قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ٧١
سورەتا طه · ئایەتا ٧١ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَلۡقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلۡقَفۡ مَا صَنَعُوٓاْۖ إِنَّمَا صَنَعُواْ كَيۡدُ سَٰحِرٖۖ وَلَا يُفۡلِحُ ٱلسَّاحِرُ حَيۡثُ أَتَىٰ ﴿٦٩﴾
وتو وى گۆپالێ خۆ يێ كو د ده‌ستێ ته يێ ڕاستێ دا بهاڤێژه ئه‌و دێ وه‌ريس وگۆپالێن وان داعويرت؛ چونكى يا وان به‌رانبه‌رى ته چێكرى فه‌ند وفێلا سێره‌به‌ندییه، ويێ سێره‌به‌ند ل كيڤه بت ب سێره‌به‌ندییا خۆ ناگه‌هته مرادێ.
فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سُجَّدٗا قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ هَٰرُونَ وَمُوسَىٰ ﴿٧٠﴾
ئينا مووساى گۆپالێ خۆ هاڤێت، ووى ئه‌و كارێ وان چێكرى داعويرا، وحه‌قى ئاشكه‌را بوو ووان چو هێجه‌ت نه‌مان. ئينا سێره‌به‌ندان خۆ چه‌مانده عه‌ردى وچوونه سوجدێ وگۆتن: مه باوه‌رى ب خودايێ هاروون ومووساى ئينا، ئه‌گه‌ر ئه‌ڤه سێره‌به‌ندى با ئه‌و نه‌دشيا مه.
قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ فِي جُذُوعِ ٱلنَّخۡلِ وَلَتَعۡلَمُنَّ أَيُّنَآ أَشَدُّ عَذَابٗا وَأَبۡقَىٰ ﴿٧١﴾
فيرعه‌ونى گۆته سێره‌به‌ندان: ئه‌رێ هه‌وه باوه‌رى ب مووساى ئينا، وهه‌وه دويكه‌فتنا وى كر به‌رى ئه‌ز ده‌ستويرییێ ب وێ چه‌ندێ بده‌مه هه‌وه؟ هندى مووسايه مه‌زنێ هه‌وه‌يه يێ سێره‌به‌ندى نيشا هه‌وه داى؛ له‌و هه‌وه دويكه‌فتنا وى كر، ڤێجا سويند بت ئه‌ز ده‌ست وپییێن هه‌وه ڕاست وچه‌پ ببڕم، ده‌سته‌كى ژ لايه‌كى ڤه وپییه‌كى ژ لايێ دى ڤه، وهه‌وه ب قورمێن دارقه‌سپان ڤه بهلاويسم، وهوين دێ زانن كى ژ مه: ئه‌ز يان خودايێ مووساى يێ عه‌زاب دژوارتر، وبه‌رده‌وامتره؟
قَالُواْ لَن نُّؤۡثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَآءَنَا مِنَ ٱلۡبَيِّنَٰتِ وَٱلَّذِي فَطَرَنَاۖ فَٱقۡضِ مَآ أَنتَ قَاضٍۖ إِنَّمَا تَقۡضِي هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَآ ﴿٧٢﴾
سێره‌به‌ندان گۆته فيرعه‌ونى: ئه‌م ته ناهلبژێرين، وگوهدارییا ته ناكه‌ين، ودويچوونا دينێ ته ناكه‌ين، وته ب سه‌ر وێ نائێخين يا مووسا بۆ مه پێ هاتى ژ نيشانێن ئاشكه‌را، وئه‌م خوداينییا ته يا ژ دره‌و ب سه‌ر خوداينییا وى خودايێ ئه‌م ئافراندين نائێخين، ڤێجا تو وى تشتى د گه‌ل مه بكه يێ تو دكه‌ى، هه‌ما ده‌سهه‌لاتا ته د ڤێ ژينا دنيايێ دايه، وئه‌وا تو دئينییه سه‌رێ مه عه‌زابه‌كه گاڤا خلاس خلاس.
إِنَّآ ءَامَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغۡفِرَ لَنَا خَطَٰيَٰنَا وَمَآ أَكۡرَهۡتَنَا عَلَيۡهِ مِنَ ٱلسِّحۡرِۗ وَٱللَّهُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ ﴿٧٣﴾
هندى ئه‌مين مه باوه‌رى ب خودايێ خۆ و پێغه‌مبه‌رێ وى ئينا؛ دا ئه‌و گونه‌هێن مه ووێ سێره‌به‌ندییا ته زۆرى ل مه كرى كو ئه‌م فێرببينێ بۆ مه ژێ ببه‌ت. وجزايێ خودێ بۆ مه ژ جزايێ ته -ئه‌ى فيرعه‌ون- چێتره، وعه‌زابا وى ژى بۆ وى يێ گوهدارییا فه‌رمانا وى نه‌كه‌ت به‌ردوامتره.