قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ١٢٠
سورەتا طه · ئایەتا ١٢٠ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعۡرَىٰ ﴿١١٨﴾
هندى تويى -ئه‌ى ئاده‌م- بۆ ته د ڤێ به‌حه‌شتێ دا هه‌يه كو تو بخۆى وبرسى نه‌بى، وتو يێ ب جلك بى وڕويس نه‌بى.
وَأَنَّكَ لَا تَظۡمَؤُاْ فِيهَا وَلَا تَضۡحَىٰ ﴿١١٩﴾
وبۆ ته هه‌يه كو تو د ڤێ به‌حه‌شتێ دا تێهنى نه‌بى وگه‌رما ڕۆژێ ل ته نه‌ده‌ت.
فَوَسۡوَسَ إِلَيۡهِ ٱلشَّيۡطَٰنُ قَالَ يَـٰٓـَٔادَمُ هَلۡ أَدُلُّكَ عَلَىٰ شَجَرَةِ ٱلۡخُلۡدِ وَمُلۡكٖ لَّا يَبۡلَىٰ ﴿١٢٠﴾
ئينا شه‌يتانى وه‌سواس بۆ ئاده‌مى چێكر وگۆتێ: ئه‌رێ ئه‌ز وێ دارێ نيشا ته بده‌م يا كو ئه‌گه‌ر تو ژێ بخۆى هه‌روهه‌ر بمينى ونه‌مرى، وملكه‌كێ بێ دويماهى وڤه‌بڕين بگه‌هته ته؟
فَأَكَلَا مِنۡهَا فَبَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۚ وَعَصَىٰٓ ءَادَمُ رَبَّهُۥ فَغَوَىٰ ﴿١٢١﴾
ڤێجا ئاده‌مى وحه‌ووايێ ژ وێ دارێ خوار يا خودێ گۆتییێ ژێ نه‌خۆن، وعه‌وره‌تێ وان ل به‌ر وان ئاشكه‌رابوو، وبه‌رى هنگى ئه‌و ل وان يێ ڤه‌شارتى بوو، ئينا وان ده‌ست دايێ به‌لگێن به‌حه‌شتێ كرن وخۆ پێ ستاره كرن؛ دا ئه‌وا ديار بووى ژ عه‌وره‌تێ وان ئه‌و ڤه‌شێرن، وئاده‌مى بێ ئه‌مرییا خودايێ خۆ كر، و ب خوارنا ژ وێ دارێ يا خودێ گۆتییێ خۆ نێزيك نه‌كه ئه‌و د سه‌ر دا چوو.
ثُمَّ ٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَتَابَ عَلَيۡهِ وَهَدَىٰ ﴿١٢٢﴾
پاشى خودێ ئاده‌م هلبژارت، ونێزيك كر، وتۆبا وى قه‌بويل كر، وبه‌رێ وى دا ڕێكێ.