قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ٩٧
سورەتا طه · ئایەتا ٩٧ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ فَمَا خَطۡبُكَ يَٰسَٰمِرِيُّ ﴿٩٥﴾
مووساى گۆته سامرى: ئهى سامرى مهسهلا ته چيه؟ وبۆچى ته ئهڤ كاره كر؟
قَالَ بَصُرۡتُ بِمَا لَمۡ يَبۡصُرُواْ بِهِۦ فَقَبَضۡتُ قَبۡضَةٗ مِّنۡ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذۡتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتۡ لِي نَفۡسِي ﴿٩٦﴾
سامرى گۆت: تشتێ وان نهديتى -كو جبريله سلاڤ لێ بن- من ل سهر پشتا ههسپى ديتبوو، دهمێ ئهم ژ دهريايێ دهركهفتين وفيرعهون ولهشكهرێ وى خندقين، ڤێجا من مستهك ژ وێ ئاخا ل جهێ پییێ ههسپێ جبريلی هلگرت، ومن ئهو هاڤێته سهر وى چهكێ من گۆلك ژێ چێكرى، ئهو بۆ جهرباندن وفتنه بوو گۆلكهكا ب دهنگ، وهۆسا نهفسا من يا فهرمانێ ب خرابییێ دكهت ئهڤ كاره ل بهر من شرينكر.
قَالَ فَٱذۡهَبۡ فَإِنَّ لَكَ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَۖ وَإِنَّ لَكَ مَوۡعِدٗا لَّن تُخۡلَفَهُۥۖ وَٱنظُرۡ إِلَىٰٓ إِلَٰهِكَ ٱلَّذِي ظَلۡتَ عَلَيۡهِ عَاكِفٗاۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُۥ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُۥ فِي ٱلۡيَمِّ نَسۡفًا ﴿٩٧﴾
مووساى گۆته سامرى: دێ ههڕه هندى تويى د ژينا خۆ دا تو دێ يێ هاڤێتى بى، وههر كهسهكێ تو ببينى دێ بێژییێ: نه ئهز دهست دكهمه كهسێ ونه كهس دهست دكهته من، وهندى تويى ژڤانهك بۆ عهزابدانا ته ههيه، خودێ وى ژڤانى ههر دێ پێك ئينت، وتو دێ بينى، وتو بهرێ خۆ بده خودايێ خۆ يێ ته پهرستن بۆ كرى ئهم دێ وى سۆژين، پاشى دێ هويركێ وى ب دهريايێ وهركهين.
إِنَّمَآ إِلَٰهُكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ وَسِعَ كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمٗا ﴿٩٨﴾
ههما خودايێ ههوه -گهلی مرۆڤان- ئهللاهه يێ كو ژ وى پێڤهتر چو خودايێن حهق نينن، زانينا وى ههمى تشت ڤهگرتينه.
كَذَٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيۡكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ مَا قَدۡ سَبَقَۚ وَقَدۡ ءَاتَيۡنَٰكَ مِن لَّدُنَّا ذِكۡرٗا ﴿٩٩﴾
ووهكى مه سهرهاتییا مووساى وفيرعهونى ومللهتێن وان بۆ ته -ئهى پێغهمبهر- گۆتى، وهسا ئهم دهنگ وباسێن بۆرییان بۆ ته دبێژين. و ب ڕاستى مه ئهڤ قورئانه بۆ بيرئينان ژ نك خۆ بۆ ته ئينايه بۆ وى يێ بيرا خۆ لێ بينتهڤه.