قورئانا پیرۆز › سورەتا الضحى › ئایەتا ٢
سورەتا الضحى · ئایەتا ٢ ب تەفسیرا کوردی
Ad-Duha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾
خودێ ب ڕۆژێ هه‌مییێ سويند خوار.
وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾
و ب شه‌ڤێ ئه‌گه‌ر ڕاوه‌ستا وتارییا وێ دژوار بوو. وهه‌ر تشته‌كێ خودێ حه‌ز بكه‌ت ئه‌و سويند پێ دخۆت، به‌لێ بۆ مرۆڤان چێ نابت ژبلی خودێ ب تشته‌كێ دى سويند بخۆن؛ چونكى سويندا نه ب خودێ بت شركه.
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾
خودايێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو نه‌هێلاى، ده‌مێ وى وه‌حى ڤه‌هێلاى ووى كه‌رب ژ ته ڤه‌نه‌بوويه.
وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٤﴾
وئاخره‌ت بۆ ته ژ دنيايێ چێتره.