قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ٢
سورەتا طه · ئایەتا ٢ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
طه ﴿١﴾
(طه) گۆتن ل دۆر حه‌رفێن كه‌ركرى ل دسپێكا سووره‌تا به‌قه‌ره بۆرییه.
مَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡقُرۡءَانَ لِتَشۡقَىٰٓ ﴿٢﴾
ئه‌ى موحه‌ممه‌د مه قورئان بۆ ته نه‌ئينايه خوارێ؛ دا تو ب وى كارى يێ ته هێزا وى نه‌بت به‌ختڕه‌ش بى.
إِلَّا تَذۡكِرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰ ﴿٣﴾
به‌لكى بۆ شيره‌ت مه ئه‌و يا ئينايه خوارێ؛ دا ئه‌و بيرا خۆ پێ بينته‌ڤه يێ كو ژ عه‌زابا خودێ دترست، وته‌قوایا وى دكه‌ت ب ڕێكا جهئينانا فه‌رمانێن وى.
تَنزِيلٗا مِّمَّنۡ خَلَقَ ٱلۡأَرۡضَ وَٱلسَّمَٰوَٰتِ ٱلۡعُلَى ﴿٤﴾
ئه‌ڤ قورئانه ژ نك وى خودايى يا هاتییه خوارێ يێ عه‌رد وعه‌سمانێن بلند ئافراندين.