قورئانا پیرۆز › سورەتا ق › ئایەتا ٣٤
سورەتا ق · ئایەتا ٣٤ ب تەفسیرا کوردی
Qaf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٖ ﴿٣٢﴾
بۆ وان دئێته گۆتن: ئه‌ڤه ئه‌وه يا ژڤان بۆ هه‌وه پێ دهاته‌دان بۆ هه‌ر ئێكێ ژ گونه‌هێن خۆ تۆبه بكه‌ت، وپاراستنێ ل سه‌ر وى تشتى بكه‌ت يێ وى نێزيكى خودايێ وى دكه‌ت.
مَّنۡ خَشِيَ ٱلرَّحۡمَٰنَ بِٱلۡغَيۡبِ وَجَآءَ بِقَلۡبٖ مُّنِيبٍ ﴿٣٣﴾
هه‌چییێ ژ خودێ ترسیاى و ل ئاخره‌تێ ب دله‌كێ ساخله‌م ڤه ژ گونه‌هان هاتییه نك وى.
ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَٰمٖۖ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُلُودِ ﴿٣٤﴾
وبۆ ڤان خودان باوه‌ران دئێته گۆتن: هوين ب سلامه‌تى هه‌ڕنه د به‌حه‌شتێ دا، وتێدا ژ هه‌مى نه‌خۆشییان دته‌نا بن، ئه‌و ڕۆژ ڕۆژا هه‌رمانێیه يا بێ ڤه‌بڕين.
لَهُم مَّا يَشَآءُونَ فِيهَا وَلَدَيۡنَا مَزِيدٞ ﴿٣٥﴾
بۆ ڤان خودان باوه‌ران د به‌حه‌شتێ دا ئه‌و تشت هه‌يه يێ وان دڤێت، و د سه‌ر ڤێ ڕا يا مه دايه وان تشته‌كێ زێده‌تر بۆ وان ل نك مه هه‌يه، يا ژ هه‌مییێ مه‌زنتر به‌رێخۆدانا وانه بۆ خودايێ مه‌زن.
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّن قَرۡنٍ هُمۡ أَشَدُّ مِنۡهُم بَطۡشٗا فَنَقَّبُواْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ هَلۡ مِن مَّحِيصٍ ﴿٣٦﴾
وبه‌رى ڤان بوتپه‌رێسێن قوره‌يشییان مه گه‌له‌ك ملله‌ت تێبرينه، ئه‌و ژ ڤان ب هێزتر ودژوارتر بوون، ڤێجا ئه‌و ل وه‌لاتى گه‌ڕيابوون ووان ئه‌و ئاڤا كربوو وخراب كربوو، ئه‌رێ ما ڕه‌ڤه‌ك ژ عه‌زابا خودێ هه‌يه ئه‌گه‌ر ب سه‌ر وان دا هات؟