و ژ نوى ژ كيڤه دێ بيرا خۆ لێ ئيننه‌ڤه؟