قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ١٧
سورەتا طه · ئایەتا ١٧ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخۡفِيهَا لِتُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا تَسۡعَىٰ ﴿١٥﴾
هندى ئه‌و ده‌مه يێ مرۆڤ پشتى مرنێ تێدا ڕادبن، هه‌ر دێ ئێت، نێزيكه ئه‌ز وى ده‌مى ژ خۆ ژى ڤه‌شێرم، ڤێجا چاوا خه‌لك دێ زانن؛ دا هه‌ر نه‌فسه‌ك ب وى كارێ د دنيايێ دا كرى ژ باشى وخرابییان بێته جزادان.
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنۡهَا مَن لَّا يُؤۡمِنُ بِهَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ فَتَرۡدَىٰ ﴿١٦﴾
ڤێجا -ئه‌ى مووسا- بلا ئه‌و كه‌س ته ژ باوه‌رى ئينانا ب ڤى ده‌مى پاشڤه‌نه‌به‌ت يێ باوه‌رى پێ نه‌ئيناى، ودويكه‌فتنا دلچوونێن خۆ كرى، ودره‌و ب قيامه‌تێ كرى، ئه‌گه‌ر تو دێ تێچى.
وَمَا تِلۡكَ بِيَمِينِكَ يَٰمُوسَىٰ ﴿١٧﴾
وئه‌و چییه د ده‌ستێ ته يێ ڕاستێ دا ئه‌ى مووسا؟
قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّؤُاْ عَلَيۡهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَـَٔارِبُ أُخۡرَىٰ ﴿١٨﴾
مووساى گۆت: ئه‌و گۆپالێ منه، ده‌مێ ئه‌ز ب ڕێڤه دچم ئه‌ز وى دده‌مه به‌ر خۆ، وئه‌ز به‌لگان بۆ په‌زێ خۆ پێ دوه‌رينم؛ دا بچه‌رن، وهنده‌ك مفايێن دى ژى بۆ من تێدا هه‌نه.
قَالَ أَلۡقِهَا يَٰمُوسَىٰ ﴿١٩﴾
خودێ گۆته مووساى: تو گۆپالێ خۆ بهاڤێژه.