قورئانا پیرۆز › سورەتا يونس › ئایەتا ١٠٦
سورەتا يونس · ئایەتا ١٠٦ ب تەفسیرا کوردی
Yunus
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قُلۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِن كُنتُمۡ فِي شَكّٖ مِّن دِينِي فَلَآ أَعۡبُدُ ٱلَّذِينَ تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَٰكِنۡ أَعۡبُدُ ٱللَّهَ ٱلَّذِي يَتَوَفَّىٰكُمۡۖ وَأُمِرۡتُ أَنۡ أَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿١٠٤﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان مرۆڤان: ئه‌گه‌ر هوين ب گومان بن د ڕاستییا دينێ من دا يێ ئه‌ز به‌رێ هه‌وه دده‌مێ كو ئيسلامه، و د مانا من يا موكم دا ل سه‌ر ڤى دينى، وهه‌وه دڤێت به‌رێ من ژێ وه‌رگێڕن، هندى ئه‌زم ب چ حالێ هه‌بت ئه‌ز په‌رستنا تشته‌كى ژ وان ناكه‌م يێن هوين ژ بلی خودێ په‌رستنێ بۆ دكه‌ن، به‌لێ ئه‌ز دێ په‌رستنا وى خودايى كه‌م يێ هه‌وه دمرينت وڕحێن هه‌وه دستينت، وفه‌رمان يا ل من هاتییه‌كرن كو ئه‌ز ژ وان بم يێن باوه‌رییێ پێ دئينن.
وَأَنۡ أَقِمۡ وَجۡهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفٗا وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ﴿١٠٥﴾
وكو تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ڕاست خۆ ل سه‌ر دينێ ئيسلامێ بگره وبه‌رێ خۆ ژێ وه‌رنه‌گێڕه جوهياتییێ يان فه‌لاتییێ يان هه‌ر دينه‌كێ دى، وتو ژ وان نه‌به يێن هنده‌ك شريكان بۆ خودايێ خۆ د په‌ڕستنێ دا ددانن، ئه‌گه‌ر دێ بییه ژ تێچوويان. وئه‌گه‌ر چ ئه‌ڤ گۆتنه بۆ پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن دئێته ئاراسته‌كرن، به‌لێ ئه‌و بۆ ئوممه‌تێ هه‌مییێیه.
وَلَا تَدۡعُ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَۖ فَإِن فَعَلۡتَ فَإِنَّكَ إِذٗا مِّنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٠٦﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ژ بلی خودێ گازى ودوعايان ژ ئێكێ دى نه‌كه، نه ژ صه‌نه‌مان ونه ژ چو خوداوه‌ندان؛ چونكى نه ئه‌و چو مفایى دگه‌هينن ونه چو زيانێ، ڤێجا ئه‌گه‌ر ته وه كر و ژ بلی خودێ ته دوعا ژ وان كر ئه‌و هنگى تو دێ ژ موشركان بى، يێن ب شرك ونه‌گوهدارییێ زۆردارى ل خۆ كرى.
وَإِن يَمۡسَسۡكَ ٱللَّهُ بِضُرّٖ فَلَا كَاشِفَ لَهُۥٓ إِلَّا هُوَۖ وَإِن يُرِدۡكَ بِخَيۡرٖ فَلَا رَآدَّ لِفَضۡلِهِۦۚ يُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۚ وَهُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٧﴾
وئه‌گه‌ر خودێ نه‌خۆشییه‌كێ بگه‌هينته ته ژ وى پێڤه‌تر كه‌س نينه وێ چه‌ندێ ڕاكه‌ت، وئه‌گه‌ر وى به‌رفره‌هـییه‌ك بۆ ته ڤيا كه‌س نه‌شێت وێ ژ ته ڤه‌گێڕت، خودێ خۆشى ونه‌خۆشییێ دده‌ته وى يێ وى بڤێت ژ به‌نییێن خۆ، وئه‌و باش گونه‌هـ ژێبرێ گونه‌هێن تۆبه‌كه‌رانه، يێ دلۆڤانكاره ب وى يێ باوه‌رییێ ب وى دئينت.
قُلۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدۡ جَآءَكُمُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكُمۡۖ فَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهۡتَدِي لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَاۖ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيۡكُم بِوَكِيلٖ ﴿١٠٨﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان مرۆڤان: ب ڕاستى پێغه‌مبه‌رێ خودێ ب وێ قورئانێ بۆ هه‌وه هاتییه يا كو ڕێكا هيدايه‌تا هه‌وه تێدا هاتییه ئاشكه‌راكرن، ڤێجا هه‌چییێ ب هيدايه‌تا خودێ هاته سه‌ر ڕێ ئه‌و به‌رهه‌مێ كارێ وى بۆ وى دێ زڤڕت، وهه‌چییێ ژ حه‌قییێ لاده‌ت و ل سه‌ر به‌رزه‌بوونێ يێ مجد بت هه‌ما زيانا به‌رزه‌بوونا وى بۆ وى دێ زڤڕت، وئه‌ز ل سه‌ر هه‌وه وه‌كيل نينم كو هوين باوه‌رییێ بينن، به‌لكى هه‌ما ئه‌ز پێغه‌مبه‌رم ئه‌ز وێ دگه‌هينمه هه‌وه يا ئه‌ز پێ هاتيمه هنارتن.