surah047سورەتا محمد · ئایەتا ٢٣ ب تەفسیرا کوردی

طَاعَةٞ وَقَوۡلٞ مَّعۡرُوفٞۚ فَإِذَا عَزَمَ ٱلۡأَمۡرُ فَلَوۡ صَدَقُواْ ٱللَّهَ لَكَانَ خَيۡرٗا لَّهُمۡ ﴿٢١﴾

گوهدارییا خودێ بكه‌ن وگۆتنه‌كا وه‌سا بێژن يا د گه‌ل شريعه‌تى ڕێككه‌فتى بت. ڤێجا ئه‌گه‌ر فه‌رمانا خودێ ب كرنا شه‌ڕى هات وجيهاد فه‌ر بوو ڤان دوڕوییان پێ نه‌خۆش دبت، وئه‌گه‌ر ئه‌و د باوه‌رییا خۆ دا ب خودێ دڕاستگۆبانه‌ ئه‌و ژ بێ ئه‌مرییا خودێ دا بۆ وان چێتر بت.

فَهَلۡ عَسَيۡتُمۡ إِن تَوَلَّيۡتُمۡ أَن تُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَتُقَطِّعُوٓاْ أَرۡحَامَكُمۡ ﴿٢٢﴾

ڤێجا به‌لكى ئه‌گه‌ر هه‌وه‌ پشت ددا كيتابا خودێ وسوننه‌تا پێغه‌مبه‌رێ وى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن، هوين بێ ئه‌مرییا خودێ د عه‌ردى دا بكه‌ن، ڤێجا هوين كوفرێ ب خودێ بكه‌ن وخوينێ بڕێژن، ومرۆڤاينییێ د ناڤبه‌را خۆ دا ببڕن.

أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَعَنَهُمُ ٱللَّهُ فَأَصَمَّهُمۡ وَأَعۡمَىٰٓ أَبۡصَٰرَهُمۡ ﴿٢٣﴾

ئه‌و ئه‌ون يێن خودێ ئه‌و ژ ره‌حما خۆ دويركرين، ڤێجا ئێكا هند ژ وان چێكرى كو وان گوهـ ل وى تشتى نه‌بت يێ مفايێ وان تێدا، وئه‌و وى نه‌بينن، ڤێجا ئه‌و چو ده‌ليلێن خودێ نابينن.

أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ ٱلۡقُرۡءَانَ أَمۡ عَلَىٰ قُلُوبٍ أَقۡفَالُهَآ ﴿٢٤﴾

ئه‌رێ ڤێجا ما ئه‌ڤ دوڕییه‌ هزرێن خۆ د شيره‌ت وده‌ليلێن قورئانێ دا ناكه‌ن؟ به‌لكى ئه‌ڤ دله‌ دگرتينه‌ وچو ژ ڤێ قورئانێ تێدا ناچت، وئه‌و هزرا خۆ د شيره‌تێن خودێ دا ناكه‌ن.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱرۡتَدُّواْ عَلَىٰٓ أَدۡبَٰرِهِم مِّنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ ٱلۡهُدَى ٱلشَّيۡطَٰنُ سَوَّلَ لَهُمۡ وَأَمۡلَىٰ لَهُمۡ ﴿٢٥﴾

هندى ئه‌ون يێن لێڤه‌بووين وهيدايه‌ت وباوه‌رى هێلاين، وپشتى حه‌قى بۆ ئاشكه‌را بووى ئه‌و ب سه‌ر پاش پانییێن خۆ دا ل كوفرێ زڤڕينه‌ڤه‌، شه‌يتانى گونه‌هێن وان بۆ وان خه‌ملاندن، وهيڤیێن درێژ دانه‌ وان.