قورئانا پیرۆز › سورەتا يوسف › ئایەتا ١٨
سورەتا يوسف · ئایەتا ١٨ ب تەفسیرا کوردی
Yusuf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَجَآءُوٓ أَبَاهُمۡ عِشَآءٗ يَبۡكُونَ ﴿١٦﴾
وبرايێن يووسفى عهيشا هاتنه نك بابێ خۆ، وكرنه گرى ومخابنى ڕاهێلان.
قَالُواْ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّا ذَهَبۡنَا نَسۡتَبِقُ وَتَرَكۡنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَٰعِنَا فَأَكَلَهُ ٱلذِّئۡبُۖ وَمَآ أَنتَ بِمُؤۡمِنٖ لَّنَا وَلَوۡ كُنَّا صَٰدِقِينَ ﴿١٧﴾
وان گۆت: ئهى بابێ مه، هندى ئهم بووين ئهم چووين دا غاردان وئارمانجانێ بكهين، ومه يووسف هێلا ل نك جلك وخوارنا خۆ، ومه تهخسيرى د پاراستنا وى دا نهكربوو، بهلكى مه ئهو هێلابوو ل جههكێ ئهمين، ودهليڤهیهكا كێم ئهم ژ وى غافل بووين، ئينا گورگى ئهو خوار، وئهگهر خۆ ئهم د ڕاستگۆ ژى بين تو باوهر ژ مه ناكهى؛ چونكى تو گهلهك حهز ژ يووسفى دكهى.
وَجَآءُو عَلَىٰ قَمِيصِهِۦ بِدَمٖ كَذِبٖۚ قَالَ بَلۡ سَوَّلَتۡ لَكُمۡ أَنفُسُكُمۡ أَمۡرٗاۖ فَصَبۡرٞ جَمِيلٞۖ وَٱللَّهُ ٱلۡمُسۡتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ ﴿١٨﴾
ووان كراسێ وى ئينا وخوينهكا ژ درهو ونه يا يووسفى تێدا بوو؛ دا ئهو وى بۆ خۆ بكهنه شاهد ل سهر ڕاستییا خۆ، بهلێ ئهو بۆ دهليلێ درهوا وان؛ چونكى كراس يێ ساخلهم بوو ونههاتبوو دڕاندن. ئينا بابێ وان يهعقووبى گۆت: مهسهله يا وهسا نينه وهكى هوين دبێژن، بهلكى نهفسێن ههوه يێن خراب كارهكێ كرێت د دهر حهقا يووسفى دا ب ههوه يێ دايهكرن، وئهو كار ل بهر ههوه يێ شرينكرى ويا ژ ههوه ڤه كارهكێ باشه، ڤێجا صهبركێشانا من دێ يا جوان بت وئهز گازندا خۆ بۆ چو مرۆڤان ناكهم، ودێ داخوازا هاريكارییێ ژ خودێ كهم ل سهر وى تشتێ هوين ژ درهو سالۆخ ددهن.
وَجَآءَتۡ سَيَّارَةٞ فَأَرۡسَلُواْ وَارِدَهُمۡ فَأَدۡلَىٰ دَلۡوَهُۥۖ قَالَ يَٰبُشۡرَىٰ هَٰذَا غُلَٰمٞۚ وَأَسَرُّوهُ بِضَٰعَةٗۚ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِمَا يَعۡمَلُونَ ﴿١٩﴾
وكۆمهكا ڕێڤنگان هات، ووان ئێك هنارت دا ئاڤێ بۆ وان بينت، ڤێجا دهمێ وى سهتلا خۆ داهێلايه د بيرێ دا يووسفى خۆ پێڤه گرت، ئينا خودانێ سهتلێ گۆت: مزگينى ئهڤه كوڕكهكێ هێژايه، وبرايێن يووسفى -وئهو ل نێزيكى وى بوون- خۆ پێ نهئينادهر، ويووسفى ژى مهسهلا خۆ بۆ وان نهگۆت، ونهگۆت: ئهڤه برايێن منن، ژ ترسێن هندێ دا كو برايێن وى وى بكوژن، ووان گۆت: ئهڤه پهرتالهكێ مهيه ئهم لێ دگهڕياين، وخودێ دزانى كانێ ئهو دێ چ ل يووسفى كهن.
وَشَرَوۡهُ بِثَمَنِۭ بَخۡسٖ دَرَٰهِمَ مَعۡدُودَةٖ وَكَانُواْ فِيهِ مِنَ ٱلزَّـٰهِدِينَ ﴿٢٠﴾
وبرايێن وى ئهو ب بهایهكێ كێم ژ دهرههمان فرۆته ڕێڤنگان، وههما وان بهس دڤيا بهلا وى ژ خۆ ڤهكهن لهو وان دلێ خۆ نهبره مالهكێ بۆش؛ چونكى وان نهدزانى بهايێ وى ل نك خودێ چهنده.