قورئانا پیرۆز › سورەتا ق › ئایەتا ٣١
سورەتا ق · ئایەتا ٣١ ب تەفسیرا کوردی
Qaf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
مَا يُبَدَّلُ ٱلۡقَوۡلُ لَدَيَّ وَمَآ أَنَا۠ بِظَلَّـٰمٖ لِّلۡعَبِيدِ ﴿٢٩﴾
گۆتن ل نك من نائێته گوهاڕتن، وئه‌ز كه‌سێ ب گونه‌ها كه‌سێ عه‌زاب ناده‌م، وئه‌ز ئێكى عه‌زاب ناده‌م حه‌تا هێجه‌ت ل سه‌ر ئاشكه‌را نه‌بت.
يَوۡمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ ٱمۡتَلَأۡتِ وَتَقُولُ هَلۡ مِن مَّزِيدٖ ﴿٣٠﴾
تو بۆ ملله‌تێ خۆ به‌حسێ وێ ڕۆژێ بكه ده‌مێ ئه‌م ل قيامه‌تێ دبێژينه جه‌هنه‌مێ: تو تژى بووى؟ وجه‌هنه‌م دبێژت: ما هێشتا ئه‌جنه ومرۆڤ هه‌نه؟ ئينا خودايێ پاك وبلند پییێ خۆ دكه‌ته تێدا، ڤێجا ئه‌و دئێته ئێك، وده‌نگ ژێ دئێت.
وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ غَيۡرَ بَعِيدٍ ﴿٣١﴾
وجهێ به‌حه‌شتێ بۆ ته‌قواداران هاته نێزيكرن، وئه‌و ژ وان يا دوير نابت، وبۆ پتر خۆشى ئه‌و وێ دبینن.
هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٖ ﴿٣٢﴾
بۆ وان دئێته گۆتن: ئه‌ڤه ئه‌وه يا ژڤان بۆ هه‌وه پێ دهاته‌دان بۆ هه‌ر ئێكێ ژ گونه‌هێن خۆ تۆبه بكه‌ت، وپاراستنێ ل سه‌ر وى تشتى بكه‌ت يێ وى نێزيكى خودايێ وى دكه‌ت.
مَّنۡ خَشِيَ ٱلرَّحۡمَٰنَ بِٱلۡغَيۡبِ وَجَآءَ بِقَلۡبٖ مُّنِيبٍ ﴿٣٣﴾
هه‌چییێ ژ خودێ ترسیاى و ل ئاخره‌تێ ب دله‌كێ ساخله‌م ڤه ژ گونه‌هان هاتییه نك وى.