ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا يوسف › ئایەتا ٣٢

سورەتا يوسف · ئایەتا ٣٢ ب تەفسیرا کوردی

Yusuf

  • مەککەهێ
  • ١١١ ئایەت
  • جوز ١٢–١٣

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. ۞وَقَالَ نِسۡوَةٞ فِي ٱلۡمَدِينَةِ ٱمۡرَأَتُ ٱلۡعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفۡسِهِۦۖ قَدۡ شَغَفَهَا حُبًّاۖ إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ ﴿٣٠﴾

    وسوحبه‌ت گه‌هشته‌ ژنكێن باژێرى ووان د ناڤ خۆ دا ئينا وبر، ووان ب نه‌ڕازيبوون ڤه‌ ل سه‌ر كارێ ژنا عه‌زيزى گۆت: ژنا عه‌زيزى به‌لا خۆ ژ خولامێ خۆ ڤه‌ناكه‌ت، وڤيانا وى يا گه‌هشتییه‌ په‌ڕێ دلێ وێ، هندى ئه‌مين ئه‌م ب ڤى كارى وێ دبينن ئه‌و يا د به‌رزه‌بوونه‌كا ئاشكه‌را دا.

  2. فَلَمَّا سَمِعَتۡ بِمَكۡرِهِنَّ أَرۡسَلَتۡ إِلَيۡهِنَّ وَأَعۡتَدَتۡ لَهُنَّ مُتَّكَـٔٗا وَءَاتَتۡ كُلَّ وَٰحِدَةٖ مِّنۡهُنَّ سِكِّينٗا وَقَالَتِ ٱخۡرُجۡ عَلَيۡهِنَّۖ فَلَمَّا رَأَيۡنَهُۥٓ أَكۡبَرۡنَهُۥ وَقَطَّعۡنَ أَيۡدِيَهُنَّ وَقُلۡنَ حَٰشَ لِلَّهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا مَلَكٞ كَرِيمٞ ﴿٣١﴾

    ڤێجا ده‌مێ ژنا عه‌زيزى زانى ئه‌و نه‌كامییا وێ دكه‌ن و ب فێلبازى ڤه‌ دهاڤێنه‌ وێ، وێ هنارته‌ ب دويڤ وان ڕا وئه‌و ڤه‌خواندنه‌ قه‌سرا خۆ، وبالگه‌ه وباليفك بۆ وان ئاماده‌كرن، وخوارن ژى دانا به‌ر وان، وهه‌ر ئێكێ كێركه‌ك داڤێ دا بۆ خوارنێ ب كار بینن، پاشى وێ گۆته‌ يووسفى: ده‌ركه‌ڤه‌ نك وان، ڤێجا ده‌مێ وان ئه‌و ديتى ئه‌و حێبه‌تى مان و ب چاڤه‌كێ بلند سه‌حكرنێ، وجوانییا وى ئه‌و ژ بيرڤه‌كرن، له‌و وان ده‌ستێن خۆ برينداركرن، ووان ژ مه‌نده‌هووشى ڤه‌ گۆت: پاكى بۆ خودێ بت، ئه‌ڤه‌ نه‌ ژ مرۆڤانه‌؛ چونكى جوانییا وى نه‌ وه‌كى يا مرۆڤانه‌، هه‌ما ژ ملياكه‌تان ژى ئه‌ڤه‌ ملياكه‌ته‌كێ ب قه‌دره‌.

  3. قَالَتۡ فَذَٰلِكُنَّ ٱلَّذِي لُمۡتُنَّنِي فِيهِۖ وَلَقَدۡ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفۡسِهِۦ فَٱسۡتَعۡصَمَۖ وَلَئِن لَّمۡ يَفۡعَلۡ مَآ ءَامُرُهُۥ لَيُسۡجَنَنَّ وَلَيَكُونٗا مِّنَ ٱلصَّـٰغِرِينَ ﴿٣٢﴾

    ژنا عه‌زيزى گۆته‌ وان ژنكان يێن ده‌ستێن خۆ بڕين: ئه‌ڤ جحێلێ هه‌ يێ ژ به‌ر ديتنا وى ئه‌و هاتییه‌ سه‌رێ هه‌وه‌ يا هاتى، ئه‌وه‌ يێ هه‌وه‌ سه‌را ڤيانا من بۆ وى لۆمه‌ى من كرى، و ب ڕاستى من داخوازا وى كربوو، ومن به‌رگه‌ڕيان كربوو كو وى ب لايێ خۆ ڤه‌ بكێشم؛ دا ئه‌و وێ بكه‌ت يا ئه‌ز ژێ دخوازم به‌لێ ئه‌و ل به‌ر نه‌هاتییه‌، وسويند بت ئه‌گه‌ر ئه‌و وێ نه‌كه‌ت يا ئه‌ز فه‌رمانێ پێ لێ دكه‌م، ئه‌و دێ ئێته‌گرتن، ودێ بته‌ ژ مرۆڤێن ڕه‌زيل.

  4. قَالَ رَبِّ ٱلسِّجۡنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدۡعُونَنِيٓ إِلَيۡهِۖ وَإِلَّا تَصۡرِفۡ عَنِّي كَيۡدَهُنَّ أَصۡبُ إِلَيۡهِنَّ وَأَكُن مِّنَ ٱلۡجَٰهِلِينَ ﴿٣٣﴾

    يووسفى خۆ ب خودێ ژ خرابى وپیلانا وان پاراست وگۆت: خودايێ من، ل نك من گرتيخانه‌ خۆشتڤيتره‌ ژ وێ خرابییا ئه‌و ژ من دخوازن، وئه‌گه‌ر تو فێلبازییا وان ژ من دوير نه‌كه‌ى ئه‌ز دێ مه‌يلدارییێ بۆ وان كه‌م، وئه‌ز دێ بمه‌ ژ وان نه‌زانان يێن ژ نه‌زانينا خۆ گونه‌هێ دكه‌ن.

  5. فَٱسۡتَجَابَ لَهُۥ رَبُّهُۥ فَصَرَفَ عَنۡهُ كَيۡدَهُنَّۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ ﴿٣٤﴾

    ئينا خودێ دوعايا يووسفى بۆ وى ب جهـ ئينا، وئه‌و تشتێ ژنا عه‌زيزى وهه‌ڤالێن وێ ژێ خواستى ژ كرنا بێ ئه‌مرییا خودێ ژ وى داپاش. هندى خودێیه‌ ئه‌وه‌ يێ گوهـ ل دوعايا يووسفى بووى، ودوعايا هه‌ر كه‌سه‌كێ دوعاكه‌ر بت ژ به‌نییێن وى، يێ پڕزانايه‌ ب داخواز وپێتڤییا يووسفى و ب وى تشتى يێ كارێ وى پێ چاك ببت، وكارێ هه‌مى به‌نییێن وى يێن دى.