قورئانا پیرۆز › سورەتا ص › ئایەتا ٢٤
سورەتا ص · ئایەتا ٢٤ ب تەفسیرا کوردی
Sad
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِذۡ دَخَلُواْ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنۡهُمۡۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ خَصۡمَانِ بَغَىٰ بَعۡضُنَا عَلَىٰ بَعۡضٖ فَٱحۡكُم بَيۡنَنَا بِٱلۡحَقِّ وَلَا تُشۡطِطۡ وَٱهۡدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ ﴿٢٢﴾
دەمێ ئەو چووينه نك داوودى ل وى جهێ وى عيباده‌تێ خودێ لێ دكر، ئينا ئه‌و ژ چوونه ژۆرا وان ترسیا؟ وان گۆتێ: نه‌ترسه، ئه‌م دو هه‌ڤڕكين ئێك ژ مه زۆردارى ل يێ دى كرییه، ڤێجا تو ب دادییێ حوكمى د ناڤبه‌را مه دا بكه، وتو د حوكمێ خۆ دا زۆردارییێ ل مه نه‌كه، وبه‌رێ مه بده ڕاستییا ڕێكێ.
إِنَّ هَٰذَآ أَخِي لَهُۥ تِسۡعٞ وَتِسۡعُونَ نَعۡجَةٗ وَلِيَ نَعۡجَةٞ وَٰحِدَةٞ فَقَالَ أَكۡفِلۡنِيهَا وَعَزَّنِي فِي ٱلۡخِطَابِ ﴿٢٣﴾
ئێك ژ وان گۆت: هندى ئه‌ڤه‌يه ئه‌ڤه برايێ منه، وى نۆت ونه‌ه بزن هه‌نه، ومن بزنه‌كا ب تنێ هه‌يه، ڤێجا وى دلێ خۆ برێ، وگۆت: وێ بزنێ ژى بده من، وئه‌و د گۆتنێ دا يێ دژوار بوو د گه‌ل، وئه‌و شيا من.
قَالَ لَقَدۡ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعۡجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦۖ وَإِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡخُلَطَآءِ لَيَبۡغِي بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَقَلِيلٞ مَّا هُمۡۗ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّـٰهُ فَٱسۡتَغۡفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّۤ رَاكِعٗاۤ وَأَنَابَ۩ ﴿٢٤﴾
داوودى گۆت: ب ڕاستى برايێ ته ب ڤێ خواستنا بزنا ته بۆ ناڤ بزنێن خۆ زۆردارى ل ته كرییه، وگه‌له‌ك شريك هه‌نه ته‌عدايییێ ل ئێك ودو دكه‌ن، و ب وه‌رگرتنا حه‌قێ وى ب بێ وژدانى زۆردارییێ لێ دكه‌ت خودان باوه‌رێن چاك تێ نه‌بن، ئه‌و زۆردارییێ ل ئێك ودو ناكه‌ن، وئه‌و دكێمن. وداوودى باش زانى كو ب ڤێ هه‌ڤڕكییێ مه ئه‌و جه‌ڕباند، ئينا وى داخوازا ژێبرنا گونه‌هان بۆ خۆ ژ خودايێ خۆ كر، وبۆ خودێ چوو سوجدێ، وتۆبه‌كر و ل وى زڤڕى.
فَغَفَرۡنَا لَهُۥ ذَٰلِكَۖ وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلۡفَىٰ وَحُسۡنَ مَـَٔابٖ ﴿٢٥﴾
ڤێجا مه ئه‌و بۆ وى ژێبر، ومه ئه‌و كره ژ وان يێن نێزيكى مه، ودويماهییه‌كا باش ل ئاخره‌تێ مه بۆ وى دانا.
يَٰدَاوُۥدُ إِنَّا جَعَلۡنَٰكَ خَلِيفَةٗ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَٱحۡكُم بَيۡنَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ ٱلۡهَوَىٰ فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ لَهُمۡ عَذَابٞ شَدِيدُۢ بِمَا نَسُواْ يَوۡمَ ٱلۡحِسَابِ ﴿٢٦﴾
ئه‌ێ داوود هندى ئه‌مين مه تو د عه‌ردى دا يێ كرییه جێگر ومه‌لكاتى يا دايه ته، ڤێجا تو ب دادییێ حوكمى د ناڤبه‌را مرۆڤان دا بكه، وتو د حوكمان دا دويكه‌فتنا دلچوونان نه‌كه، ئه‌گه‌ر ئه‌و چه‌نده دێ به‌رێ ته ژ دينێ خودێ وشريعه‌تێ وى وه‌رگێڕت، هندى ئه‌ون يێن ژ ڕێكا خودێ به‌رزه دبن عه‌زابه‌كا ب ئێش د ئاگرى دا بۆ وان هه‌يه؛ ژ به‌ر بێ ئاگه‌هییا وان ژ ڕۆژا حسێب وجزادانێ. و د ڤێ چه‌ندێ دا شيره‌ت بۆ كاربده‌ستان هه‌يه كو ئه‌و ب وێ حه‌قییا ژ نك خودێ هاتى حوكمى بكه‌ن، وبه‌رێ خۆ ژێ وه‌رنه‌گێڕن، وڕێكێ ل خۆ به‌رزه نه‌كه‌ن.