قورئانا پیرۆز › سورەتا ص › ئایەتا ٢١
سورەتا ص · ئایەتا ٢١ ب تەفسیرا کوردی
Sad
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلطَّيۡرَ مَحۡشُورَةٗۖ كُلّٞ لَّهُۥٓ أَوَّابٞ ﴿١٩﴾
ومه ته‌ير ژى د گه‌ل وى بنده‌ست كربوون كۆم كۆمه وان ته‌سبيح دكرن، وئه‌و وه‌كى وى دگوهدار بوون.
وَشَدَدۡنَا مُلۡكَهُۥ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡحِكۡمَةَ وَفَصۡلَ ٱلۡخِطَابِ ﴿٢٠﴾
ومه ملكێ وى ب هێزێ وهه‌يبه‌تێ وسه‌ركه‌فتنێ موكم كر، وپێغه‌مبه‌رينى وحوكمدارییا د ناڤبه‌را هه‌ڤڕكان دا مه دابوويێ.
۞وَهَلۡ أَتَىٰكَ نَبَؤُاْ ٱلۡخَصۡمِ إِذۡ تَسَوَّرُواْ ٱلۡمِحۡرَابَ ﴿٢١﴾
وئه‌رێ به‌حسێ وان هه‌ردو هه‌ڤڕكان بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هاتییه‌كرن ده‌مێ ئه‌و ب سه‌ر شويرهێ كه‌فتين.
إِذۡ دَخَلُواْ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنۡهُمۡۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ خَصۡمَانِ بَغَىٰ بَعۡضُنَا عَلَىٰ بَعۡضٖ فَٱحۡكُم بَيۡنَنَا بِٱلۡحَقِّ وَلَا تُشۡطِطۡ وَٱهۡدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ ﴿٢٢﴾
دەمێ ئەو چووينه نك داوودى ل وى جهێ وى عيباده‌تێ خودێ لێ دكر، ئينا ئه‌و ژ چوونه ژۆرا وان ترسیا؟ وان گۆتێ: نه‌ترسه، ئه‌م دو هه‌ڤڕكين ئێك ژ مه زۆردارى ل يێ دى كرییه، ڤێجا تو ب دادییێ حوكمى د ناڤبه‌را مه دا بكه، وتو د حوكمێ خۆ دا زۆردارییێ ل مه نه‌كه، وبه‌رێ مه بده ڕاستییا ڕێكێ.
إِنَّ هَٰذَآ أَخِي لَهُۥ تِسۡعٞ وَتِسۡعُونَ نَعۡجَةٗ وَلِيَ نَعۡجَةٞ وَٰحِدَةٞ فَقَالَ أَكۡفِلۡنِيهَا وَعَزَّنِي فِي ٱلۡخِطَابِ ﴿٢٣﴾
ئێك ژ وان گۆت: هندى ئه‌ڤه‌يه ئه‌ڤه برايێ منه، وى نۆت ونه‌ه بزن هه‌نه، ومن بزنه‌كا ب تنێ هه‌يه، ڤێجا وى دلێ خۆ برێ، وگۆت: وێ بزنێ ژى بده من، وئه‌و د گۆتنێ دا يێ دژوار بوو د گه‌ل، وئه‌و شيا من.