قورئانا پیرۆز › سورەتا يونس › ئایەتا ٢٠
سورەتا يونس · ئایەتا ٢٠ ب تەفسیرا کوردی
Yunus
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡ وَيَقُولُونَ هَـٰٓؤُلَآءِ شُفَعَـٰٓؤُنَا عِندَ ٱللَّهِۚ قُلۡ أَتُنَبِّـُٔونَ ٱللَّهَ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ﴿١٨﴾
وئه‌ڤ بوتپه‌رێسه ژ بلی خودێ په‌رستنا وى تشتى دكه‌ن يێ نه ب تشته‌كى زيانێ دگه‌هينته وان، ونه ل دنيايێ ونه ل ئاخره‌تێ مفایه‌كى دگه‌هينتێ، وئه‌و دبێژن: هه‌ما ئه‌م په‌رستنا ئه‌وێن هه دكه‌ين دا ئه‌و مه‌هده‌رێ بۆ مه ل نك خودێ بكه‌ن، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ئه‌رێ هوين وى تشتى ژ مه‌سه‌لا ڤان مه‌هده‌رچییان نيشا خودێ ددده‌ن يێ ئه‌و نه ل عه‌سمانان ونه ل عه‌ردى نه‌زانت؟ چونكى ئه‌گه‌ر هه‌وه ل عه‌ردى يان ل عه‌سمانان هنده‌ك مه‌هده‌رچى هه‌بانه مه‌هده‌رێ بۆ هه‌وه بكه‌ن ئه‌و ژ هه‌وه چێتر دا وان نیاست، ڤێجا خودێ يێ پاك وبلنده ژ وى تشتێ ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه د په‌رستنێ دا بۆ وى دكه‌نه هه‌ڤپشك.
وَمَا كَانَ ٱلنَّاسُ إِلَّآ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ فَٱخۡتَلَفُواْۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡ فِيمَا فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ ﴿١٩﴾
مرۆڤ هه‌مى ل سه‌ر ئێك دينى بوون كو ئيسلامه، پاشى ئه‌و ژێكجودا بوون، ڤێجا هنده‌ك ژ وان كافربوون، وهنده‌ك مانه ل سه‌ر حه‌قییێ. وئه‌گه‌ر ژ به‌ر هندێ نه‌با كو خودێ ده‌ليڤه يا دايه گونه‌هكاران وئه‌و زوى وان ب گونه‌هێن وان عه‌زاب ناده‌ت؛ دا حوكم د ناڤبه‌را وان دا ئێته‌كرن: كو نه‌حه‌ق تێ بچن، وخودانێن حه‌قییێ ڕزگار ببن.
وَيَقُولُونَ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ ءَايَةٞ مِّن رَّبِّهِۦۖ فَقُلۡ إِنَّمَا ٱلۡغَيۡبُ لِلَّهِ فَٱنتَظِرُوٓاْ إِنِّي مَعَكُم مِّنَ ٱلۡمُنتَظِرِينَ ﴿٢٠﴾
وئه‌ڤ كافرێن ڕكدار دبێژن: پا دێ بلا نيشانه‌ك وزانينه‌ك بۆ موحه‌ممه‌دى بێت، وئايه‌ته‌كا به‌رچاڤ ژ خودايێ وى كو ئه‌م پێ بزانين ئه‌و د گۆتنا خۆ دا يێ حه‌قه، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ژ خودێ پێڤه‌تر كه‌سه‌ك تشتێ نه‌به‌رچاڤ نزانت، ڤێجا ئه‌گه‌ر وى بڤێت ئه‌و دێ وێ كه‌ت يا هوين دبێژن وئه‌گه‌ر وى نه‌ڤێت ئه‌و وێ ناكه‌ت، ڤێجا هوين -ئه‌ى ملله‌تۆ- چاڤه‌ڕێیى حوكمێ خودێ بن د ناڤبه‌را مه وهه‌وه دا كو ئه‌و يێ نه‌حه‌ق ژ مه عه‌زاب بده‌ت، ويێ حه‌ق ب سه‌ربێخت، هندى ئه‌زم ئه‌ز چاڤه‌ڕێیى وێ چه‌ندێمه.
وَإِذَآ أَذَقۡنَا ٱلنَّاسَ رَحۡمَةٗ مِّنۢ بَعۡدِ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُمۡ إِذَا لَهُم مَّكۡرٞ فِيٓ ءَايَاتِنَاۚ قُلِ ٱللَّهُ أَسۡرَعُ مَكۡرًاۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكۡتُبُونَ مَا تَمۡكُرُونَ ﴿٢١﴾
وئه‌گه‌ر مه خۆشى وبه‌رفره‌هییه‌ك پشتى نه‌خۆشى وته‌نگاڤییێ دا بوتپه‌رێسان، هنگى ئه‌و دره‌وێ ب ئايه‌تێن خودێ دكه‌ن، ويارییان بۆ خۆ پێ دكه‌ن، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان بوتپه‌رێسان: خودێ زويتر فێلێ ل هه‌وه دكه‌ت وهه‌وه ب لايێ گونه‌هێ ڤه دكێشت وعه‌زاب دده‌ت. هندى ملياكه‌تێن مه‌نه يێن مه هنارتين وان كريارێن هوين دكه‌ن دنڤيسن ودپارێزن؛ دا پاشى ئه‌م سه‌را وان حسێبێ د گه‌ل هه‌وه بكه‌ين.
هُوَ ٱلَّذِي يُسَيِّرُكُمۡ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِۖ حَتَّىٰٓ إِذَا كُنتُمۡ فِي ٱلۡفُلۡكِ وَجَرَيۡنَ بِهِم بِرِيحٖ طَيِّبَةٖ وَفَرِحُواْ بِهَا جَآءَتۡهَا رِيحٌ عَاصِفٞ وَجَآءَهُمُ ٱلۡمَوۡجُ مِن كُلِّ مَكَانٖ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُمۡ أُحِيطَ بِهِمۡ دَعَوُاْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ لَئِنۡ أَنجَيۡتَنَا مِنۡ هَٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿٢٢﴾
گه‌لی مرۆڤان ئه‌وه يێ ل هشكاتییێ هه‌وه ل سه‌ر پێره‌ه وتشتێن دى ب ڕێڤه دبه‌ت، و د ده‌ريايێ دا ب گه‌مى وپاپۆڕان، حه‌تا ده‌مێ كو هوين چوونه تێدا وئه‌و ب بایه‌كێ خۆش ب ڕێڤه چوو، وكه‌يفا وان ئه‌وێن د گه‌مییێ دا ب وى باى هات، هڕه‌بایه‌كێ دژوار ب گه‌مییێ كه‌فت، وپێل ژ هه‌مى لايان ڤه هاتنه وان سوياران، و ل نك وان مسۆگه‌ر بوو كو تێچوونێ دۆرا ل وان گرتى، وان ژ دل گازى خودێ ب تنێ كر، وتشتێ وان دپه‌رێسى وان هێلا، وگۆتن: سويند بت ئه‌گه‌ر تو مه ژ ڤێ ته‌نگاڤییێ يا ئه‌م تێدا ڕزگار بكه‌ى ئه‌م دێ ژ وان بين يێن شوكرا ته دكه‌ن سه‌را قه‌نجییێن ته.