قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ٥٢
سورەتا طه · ئایەتا ٥٢ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ رَبُّنَا ٱلَّذِيٓ أَعۡطَىٰ كُلَّ شَيۡءٍ خَلۡقَهُۥ ثُمَّ هَدَىٰ ﴿٥٠﴾
مووساى گۆته وى: خودايێ مه ئه‌وه يێ ئافراندنا هه‌ر تشته‌كى ب ڕه‌نگه‌كێ جوان وهێژا دايێ، پاشى به‌رێ هه‌ر تشته‌كى دا وێ ڕێكێ يا ئه‌و مفاى بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرت.
قَالَ فَمَا بَالُ ٱلۡقُرُونِ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٥١﴾
فيرعه‌ونى گۆته مووساى: پا ئه‌و ملله‌تێن به‌رێ مه‌سه‌لا وان دێ يا چاوا بت؟ وئه‌و خه‌لكێ به‌رى مه چووین، وقه‌ستا كوفرێ كرین؟
قَالَ عِلۡمُهَا عِندَ رَبِّي فِي كِتَٰبٖۖ لَّا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنسَى ﴿٥٢﴾
مووساى گۆته فيرعه‌ونى: زانينا وان ملله‌تان وكريارێن وان كرين ل نك خودايێ منه د له‌وحێ پاراستى دا، وئه‌ز چو ژێ نزانم، خودايێ من د ئه‌حكام وكريارێن خۆ دا به‌رزه نابت، وئه‌و تشته‌كى ژ وێ زانينا وى هه‌ى ژبير ناكه‌ت.
ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ مَهۡدٗا وَسَلَكَ لَكُمۡ فِيهَا سُبُلٗا وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجٗا مِّن نَّبَاتٖ شَتَّىٰ ﴿٥٣﴾
ئه‌وه يێ عه‌رد بۆ هه‌وه خۆش كرى كو هوين مفاى ژێ ببينن، ووى گه‌له‌ك ڕێك بۆ هه‌وه لێ داناينه، وى باران ژ عه‌سمانى ئينا خوارێ، وگه‌له‌ك ڕه‌نگ وجوينێن شينكاتى پێ ئينانه‌ده‌ر.
كُلُواْ وَٱرۡعَوۡاْ أَنۡعَٰمَكُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّأُوْلِي ٱلنُّهَىٰ ﴿٥٤﴾
هوين -گه‌لی مرۆڤان- ژ تشتێ پاقژ يێ مه بۆ هه‌وه شينكرى بخۆن، وحه‌يوانێن خۆ پێ بچه‌رينن. هندى د ڤێ چه‌ندێ دايه نيشان ل سه‌ر شيانا خودێ، وگازى بۆ ته‌وحيد ويه‌كتاپه‌رێسییا وى، بۆ خودان عه‌قلان هه‌نه.