قورئانا پیرۆز › سورەتا سبأ › ئایەتا ٢١
سورەتا سبأ · ئایەتا ٢١ ب تەفسیرا کوردی
Saba
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَقَالُواْ رَبَّنَا بَٰعِدۡ بَيۡنَ أَسۡفَارِنَا وَظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ فَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَحَادِيثَ وَمَزَّقۡنَٰهُمۡ كُلَّ مُمَزَّقٍۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّكُلِّ صَبَّارٖ شَكُورٖ ﴿١٩﴾
ڤێجا ژ به‌ر سه‌رداچوونا وان، ئه‌و ژ رحه‌تییێ وته‌ناهییێ تێر بوون ووان گۆت: خودايێ مه تو باژێرێن مه ژێك دوير بكه؛ دا سه‌فه‌را مه د ناڤبه‌را وان دا دوير ببت، وئه‌م چو گوندێن ئاڤا د ڕێكا خۆ دا نه‌بينين، ووان ب كوفرا خۆ زۆردارى ل خۆ كر ڤێجا مه ئه‌و تێبرن، ومه ئه‌و كرنه عيبره‌ت وسوحبه‌ت بۆ وان يێن ب دويڤ وان دا هاتين، ومه ئه‌و باش پارچه پارچه كرن ووه‌لاتێ وان خراب كر، هندى د وێ دايه يا ب سه‌ر (سه‌به‌ئێ) دا هاتى عيبره‌ته‌ك هه‌يه بۆ هه‌ر ئێكێ گه‌له‌ك صه‌برێ بكێشت، وگه‌له‌ك شوكرێ بكه‌ت.
وَلَقَدۡ صَدَّقَ عَلَيۡهِمۡ إِبۡلِيسُ ظَنَّهُۥ فَٱتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقٗا مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿٢٠﴾
و ب ڕاستى ئبليسى هزر كر كو ئه‌و دێ دوونده‌ها ئاده‌مى د سه‌ر دا به‌ت، وكو ئه‌و د بێ ئه‌مرییا خودێ دا دێ گوهدارییا وى كه‌ن، ڤێجا هزرا وى د ده‌ر حه‌قا وان دا دورست ده‌ركه‌فت، وان گوهدارییا وى كر وبێ ئه‌مرییا خودايێ خۆ كر ده‌سته‌كه‌كا ژ خودان باوه‌ران تێ نه‌بت، ئه‌و مانه ل سه‌ر گوهدارییا خودێ.
وَمَا كَانَ لَهُۥ عَلَيۡهِم مِّن سُلۡطَٰنٍ إِلَّا لِنَعۡلَمَ مَن يُؤۡمِنُ بِٱلۡأٓخِرَةِ مِمَّنۡ هُوَ مِنۡهَا فِي شَكّٖۗ وَرَبُّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٍ حَفِيظٞ ﴿٢١﴾
وئبليسى چو ده‌سهه‌لات ل سه‌ر وان نه‌بوو ووى ب زۆرى ئه‌و كافر نه‌كربوون، به‌لكى حكمه‌تا خودێ د هندێ دا بوو ئه‌و وێ ل به‌ر وان شرين كه‌ت؛ دا ئه‌م بزانين كانێ كى دێ باوه‌رییێ ب قيامه‌تێ وخه‌لات وجه‌لاتێ ئينت، وكى دێ يێ ژێ ب گومان بت. وخودايێ ته ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى يێ پارێزڤانه.
قُلِ ٱدۡعُواْ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ لَا يَمۡلِكُونَ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا لَهُمۡ فِيهِمَا مِن شِرۡكٖ وَمَا لَهُۥ مِنۡهُم مِّن ظَهِيرٖ ﴿٢٢﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه بوتپه‌رێسان: هوين گازى وان بكه‌ن يێن هوين هزر دكه‌ن ئه‌و شريكێن خودێنه، وهوين هه‌وجه‌يیێن خۆ بێژنێ، نێ ئه‌و د به‌رسڤا هه‌وه نائێن، وهندى سه‌نگێ مێرییه‌كا هوير ل عه‌ردى وعه‌سمانى د ده‌ست وان دا نينه، ووان چو شريكاتى ژى د عه‌رد وعه‌سمانى دا نينه، وچو پشته‌ڤان بۆ خودێ د ناڤ وان دا نينن، به‌لكى خودێ ب تنێیه ئه‌و داين، وئه‌و ب تنێیه دئێته په‌رستن، و ژ وى پێڤه‌تر كه‌س يێ هێژاى په‌رستنێ نينه.
وَلَا تَنفَعُ ٱلشَّفَٰعَةُ عِندَهُۥٓ إِلَّا لِمَنۡ أَذِنَ لَهُۥۚ حَتَّىٰٓ إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمۡ قَالُواْ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمۡۖ قَالُواْ ٱلۡحَقَّۖ وَهُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡكَبِيرُ ﴿٢٣﴾
و ل نك خودێ مه‌هده‌را چو مه‌هده‌رچییان مفاى ناده‌ت بۆ وى نه‌بت يێ خودێ ده‌ستويرى بۆ داى. و ژ مه‌زنییا شيانا خودێیه ئه‌گه‌ر ئه‌و ب وه‌حییێ ئاخفت وخه‌لكێ عه‌سمانان گوهـ ل ده‌نگێ وى بوو هه‌مى ژ ترسان دا ڤه‌دله‌رزن، حه‌تا كو وه‌كى دلگرتنه‌كێ ب سه‌ر وان دا دئێت، ڤێجا ده‌مێ ترس ژ سه‌ر وان ڕادبت هنده‌ك ژ وان دبێژنه هنده‌كان: خودايێ هه‌وه چ گۆت؟ فريشته دێ بێژن: وى ڕاستى گۆت، وئه‌وه يێ ب خۆ وده‌سهه‌لات وبهايێ خۆ يێ بلند، و د سه‌ر هه‌ر تشته‌كى ڕا يێ مه‌زن.