قورئانا پیرۆز › سورەتا يوسف › ئایەتا ١٠٠
سورەتا يوسف · ئایەتا ١٠٠ ب تەفسیرا کوردی
Yusuf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ سَوۡفَ أَسۡتَغۡفِرُ لَكُمۡ رَبِّيٓۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٩٨﴾
يه‌عقووبى گۆت: پاشى ئه‌ز دێ داخوازا ژێبرنا گونه‌هان بۆ هه‌وه ژ خودايێ خۆ كه‌م، هندى ئه‌وه ئه‌و باش گونه‌هـ ژێبرێ عه‌بدێن خۆ يێن تۆبه‌كه‌ره، يێ دلۆڤانكاره ب وان.
فَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيۡهِ أَبَوَيۡهِ وَقَالَ ٱدۡخُلُواْ مِصۡرَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ ءَامِنِينَ ﴿٩٩﴾
ويه‌عقووب ومرۆڤێن وى ده‌ركه‌فتنه (مصرێ) دا بچنه نك يووسفى، ڤێجا ده‌مێ ئه‌و گه‌هشتينه نك يووسفى، وى دايبابێن خۆ برنه نك خۆ وگۆته وان: ب ئانه‌هییا خودێ هوين وه‌رنه (مصرێ)، وهوين ژ گرانییێ وخه‌لايێ دپشتڕاست بن.
وَرَفَعَ أَبَوَيۡهِ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ وَخَرُّواْ لَهُۥ سُجَّدٗاۖ وَقَالَ يَـٰٓأَبَتِ هَٰذَا تَأۡوِيلُ رُءۡيَٰيَ مِن قَبۡلُ قَدۡ جَعَلَهَا رَبِّي حَقّٗاۖ وَقَدۡ أَحۡسَنَ بِيٓ إِذۡ أَخۡرَجَنِي مِنَ ٱلسِّجۡنِ وَجَآءَ بِكُم مِّنَ ٱلۡبَدۡوِ مِنۢ بَعۡدِ أَن نَّزَغَ ٱلشَّيۡطَٰنُ بَيۡنِي وَبَيۡنَ إِخۡوَتِيٓۚ إِنَّ رَبِّي لَطِيفٞ لِّمَا يَشَآءُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡحَكِيمُ ﴿١٠٠﴾
ووى بۆ قه‌درگرتنا دايك وبابێن خۆ ئه‌و دانانه نك خۆ ل سه‌ر ته‌ختێ حوكمدارییا خۆ، ودايباب وبرايێن وى بۆ سلاڤ وڕێزگرتن -نه‌كو بۆ په‌رستن- خۆ بۆ وى چه‌ماند، وئه‌ڤ چه‌نده د شريعه‌تێ وان دا يێ دورست بوو، به‌لێ ئه‌و د شريعه‌تێ مه دا يێ حه‌رامه؛ دا ڕێ ل شركێ بێته‌گرتن. ويووسفى گۆته بابێ خۆ: ئه‌ڤ خۆ چه‌ماندنه ته‌عبيرا وێ خه‌ونا منه يا من به‌رێ بۆ ته گۆتى ده‌مێ ئه‌زێ زارۆك، خودايێ من ئه‌و كره ڕاستى، ووى قه‌نجى د گه‌ل من كر ده‌مێ وى ئه‌ز ژ گرتيخانه‌يێ ئينايمه ده‌ر، وهوين ژ ده‌شتێ ئينانه نك من، پشتى كو شه‌يتانى په‌يوه‌ندییا براينییێ د ناڤبه‌را من وبرايێن من دا خراب كرى. هندى خودايێ منه تشتێ وى بڤێت ب هويربينى ئه‌و ب سه‌روبه‌ر دكه‌ت، هندى ئه‌وه ئه‌و ب كاروبارێن به‌نییێن خۆ يێ پڕزانايه، و د گۆتن وكريارێن خۆ دا يێ كاربنه‌جهه.
۞رَبِّ قَدۡ ءَاتَيۡتَنِي مِنَ ٱلۡمُلۡكِ وَعَلَّمۡتَنِي مِن تَأۡوِيلِ ٱلۡأَحَادِيثِۚ فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَنتَ وَلِيِّۦ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ تَوَفَّنِي مُسۡلِمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٠١﴾
پاشى يووسفى دوعا ژ خودايێ خۆ كر وگۆت: خودايێ من، ب ڕاستى ته ژ پاشاتییا (مصرێ) باره‌ك دا من، وته ژ زانينا ته‌عبيرا خه‌ونان وزانينێن دى ژى گه‌له‌ك دايه من، ئه‌ى ئافرانده‌ر وداهێنه‌رێ عه‌سمانان وعه‌ردى، تو د دنيايێ وئاخره‌تێ دا سه‌ركارێ هه‌مى كارێن منى، تو من بمرينه موسلمان، ومن ب به‌نییێن خۆ يێن چاك ڕا بگه‌هينه ژ پێغه‌مبه‌ر ومرۆڤێن هلبژارتى.
ذَٰلِكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلۡغَيۡبِ نُوحِيهِ إِلَيۡكَۖ وَمَا كُنتَ لَدَيۡهِمۡ إِذۡ أَجۡمَعُوٓاْ أَمۡرَهُمۡ وَهُمۡ يَمۡكُرُونَ ﴿١٠٢﴾
ئه‌ڤا هاتییه گۆتن ژ سه‌رهاتییا يووسفى ژ ده‌نگ وباس وسه‌رهاتییێن غه‌يبێنه ئه‌م ب ڕێكا وه‌حییێ بۆ ته دبێژين -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر-، وتو ل نك برايێن يووسفى يێ ئاماده نه‌بووى ده‌مێ وان كارێ خۆ كرى دا ئه‌و وى بهاڤێنه د بيرێ دا، وده‌مێ وان حيله ل وى وبابێ وى كرى. وئه‌ڤه نيشانا ڕاستییا ته‌يه، وكو ئه‌ڤه ژ وه‌حییا خودێیه بۆ ته.