قورئانا پیرۆز › سورەتا ق › ئایەتا ٢١
سورەتا ق · ئایەتا ٢١ ب تەفسیرا کوردی
Qaf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَجَآءَتۡ سَكۡرَةُ ٱلۡمَوۡتِ بِٱلۡحَقِّۖ ذَٰلِكَ مَا كُنتَ مِنۡهُ تَحِيدُ ﴿١٩﴾
وته‌نگاڤى وسه‌كه‌راتا مرنێ ب وێ حه‌قییێ هات، ئه‌ڤه ئه‌و بوو يا تو -ئه‌ى مرۆڤ- ژێ دڕه‌ڤى.
وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِۚ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡوَعِيدِ ﴿٢٠﴾
وبۆ جارا دویێ د بۆڕییێ دا بۆ ڕابوونا پشتى مرنێ هاته‌پفكرن، ئه‌و پفكرن د وێ ڕۆژێ دايه يا ئه‌و گه‌ف تێدا ب جهـ دئێت يا خودێ ل كافران كرى.
وَجَآءَتۡ كُلُّ نَفۡسٖ مَّعَهَا سَآئِقٞ وَشَهِيدٞ ﴿٢١﴾
وهه‌ر نه‌فسه‌ك هات ودو ملياكه‌ت د گه‌ل دا، ئێك وێ دهاژۆته مه‌حشه‌رێ، ويێ دى شاهده‌يیێ ل سه‌ر وى كارى دده‌ت يێ وێ د دنيايێ دا كرى.
لَّقَدۡ كُنتَ فِي غَفۡلَةٖ مِّنۡ هَٰذَا فَكَشَفۡنَا عَنكَ غِطَآءَكَ فَبَصَرُكَ ٱلۡيَوۡمَ حَدِيدٞ ﴿٢٢﴾
ب ڕاستى تو ژ ڤێ چه‌ندێ يێ بێ ئاگه‌هـ بووى، ئينا مه ئه‌و په‌ردێ دلێ ته نخافتى ژ سه‌ر ته ڕاكر، ڤێجا بێ ئاگه‌هییا ته نه‌ما، وديتنا ته ئه‌ڤرۆ بۆ وى تشتێ تو دبينى يا موكم ودژواره.
وَقَالَ قَرِينُهُۥ هَٰذَا مَا لَدَيَّ عَتِيدٌ ﴿٢٣﴾
ووى ملياكه‌تێ كارێ وى نڤيسى وشاهده‌يى ل سه‌ر داى گۆت: ئه‌ڤه‌يه تشتێ ل نك من ژ تۆمارا كريارێن وى، ئه‌و ل نك من يا پاراستى وئاماده‌يه.