قورئانا پیرۆز › سورەتا قريش › ئایەتا ٤
سورەتا قريش · ئایەتا ٤ ب تەفسیرا کوردی
Quraysh
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِۦلَٰفِهِمۡ رِحۡلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيۡفِ ﴿٢﴾
و ب سه‌ر وبه‌رییا هه‌ردو كاروانێن وان ل زڤستانێ بۆ (يه‌مه‌نێ) و ل هاڤينێ بۆ (شامێ)، و ب ساناهى ئێخستنا وێ چه‌ندێ ل به‌ر وان؛ دا ئه‌و پێتڤییێن خۆ بۆ خۆ بينن.
فَلۡيَعۡبُدُواْ رَبَّ هَٰذَا ٱلۡبَيۡتِ ﴿٣﴾
ڤێجا بلا ئه‌و شوكر وپه‌رستنا خودايێ ڤێ به‌يتێ، كو كه‌عبه‌يه بكه‌ن، يا كو ئه‌و پێ ب قه‌در كه‌فتين، وبلا ئه‌و ته‌وحيدا وى بكه‌ن، و ب ئيخلاص په‌رستنا وى بكه‌ن.
ٱلَّذِيٓ أَطۡعَمَهُم مِّن جُوعٖ وَءَامَنَهُم مِّنۡ خَوۡفِۭ ﴿٤﴾
ئه‌و خودايێ ئه‌و ژ برسا دژوار تێركرين، و ژ ترس وسه‌هما مه‌زن ته‌ناكرين.