ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا يوسف › ئایەتا ٤٢

سورەتا يوسف · ئایەتا ٤٢ ب تەفسیرا کوردی

Yusuf

  • مەککەهێ
  • ١١١ ئایەت
  • جوز ١٢–١٣

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. مَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِهِۦٓ إِلَّآ أَسۡمَآءٗ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِنِ ٱلۡحُكۡمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلۡقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿٤٠﴾

    هه‌ما هوين ژ بلی خودێ په‌رستنا هنده‌ك ناڤان دكه‌ن چو ڕامان د پشت ڕا نينن، هه‌وه‌ وبابێن هه‌وه‌ ژ نه‌زانين وسه‌رداچوون ئه‌و بۆ خۆ يێن كرينه‌ خودا، خودێ چو هێجه‌ت وده‌ليل ل سه‌ر ڕاستییا وان نه‌ئيناينه‌ خوارێ، حوكمێ ڕاست وحه‌ق يێ خودێ ب تنێیه‌، وى چو هه‌ڤپشك نينن، ووى فه‌رمان دايه‌ كو ژ وى پێڤه‌تر هوين خۆ نه‌ئێخنه‌ بن فه‌رمانا كه‌سێ دى، وپه‌رستنا وى ب تنێ بكه‌ن، وئه‌ڤه‌يه‌ دينێ ڕاست يێ چو خوارى تێدا نه‌، به‌لێ پترییا مرۆڤان ڤێ چه‌ندێ نزانن، و ب سه‌ر ڕاستییا وێ هل نابن.

  2. يَٰصَٰحِبَيِ ٱلسِّجۡنِ أَمَّآ أَحَدُكُمَا فَيَسۡقِي رَبَّهُۥ خَمۡرٗاۖ وَأَمَّا ٱلۡأٓخَرُ فَيُصۡلَبُ فَتَأۡكُلُ ٱلطَّيۡرُ مِن رَّأۡسِهِۦۚ قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ ٱلَّذِي فِيهِ تَسۡتَفۡتِيَانِ ﴿٤١﴾

    ئه‌ى هه‌ردو هه‌ڤالێن گرتيخانه‌يێ، ئه‌ڤه‌ ته‌عبيرا خه‌ونێن هه‌وه‌يه‌: هندى ئه‌وه‌ يێ د خه‌ونێ دا ترى دگڤاشت ئه‌و دێ ژ گرتيخانه‌يێ ده‌ركه‌ڤت وبته‌ مه‌يگێڕێ مه‌لكى، ويێ دى ئه‌وێ ديتى نانى ل سه‌ر سه‌رێ خۆ هل دگرت ئه‌و دێ هلاويستى ئێته‌ هێلان، وته‌ير دێ ژ سه‌رێ وى خۆن، ئه‌و مه‌سه‌لا هوين پسيارا وێ دكه‌ن پێكهات و ب دويماهى هات.

  3. وَقَالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُۥ نَاجٖ مِّنۡهُمَا ٱذۡكُرۡنِي عِندَ رَبِّكَ فَأَنسَىٰهُ ٱلشَّيۡطَٰنُ ذِكۡرَ رَبِّهِۦ فَلَبِثَ فِي ٱلسِّجۡنِ بِضۡعَ سِنِينَ ﴿٤٢﴾

    ويووسفى گۆته‌ وى هه‌ڤالی يێ وى زانى كو دێ ڕزگار بت: به‌حسێ من ل نك خودانێ خۆ مه‌لكى بكه‌ وبێژێ كو ئه‌ز بێ گونه‌هـ يێ هاتيمه‌ گرتن، ئينا شه‌يتانى ژ بيرا وى زه‌لامى بر كو ئه‌و به‌حسێ يووسفى بۆ مه‌لكى بكه‌ت، ڤێجا يووسف پشتى هنگى چه‌ند ساله‌كان ما د گرتيخانه‌يێ ڤه‌.

  4. وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ إِنِّيٓ أَرَىٰ سَبۡعَ بَقَرَٰتٖ سِمَانٖ يَأۡكُلُهُنَّ سَبۡعٌ عِجَافٞ وَسَبۡعَ سُنۢبُلَٰتٍ خُضۡرٖ وَأُخَرَ يَابِسَٰتٖۖ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَأُ أَفۡتُونِي فِي رُءۡيَٰيَ إِن كُنتُمۡ لِلرُّءۡيَا تَعۡبُرُونَ ﴿٤٣﴾

    ومه‌لكى گۆت: من د خه‌ونا خۆ دا حه‌فت چێلێن قه‌له‌و ديتن، حه‌فت چێلێن لاغه‌ر ولاواز ئه‌و دخوارن، ومن حه‌فت گولییێن كه‌سك ديتن، وحه‌فت گولییێن هشك، ئه‌ى گه‌لی مه‌زن وماقويلان ته‌عبيرا خه‌ونا من بۆ من ديار بكه‌ن، ئه‌گه‌ر هوين ئه‌و بن يێن خه‌ونان ته‌عبير دكه‌ن.

  5. قَالُوٓاْ أَضۡغَٰثُ أَحۡلَٰمٖۖ وَمَا نَحۡنُ بِتَأۡوِيلِ ٱلۡأَحۡلَٰمِ بِعَٰلِمِينَ ﴿٤٤﴾

    وان گۆت: ئه‌ڤ خه‌ونا ته‌ هنده‌ك خه‌ونێن تێكه‌لن چو ته‌عبير بۆ نينن، وئه‌م چو ژ ته‌عبيرا خه‌ونان نزانين.